เริ่มเลยนะคะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า เราคุยกับเพื่อนคนนึงอยู่ค่ะ คุยกันนานมากกกกกกกกก คือคุยกันมาตั้งแต่ช่วงปลายเดือนปี59แล้วอ่ะค่ะ แต่ช่วงนั้นยังไม่ค่อยสนิทกันมากนัก เพิ่งจะมาสนิทกันจริงๆก็ก่อนเปิดเทอมขึ้นม.ปลาย คือคุยกันทุกวันเลยค่ะ คุยจนสนิท สนิทจนเกิดความรู้สึก
เปิดเทอมมาได้สักครึ่งเทอม เราก็คุยกับเค้ามาทุกวันเหมือนที่ผ่านมาแหละค่ะ บวกกับความรู้สึกที่มันมากขึ้นเรื่อยๆด้วยค่ะ
.
.
.
.
จนมาถึงวันที่6/11/60 เราจำได้ขึ้นใจ เราตัดสินใจบอกความรู้สึกกับเพื่อนคนนั้นไป
เราบอกเขาไปว่า “เรารู้สึกดีกับแกนะ เรารู้สึกชอบแกอ่ะ” จะบอกว่ามากกว่าเพื่อนก็ไม่ใช่ แต่น้อยกว่าเพื่อนก็ไม่ใช่อีก
พอบอกความรู้สึกไปแล้วนี่ อะไรๆมันแลแย่ลงเลยค่ะ เวลาเจอกันที่โรงเรียนนี่ หลบหน้าแทบไม่ทันเลยค่ะ และก็ หยุดคุยกันไปประมาณอาทิตย์นึงแต่หลังจากนั้นเราก็เป็นฝ่ายทักไปหาเค้า ทักไปบอกเค้าว่า
“กลับมาคุยกันเหมือนเดิมได้มั้ย”
เค้าก็โอเคนะคะ แบบเราก็กลับมาคุยกัน คุยกันทุกวัน มีงอน มีนอยด์ แต่ก็ง้อกันมาตลอด
แต่แบบเวลาที่เราคุยกันนี่ บางทีก็คิดนะคะ ที่เราคุยกันนี่ทำไมบางทีมันเหมือนแฟนคุยกันเลย ทำไมมันไม่เหมือนเพื่อนคุยกันเลยว่ะ
แต่เราก็ไม่ได้คิดไรมาก ได้แต่ปล่อยมันไป (คือเรากลับมาคุยกับเค้าในอาทิตย์ถัดมาที่บอกชอบเขาไป คุยกันตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงเดือนมีนาคมปี61)
(ขอข้ามไปเดือนกุมพา61เลยนะคะ)
ตั้งแต่ปีที่แล้ว จนมาถึงเดือนนี้ มันดีมากๆเลยค่ะ เราคุยกันทุกวัน
จนมาถึงวันที่17/02/61
เราจำได้ว่า วันนั้นเรานอยด์เค้า แต่เรานอยด์เรื่องไร้สาระ(เขาหนีไปนอนก่อนไม่ยอมบอกละปล่อยให้รอ)
เขาก็ง้อนะ เราก็แบบเล่นตัวไป ตอบสั้นๆมแค่ “ค่ะ” บ้าง ส่งสติ๊กเกอร์โง่ๆง่อยๆไปตัวเดียวบ้าง
พอเช้าวันที่18/02/61
เค้าทักมาหาเราตอนเช้า
เค้าทักมาว่า “เราพักกันก่อนดีมั้ยอ่ะ เราไม่อยากให้เธอเหนื่อยอีกแล้ว เราไม่อยากให้เธอเสียใจเพราะเราอีกแล้วอ่ะ”
พอได้อ่านข้อความนี้แล้วแบบ ร้องไห้โฮเลยค่ะ ตอนนั้นเราก็ไม่ทันคิดอะไร ดันตอบเค้าไปว่า
“รู้มั้ย ว่าตอนไหนที่เค้าเสียใจมากที่สุด”.... “ตอนนี้แหละ ตอนที่แกบอกว่าให้พัก”
ส่งไปแค่นั้น เขาก็อ่านนะคะ แต่อ่านแล้วก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา
เราก็ร้องไห้ต่อไป ร้องเกือบชม.นึง ตัดสินใจทักไปหาเค้าอีก
“ไม่หยุดได้มั้ย ไม่พักได้มั้ย เค้าไม่ไหวจริงๆ”
เค้าก็ตอบมาว่า
“โอเค ไม่พักก็ได้” ... “เมื่อกี้ขอโทษนะ ที่พิมพ์ไปว่าอยากพัก” “ความจริงแล้วเค้าไม่ได้อยากพักเหมือนกัน”
....
