สวัสดีค่ะ ...อยากจะเขียนเรื่องสั้นๆให้อ่านคลายเครียดกันนะคะ
เราชื่อนิวเป็นพยาบาลบรรจุใหม่ ในรพ.รัฐแห่งหนึ่งในกทม. มีเพื่อนมาบรรจุกับเราด้วยชื่อ บานเย็น เราสองคนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่งที่พระบรมฯ เราสองคนสนิทกันมาก (แต่เเค่เพื่อนนะคะ) เราอยู่คนละแผนกกันเลยไม่ค่อยได้เจอกันแต่เวลาพักกลางวัน เราสองคนจะไปทานอาการกลางด้วยกันตลอดค่ะ..และจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงก็มาถึงค่ะ. เมื่อมีพยาบาลคนใหม่มาบรรจุที่นี่ เขาทำงานแผนกเดียวกับเราชื่ออรค่ะ. อรเป็นคนอัธยาศัยดี
ทำงานเก่ง น่ารักมากค่ะ ถ้าเราเป็นผู้ชายต้องจีบเธอแน่ๆ555..(แต่เราก็มีแฟนละนะ) ผ่านไปร่วมเดือนก็ยังไม่มีอะไรค่ะ ตอนเเรกเราไม่ได้อยากสนิทกับอรมากนักหรอกค่ะ. แต่เธอเข้ามาสนิทกับเรา ซื้อข้าวให้เรา วันนึงอรชวนเราไปทานข้าวเที่ยงค่ะ แต่เราบอกว่าเราต้องรอบานเย็นก่อน..อรบอกว่าจะรอด้วยคน คือเราไม่คอยโอเคเลยที่อรจะรอด้วย กลัวเธอเสียเวลา เเต่เธอก็ไม่เคยปฏิเสธค่ะ เราเลยยอมเธอ...หลังจากที่บานเย็นเลิกงานพวกเราทานข้าวกันค่ะ อรนั่งตรงข้ามกับพวกเราเพราะบานเย็นมานั่งชิดเราก่อนค่ะ ในขณะที่ทานข้าวอรทำตัวแปลกๆไปนิดๆนะคะ เหมือนไม่ค่อยพอใจ ซึ่งเราก็คุยบานเย็นตามเคยเเต่นางชอบแกล้งยิกแก้มเราค่ะ
เเล้วก็ไม่ได้สังเกตอรเลย.......วันนี้เราอยู่เวรดึกมากทุกคนกลับหมดแล้ว พอเราเดินกลับที่พักเรารู้สึกเหมือนมีคนเดินตามเรามาค่ะ..เรารู้สึกไม่ปลอดภัยเลยโทรหาบานเย็นแต่เธอไม่รับสายเราเลย เรารีบวิ่งกลับที่พักเลยค่ะ พอเรากลับถึงที่พักประตูห้องๆไม่ได้ล็อกค่ะ เราตกใจมารีบเข้าห้องปรากฎว่าชุดชั้นในเราหายค่ะ เราทำอะไรไม่ถูกจริงๆเราโทรหาแฟนแต่เขาปิดเครื่อง เราตัดสินใจโทรหาอรค่ะ อรมาถึงในเวลาไม่กี่นาทีค่ะ แต่เราไม่ได้เอะใจอะไรเลยค่ะ เพราะเรามัวแต่กลัวค่ะ อรมาถึงเราก็ร้องไห้ อรเลยกอดเราและปลอบเรา เราเล่าให้อรฟังหมดเลย อรก็ตกใจไม่แพ้กันค่ะ อรบอกว่าจะให้นอนเป็นเพื่อนไหม. เรากำลังจะปฎิเสธค่ะ แต่เธอบอกว่าไม่ปลอดภัย เราเลยยอม...คืนนั้นอรนอนกอดเราทั้งคืนเราไม่ได้รู้สึกแย่นะ แต่มันแปลกๆ ..พรุ่งนี้เราไปทำงานพร้อมกันแต่เช้าค่ะ บานเย็นทักเราว่าเกิดอะไรขึ้นเรางอนมันค่ะที่ไม่รับสายเลยไม่ได้พูดอะไร
