เวลาที่ต้องอยู่คนเดียวในวัยที่ทำงานแล้วมีวิธีจัดการความคิดตัวเองยังไงกันครับ ?

ตามหัวเรื่องนะครับตอนนี้ผมทำงานมาสักพักนึงแล้วครับ ในวันที่ทำงานเหนื่อยๆก็จะมีเรื่องคิดมากมายอะครับทำให้เป็นคนที่ออกแนวคิดมากบ่อยๆ บางวันกลับมาที่พักก็อยู่คนเดียวตลอดไม่ค่อยได้ออกไปไหนเท่าไหร่หรือเวลาอิกไปก็จะออกไปคนเดียว ลืมบอกไปว่าผมทำงานที่ ตจว. ทำให้ไม่ค่อยมีเพื่อนที่นี้เท่าไหร่ส่วนเพื่อนร่วมงานก็มีอายุกันพอสมควรอะครับเลยทำให้เวลาที่ผมเครียดๆหรือรู้สึกไม่ดีกับตัวเองเมื่อไหร่ทำให้ผมสื่อสารกับคนรอบตัวยากพอสมควรเพราะผมก็ยังอายุน้อยๆอยู่การจะชวนพี่ๆทีทำงานด้วยกันไปไหนมาไหนผมก็จะเกรงใจอะครับเลยไปไหนมาไหนคนเดียวบ่อยๆ บวันเลิกงานมาเครียดมากๆก็ไม่รู้จะไประบายหรือเล่าให้ใครฟัง โทรหาแฟนบางทีโทรไปไม่ทันเท่าไหร่ก็ต้องเป็นอันทะเลาะกันบ่อยๆ แฟนก็ดันอยู่คนละจังหวัดอะครับทุกๆวันนี้ใช้ชีวิตมาเหมือนคนที่ปลีกวิเวก แล้วกลายเป็นคนสันโดษ ไปโดยไม่รู้ตัวทำให้บางทีเราก็คิดอะไรจนฟุ้งซ่านไปหมด เลยอยากจะถามคนที่เคยผ่านอารมณ์ประมาณผมว่ามีวิธีจัดการความคิดยังไงบ้างครับ