เราก็คุยกับเค้ามาเรื่อยๆ
มาจนถึงเดือนมีนาคม วันที่22/03/61 เค้าหนีไปนอนก่อนอีกแล้ว..
เราก็ นอยด์เค้าเหมือนเดิม55555555
พอมาวันที่23/03/61
เค้าก็มาง้อนะคะ เราก็ตามสไตล์เลยค่ะ ถามคำตอบคำ
จนกระทั่งมาถึงวันที่24/03/61
เค้าทักมาตอนเช้า ทักมาถามว่าตื่นหรือยังกินข้าวหรือยัง(มันเป็นคำถามที่เบสิกมาก แต่คือเราชอบมาก)
เราก็ตอบเค้า ตอบไปยิ้มไปเลยค่ะ
จนเค้าเริ่มเข้าเรื่อง เขาถามมาว่า
“พักกันก่อนดีมั้ย” (อีกแล้ว)
“ขอโทษนะ เค้าไม่อยากให้เธอเหนื่อยอีกแล้ว”
“เค้าไม่อยากเห็นเธอร้องไห้เพราะเค้าอีกแล้ว”
“เราพักกันก่อนดีมั้ย”
ตอนนั้น คือพอได้อ่านแล้วก็ร้องไห้แบบเดิมเลยค่ะ
ได้แค่ตอบเค้าไปว่า
“ครั้งที่แล้วเธอก็พูดแบบนี้”
..
“แต่ครั้งนี้จริงจังนะ”
...
จุกระดับสิบเลยค่ะ คือในใจนี่โคตรไม่อยากพักเลยค่ะ คุยกันมาตั้งนานอยู่ดีต้องมาพักแบบนี้ เราโคตรไม่โอเลย
แต่เราก็ไม่อยากถูกมองว่างี่เง่าเห็นแก่ตัว เลยตอบเค้าไปว่า
“โอเค พักก็พัก”
“เธอขอเป็นครั้งที่สองแล้ว ไม่พักก็เหมือนคนงี่เง่าเอาแต่ใจอ่าเนาะ”
..
เราส่งข้อความไปอีกครั้งนึงว่า
“หยุดพักไปครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะได้คุยกันอีกมั้ย หรืออาจจะไม่ได้คุยกันอีกแล้วก็ได้น๊าา แต่ไม่เป็นไร”
“พักก็พัก”
เค้าตอบมาว่า
“อ่าๆ”
“ขอโทษที่ให้เสียใจ”
“และก็ขอบคุณที่คุยกันมาตลอดจนถึงวันนี้”
เราก็ทะเล้นตอบเค้าไปว่า
“ด้วยความยินดีจ้าา”
“ขอบคุณที่ทนกับความงี่เง่าของเค้ามาตลอดนะ”
“และก็ขอโทษที่ทำให้เธอเหนื่อย”
พร้อมกับแนบเพลง พบกันใหม่ของ โพลีแคท
เขาก็อ่านนะคะ อ่านแล้วไม่ตอบ คือแชทเราเป็นแชทสุดท้ายที่ส่งไปหาเค้า
.
.
.
ใครจะไปคิดหล่ะคะ ว่ามันจะเป็นเสาร์สุดท้ายที่เราได้คุยกัน หลังจากที่คุยกันมาเป็นปีๆ
คือเราคิดมาตลอดเลยนะคะว่า ถ้าวันศุกร์เราตอบเค้าดีๆ
เราคุยกับเค้าดีๆ มันคงไม่ออกมาเป็นแบบนี้ใช่มั้ยค่ะ นี่เราต้องหยุดคุยกันเพราะความโง่ งี่เง่าของเราจริงๆหรอ
ทำไมเราไม่ยอมตอบเขาดีๆในวันนั้น .. พอมาคิดได้ อะไรๆมันก็สายเกินไปแล้ว
เราหยุดคุยกันมาได้3วันละค่ะ
แต่ที่อยากจะปรึกษาก็คือ
คำว่าพักของเธอคนนั้นนี่ พักถาวรหรือพักสักระยะ
เราควรทำยังไงดีอ่าคะ เรายังอยากคุยกับเค้าอยู่ เราไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย
เราไปขอให้เค้ากลับมาคุยกับเราอีกมันจะดีมั้ยอ่าคะ เราควรจะทำยังไงดี
ช่วยคิดหน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ
คำว่าพักของเธอนั้น ต้องพักนานแค่ไหน
เรื่องมันมีอยู่ว่า เราคุยกับเพื่อนคนนึงอยู่ค่ะ คุยกันนานมากกกกกกกกก คือคุยกันมาตั้งแต่ช่วงปลายเดือนปี59แล้วอ่ะค่ะ แต่ช่วงนั้นยังไม่ค่อยสนิทกันมากนัก เพิ่งจะมาสนิทกันจริงๆก็ก่อนเปิดเทอมขึ้นม.ปลาย คือคุยกันทุกวันเลยค่ะ คุยจนสนิท สนิทจนเกิดความรู้สึก
เปิดเทอมมาได้สักครึ่งเทอม เราก็คุยกับเค้ามาทุกวันเหมือนที่ผ่านมาแหละค่ะ บวกกับความรู้สึกที่มันมากขึ้นเรื่อยๆด้วยค่ะ
.