โต๊ะทำงานอรอยู่ข้างหลังเราค่ะ เรารู้สึกอรมองมาตลอดเพราะเราติดกระจกไว้ค่ะ (แฟนเราโทรมาเราเลยคุยกับเขา แต่ตอนนั้นคุณหมอมาเรียกพอดีแต่เรียกอรนะคะ..เรารู้สึกว่าเขาเรียกอรคนเดียวแต่อรดุใส่เราว่าคุยนานเกินไปแล้วนะอร ไปทำงานได้แล้ว !) เราตกใจมากค่ะ แต่ก็ทำตามอร (อรยิ้มที่มุมปาก) เรากลับมาที่ห้องอรถามว่าเย็นนี้ว่างไหมจะพาไปเที่ยวด้วยกันที่ถนนคนเดิน เราก็ตอบตกลงค่ะ แต่ตอนใกล้เลิกงานบานเย็นมาชวนเราไปเยี่ยมแม่ของเธอที่มาจาก ตจว. เราก็เลยกระอัดกระอ่วนใจมากค่ะ เราเลยไปบอกเลื่อนนัดกับอร เธอก็ยิ้มให้เป็นปกติค่ะ
2วันต่อมาเราก็มาทำงานตามปกติค่ะ แต่บานเย็น
ไม่มาเธอบอกลาป่วย เราก็ตกใจค่ะ หลังเลิกงานเราเจออรเลยชวนเธอไป เธอพูดถึงนัดของเรา เราบอกเธอว่าไม่มีอารมณ์แล้ว แต่ก็ยอมเราทุกอย่าง เธอเลยไปหาเย็นกับเรามาถึงที่บ้าน บานเย็นเก็บตัวเงียบเชียบมากค่ะ เราเรียกเธอก็ไม่ตอบเราเป็นห่วงเธอมาก...บานเย็นบอกให้เรากลับบ้าน เธอไม่ยอมคุยกับเราเลย คืนนั้นเย็นโทรหาเรา บอกว่ามีจดหมายแปลกเขียนด้วยเลือด บอกว่า "อย่ายุ่งกับคนของกู" เราตกใจมาก ถามบานเย็นว่าใครเธอก็ไม่ตอบ วันรุ่งขึ้นเราก็ไปทำงานตามปกติค่ะ เราเจออรเลยเดินมาพร้อมกัน พอเจอบานเย็นเราทักเธอก็ไม่ตอบเรา
อรถามว่าเกิดอะไรขึ้นเราไม่รู้ว่าจะตอบยังไง..
จนบานเย็นยอมคุยกับเราบอกว่าอรมองเธอแปลกๆมานานแล้ว เธอไม่ชอบ และไม่อยากให้เรายุ่งกับอรด้วย..ตอนนั้นเราโมโหบานเย็นมาก เลยตะคอกใส่เธอว่าคิดมาก เหมือนว่าเหตุการณ์ทุกอย่างจะอยู่ในสายตาของอร...บานเย็นเดินกลับบ้านถึงซอยที่มึดเเละเปลี่ยวเพราะรถเธอเสีย ชั่ววินาทีเธอรู้สึกเหมือนโดนกระชากเเละมีมีดเจาะคางเธออยู่ "กูบอกแล้วใช่มั้ยว่าเลิกยุ่งกับนิวของกูสะที...ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ เลิกคบกับนิวสะ" บานเย็นหัวใจแทบวายตายเธอปิดตอบรับเเละวิ่งกลับบ้านอย่างทุลักทุเล ...คืนนั้นเรารู้สึกไม่ดีเลยโทรหาบานเย็นเเต่เธอไม่ยอมรับสายเรา เราเครียดมาก..เหมือนมีอะไรดังหน้าบ้านพักเราเลยเปิดประตูเจอซากแมวตาย เราเลยโทรหาอรทันที...คืนนั้นเรานอนด้วยกัน. เราตื่นมาอรก็กลับแล้ว ที่คอของเรามีรอยชำ และตามลำตัว อรทิ้งโน๊ตเล็กๆบอกว่าเราโดนแมลงกัดเกาจนช้ำห่อเลือด..เราก็เชื่ออรอีกตามเคยค่ะ
เรามาทำงานตามปกติ เเต่รู้สึกว่าเราไม่ค่อยปลอดภัยอีกแล้ว..เราเจอบานเย็นเราทักเธอแต่เธอไม่ตอบไม่ยอมคุยกับเราสักคำ แต่พยายามที่จะถามเธอ แต่ก็ไม่ยอมคุยกับเรา พออรเดินมาชวนเราๆไปทานช้าว เราก็ชวนบานเย็นแต่เธอไม่สนใจลุกไปเลย..เราคิดว่ามีอะไรผิดปกติ แต่อรบอกว่าช่างเขาเถอะ ตอนพักเที่ยงเราก็โทรคุยกับแฟนของเราค่ะ โดยที่เราไม่ได้เห็นสายตาที่อรมองมาเลยค่ะ!!