.
.
.
จนมาถึงวันที่6/11/60 เราจำได้ขึ้นใจ เราตัดสินใจบอกความรู้สึกกับเพื่อนคนนั้นไป
เราบอกเขาไปว่า “เรารู้สึกดีกับแกนะ เรารู้สึกชอบแกอ่ะ” จะบอกว่ามากกว่าเพื่อนก็ไม่ใช่ แต่น้อยกว่าเพื่อนก็ไม่ใช่อีก
พอบอกความรู้สึกไปแล้วนี่ อะไรๆมันแลแย่ลงเลยค่ะ เวลาเจอกันที่โรงเรียนนี่ หลบหน้าแทบไม่ทันเลยค่ะ และก็ หยุดคุยกันไปประมาณอาทิตย์นึงแต่หลังจากนั้นเราก็เป็นฝ่ายทักไปหาเค้า ทักไปบอกเค้าว่า
“กลับมาคุยกันเหมือนเดิมได้มั้ย”
เค้าก็โอเคนะคะ แบบเราก็กลับมาคุยกัน คุยกันทุกวัน มีงอน มีนอยด์ แต่ก็ง้อกันมาตลอด
แต่แบบเวลาที่เราคุยกันนี่ บางทีก็คิดนะคะ ที่เราคุยกันนี่ทำไมบางทีมันเหมือนแฟนคุยกันเลย ทำไมมันไม่เหมือนเพื่อนคุยกันเลยว่ะ
แต่เราก็ไม่ได้คิดไรมาก ได้แต่ปล่อยมันไป (คือเรากลับมาคุยกับเค้าในอาทิตย์ถัดมาที่บอกชอบเขาไป คุยกันตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงเดือนมีนาคมปี61)
(ขอข้ามไปเดือนกุมพา61เลยนะคะ)
ตั้งแต่ปีที่แล้ว จนมาถึงเดือนนี้ มันดีมากๆเลยค่ะ เราคุยกันทุกวัน
จนมาถึงวันที่17/02/61
เราจำได้ว่า วันนั้นเรานอยด์เค้า แต่เรานอยด์เรื่องไร้สาระ(เขาหนีไปนอนก่อนไม่ยอมบอกละปล่อยให้รอ)
เขาก็ง้อนะ เราก็แบบเล่นตัวไป ตอบสั้นๆมแค่ “ค่ะ” บ้าง ส่งสติ๊กเกอร์โง่ๆง่อยๆไปตัวเดียวบ้าง
พอเช้าวันที่18/02/61
เค้าทักมาหาเราตอนเช้า
เค้าทักมาว่า “เราพักกันก่อนดีมั้ยอ่ะ เราไม่อยากให้เธอเหนื่อยอีกแล้ว เราไม่อยากให้เธอเสียใจเพราะเราอีกแล้วอ่ะ”
พอได้อ่านข้อความนี้แล้วแบบ ร้องไห้โฮเลยค่ะ ตอนนั้นเราก็ไม่ทันคิดอะไร ดันตอบเค้าไปว่า
“รู้มั้ย ว่าตอนไหนที่เค้าเสียใจมากที่สุด”.... “ตอนนี้แหละ ตอนที่แกบอกว่าให้พัก”
ส่งไปแค่นั้น เขาก็อ่านนะคะ แต่อ่านแล้วก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา
เราก็ร้องไห้ต่อไป ร้องเกือบชม.นึง ตัดสินใจทักไปหาเค้าอีก
“ไม่หยุดได้มั้ย ไม่พักได้มั้ย เค้าไม่ไหวจริงๆ”
เค้าก็ตอบมาว่า
“โอเค ไม่พักก็ได้” ... “เมื่อกี้ขอโทษนะ ที่พิมพ์ไปว่าอยากพัก” “ความจริงแล้วเค้าไม่ได้อยากพักเหมือนกัน”
....
เราก็คุยกับเค้ามาเรื่อยๆ
มาจนถึงเดือนมีนาคม วันที่22/03/61 เค้าหนีไปนอนก่อนอีกแล้ว..
เราก็ นอยด์เค้าเหมือนเดิม55555555
พอมาวันที่23/03/61
เค้าก็มาง้อนะคะ เราก็ตามสไตล์เลยค่ะ ถามคำตอบคำ
จนกระทั่งมาถึงวันที่24/03/61
เค้าทักมาตอนเช้า ทักมาถามว่าตื่นหรือยังกินข้าวหรือยัง(มันเป็นคำถามที่เบสิกมาก แต่คือเราชอบมาก)
เราก็ตอบเค้า ตอบไปยิ้มไปเลยค่ะ
จนเค้าเริ่มเข้าเรื่อง เขาถามมาว่า
“พักกันก่อนดีมั้ย” (อีกแล้ว)
“ขอโทษนะ เค้าไม่อยากให้เธอเหนื่อยอีกแล้ว”
“เค้าไม่อยากเห็นเธอร้องไห้เพราะเค้าอีกแล้ว”
“เราพักกันก่อนดีมั้ย”
ตอนนั้น คือพอได้อ่านแล้วก็ร้องไห้แบบเดิมเลยค่ะ
ได้แค่ตอบเค้าไปว่า
“ครั้งที่แล้วเธอก็พูดแบบนี้”
..
“แต่ครั้งนี้จริงจังนะ”
...
จุกระดับสิบเลยค่ะ คือในใจนี่โคตรไม่อยากพักเลยค่ะ คุยกันมาตั้งนานอยู่ดีต้องมาพักแบบนี้ เราโคตรไม่โอเลย
แต่เราก็ไม่อยากถูกมองว่างี่เง่าเห็นแก่ตัว เลยตอบเค้าไปว่า
“โอเค พักก็พัก”
“เธอขอเป็นครั้งที่สองแล้ว ไม่พักก็เหมือนคนงี่เง่าเอาแต่ใจอ่าเนาะ”
..
เราส่งข้อความไปอีกครั้งนึงว่า
“หยุดพักไปครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะได้คุยกันอีกมั้ย หรืออาจจะไม่ได้คุยกันอีกแล้วก็ได้น๊าา แต่ไม่เป็นไร”
“พักก็พัก”
เค้าตอบมาว่า
“อ่าๆ”
“ขอโทษที่ให้เสียใจ”
“และก็ขอบคุณที่คุยกันมาตลอดจนถึงวันนี้”
เราก็ทะเล้นตอบเค้าไปว่า
“ด้วยความยินดีจ้าา”
“ขอบคุณที่ทนกับความงี่เง่าของเค้ามาตลอดนะ”
“และก็ขอโทษที่ทำให้เธอเหนื่อย”
พร้อมกับแนบเพลง พบกันใหม่ของ โพลีแคท
เขาก็อ่านนะคะ อ่านแล้วไม่ตอบ คือแชทเราเป็นแชทสุดท้ายที่ส่งไปหาเค้า
.
.
.
ใครจะไปคิดหล่ะคะ ว่ามันจะเป็นเสาร์สุดท้ายที่เราได้คุยกัน หลังจากที่คุยกันมาเป็นปีๆ
คือเราคิดมาตลอดเลยนะคะว่า ถ้าวันศุกร์เราตอบเค้าดีๆ
เราคุยกับเค้าดีๆ มันคงไม่ออกมาเป็นแบบนี้ใช่มั้ยค่ะ นี่เราต้องหยุดคุยกันเพราะความโง่ งี่เง่าของเราจริงๆหรอ
ทำไมเราไม่ยอมตอบเขาดีๆในวันนั้น .. พอมาคิดได้ อะไรๆมันก็สายเกินไปแล้ว
เราหยุดคุยกันมาได้3วันละค่ะ
แต่ที่อยากจะปรึกษาก็คือ
คำว่าพักของเธอคนนั้นนี่ พักถาวรหรือพักสักระยะ
เราควรทำยังไงดีอ่าคะ เรายังอยากคุยกับเค้าอยู่ เราไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย
เราไปขอให้เค้ากลับมาคุยกับเราอีกมันจะดีมั้ยอ่าคะ เราควรจะทำยังไงดี
ช่วยคิดหน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