เดียวจะมาใหม่นะคะ ชอบไม่ชอบติได้เลยค่ะ
รักผวา...พยาบาล(แนวเลส)
เราชื่อนิวเป็นพยาบาลบรรจุใหม่ ในรพ.รัฐแห่งหนึ่งในกทม. มีเพื่อนมาบรรจุกับเราด้วยชื่อ บานเย็น เราสองคนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่งที่พระบรมฯ เราสองคนสนิทกันมาก (แต่เเค่เพื่อนนะคะ) เราอยู่คนละแผนกกันเลยไม่ค่อยได้เจอกันแต่เวลาพักกลางวัน เราสองคนจะไปทานอาการกลางด้วยกันตลอดค่ะ..และจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงก็มาถึงค่ะ. เมื่อมีพยาบาลคนใหม่มาบรรจุที่นี่ เขาทำงานแผนกเดียวกับเราชื่ออรค่ะ. อรเป็นคนอัธยาศัยดี
ทำงานเก่ง น่ารักมากค่ะ ถ้าเราเป็นผู้ชายต้องจีบเธอแน่ๆ555..(แต่เราก็มีแฟนละนะ) ผ่านไปร่วมเดือนก็ยังไม่มีอะไรค่ะ ตอนเเรกเราไม่ได้อยากสนิทกับอรมากนักหรอกค่ะ. แต่เธอเข้ามาสนิทกับเรา ซื้อข้าวให้เรา วันนึงอรชวนเราไปทานข้าวเที่ยงค่ะ แต่เราบอกว่าเราต้องรอบานเย็นก่อน..อรบอกว่าจะรอด้วยคน คือเราไม่คอยโอเคเลยที่อรจะรอด้วย กลัวเธอเสียเวลา เเต่เธอก็ไม่เคยปฏิเสธค่ะ เราเลยยอมเธอ...หลังจากที่บานเย็นเลิกงานพวกเราทานข้าวกันค่ะ อรนั่งตรงข้ามกับพวกเราเพราะบานเย็นมานั่งชิดเราก่อนค่ะ ในขณะที่ทานข้าวอรทำตัวแปลกๆไปนิดๆนะคะ เหมือนไม่ค่อยพอใจ ซึ่งเราก็คุยบานเย็นตามเคยเเต่นางชอบแกล้งยิกแก้มเราค่ะ
เเล้วก็ไม่ได้สังเกตอรเลย.......วันนี้เราอยู่เวรดึกมากทุกคนกลับหมดแล้ว พอเราเดินกลับที่พักเรารู้สึกเหมือนมีคนเดินตามเรามาค่ะ..เรารู้สึกไม่ปลอดภัยเลยโทรหาบานเย็นแต่เธอไม่รับสายเราเลย เรารีบวิ่งกลับที่พักเลยค่ะ พอเรากลับถึงที่พักประตูห้องๆไม่ได้ล็อกค่ะ เราตกใจมารีบเข้าห้องปรากฎว่าชุดชั้นในเราหายค่ะ เราทำอะไรไม่ถูกจริงๆเราโทรหาแฟนแต่เขาปิดเครื่อง เราตัดสินใจโทรหาอรค่ะ อรมาถึงในเวลาไม่กี่นาทีค่ะ แต่เราไม่ได้เอะใจอะไรเลยค่ะ เพราะเรามัวแต่กลัวค่ะ อรมาถึงเราก็ร้องไห้ อรเลยกอดเราและปลอบเรา เราเล่าให้อรฟังหมดเลย อรก็ตกใจไม่แพ้กันค่ะ อรบอกว่าจะให้นอนเป็นเพื่อนไหม. เรากำลังจะปฎิเสธค่ะ แต่เธอบอกว่าไม่ปลอดภัย เราเลยยอม...คืนนั้นอรนอนกอดเราทั้งคืนเราไม่ได้รู้สึกแย่นะ แต่มันแปลกๆ ..พรุ่งนี้เราไปทำงานพร้อมกันแต่เช้าค่ะ บานเย็นทักเราว่าเกิดอะไรขึ้นเรางอนมันค่ะที่ไม่รับสายเลยไม่ได้พูดอะไร
โต๊ะทำงานอรอยู่ข้างหลังเราค่ะ เรารู้สึกอรมองมาตลอดเพราะเราติดกระจกไว้ค่ะ (แฟนเราโทรมาเราเลยคุยกับเขา แต่ตอนนั้นคุณหมอมาเรียกพอดีแต่เรียกอรนะคะ..เรารู้สึกว่าเขาเรียกอรคนเดียวแต่อรดุใส่เราว่าคุยนานเกินไปแล้วนะอร ไปทำงานได้แล้ว !) เราตกใจมากค่ะ แต่ก็ทำตามอร (อรยิ้มที่มุมปาก) เรากลับมาที่ห้องอรถามว่าเย็นนี้ว่างไหมจะพาไปเที่ยวด้วยกันที่ถนนคนเดิน เราก็ตอบตกลงค่ะ แต่ตอนใกล้เลิกงานบานเย็นมาชวนเราไปเยี่ยมแม่ของเธอที่มาจาก ตจว. เราก็เลยกระอัดกระอ่วนใจมากค่ะ เราเลยไปบอกเลื่อนนัดกับอร เธอก็ยิ้มให้เป็นปกติค่ะ
2วันต่อมาเราก็มาทำงานตามปกติค่ะ แต่บานเย็น
ไม่มาเธอบอกลาป่วย เราก็ตกใจค่ะ หลังเลิกงานเราเจออรเลยชวนเธอไป เธอพูดถึงนัดของเรา เราบอกเธอว่าไม่มีอารมณ์แล้ว แต่ก็ยอมเราทุกอย่าง เธอเลยไปหาเย็นกับเรามาถึงที่บ้าน บานเย็นเก็บตัวเงียบเชียบมากค่ะ เราเรียกเธอก็ไม่ตอบเราเป็นห่วงเธอมาก...บานเย็นบอกให้เรากลับบ้าน เธอไม่ยอมคุยกับเราเลย คืนนั้นเย็นโทรหาเรา บอกว่ามีจดหมายแปลกเขียนด้วยเลือด บอกว่า "อย่ายุ่งกับคนของกู" เราตกใจมาก ถามบานเย็นว่าใครเธอก็ไม่ตอบ วันรุ่งขึ้นเราก็ไปทำงานตามปกติค่ะ เราเจออรเลยเดินมาพร้อมกัน พอเจอบานเย็นเราทักเธอก็ไม่ตอบเรา
อรถามว่าเกิดอะไรขึ้นเราไม่รู้ว่าจะตอบยังไง..
จนบานเย็นยอมคุยกับเราบอกว่าอรมองเธอแปลกๆมานานแล้ว เธอไม่ชอบ และไม่อยากให้เรายุ่งกับอรด้วย..ตอนนั้นเราโมโหบานเย็นมาก เลยตะคอกใส่เธอว่าคิดมาก เหมือนว่าเหตุการณ์ทุกอย่างจะอยู่ในสายตาของอร...บานเย็นเดินกลับบ้านถึงซอยที่มึดเเละเปลี่ยวเพราะรถเธอเสีย ชั่ววินาทีเธอรู้สึกเหมือนโดนกระชากเเละมีมีดเจาะคางเธออยู่ "กูบอกแล้วใช่มั้ยว่าเลิกยุ่งกับนิวของกูสะที...ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ เลิกคบกับนิวสะ" บานเย็นหัวใจแทบวายตายเธอปิดตอบรับเเละวิ่งกลับบ้านอย่างทุลักทุเล ...คืนนั้นเรารู้สึกไม่ดีเลยโทรหาบานเย็นเเต่เธอไม่ยอมรับสายเรา เราเครียดมาก..เหมือนมีอะไรดังหน้าบ้านพักเราเลยเปิดประตูเจอซากแมวตาย เราเลยโทรหาอรทันที...คืนนั้นเรานอนด้วยกัน. เราตื่นมาอรก็กลับแล้ว ที่คอของเรามีรอยชำ และตามลำตัว อรทิ้งโน๊ตเล็กๆบอกว่าเราโดนแมลงกัดเกาจนช้ำห่อเลือด..เราก็เชื่ออรอีกตามเคยค่ะ
เรามาทำงานตามปกติ เเต่รู้สึกว่าเราไม่ค่อยปลอดภัยอีกแล้ว..เราเจอบานเย็นเราทักเธอแต่เธอไม่ตอบไม่ยอมคุยกับเราสักคำ แต่พยายามที่จะถามเธอ แต่ก็ไม่ยอมคุยกับเรา พออรเดินมาชวนเราๆไปทานช้าว เราก็ชวนบานเย็นแต่เธอไม่สนใจลุกไปเลย..เราคิดว่ามีอะไรผิดปกติ แต่อรบอกว่าช่างเขาเถอะ ตอนพักเที่ยงเราก็โทรคุยกับแฟนของเราค่ะ โดยที่เราไม่ได้เห็นสายตาที่อรมองมาเลยค่ะ!!
เดียวจะมาใหม่นะคะ ชอบไม่ชอบติได้เลยค่ะ