พี่ชายไม่เอาไหนกับชีวิตของตัวเอง

คือว่าพี่ชายของเรากำลังขึ้นม.4 แต่เลือกชีวิตตัวเองไม่ได้เพราะเอาแต่เล่น ติดเพื่อน กินเหล้าสูบบุหรี่สร้างแต่เรื่อง จนม.4 แล้วยังสอบเข้าสายเรียนไม่ผ่าน พ่อแม่เราอยากให้พี่เราต่อโรงเรียนเดิม พยายามช่วยทุกอย่างแต่พ่อกับแม่เราก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเพราะพวกท่านก็ไม่ได้เรียนหนังสือกันทั้งสองคน (หมายถึงเรียนจบแค่ ป.6 สมัยก่อนนะคะ) แต่พี่เราก็ไม่เดือดร้อนหรือดิ้นรนอะไร ที่พี่เราเป็นแบบนี้เราคิดว่าเป็นเพราะแม่เราตามใจคอยให้ท้าย ที่เราต้องมาตั้งกระทู้เพราะคำพูดของแม่ที่ว่า ก็ให้พี่มันเรียนๆไปได้วุฒิ ม.6 เราถามว่า แล้วมหาลัยละ แม่เราก็ตอบกลับมาว่าให้มันแค่ได้วุฒิมาก่อนก็พอ คือเรียนๆไปงั้นอะค่ะให่มันได้วุฒิเฉยๆ แล้วเราก็บอกโตไปมันจะทำไรกินถ้าพ่อแม่ไม่อยู่แล้ว แม่เราก็บอกว่า ก็ให้น้องมันเลี้ยงไง วินาทีนั้นเราอยากจะกรี๊ดแล้วร้องไห้ออกมาดังๆ แต่เราทำได้แค่กลั้นน้ำตาแล้วบอกแม่ไปว่า ถ้าแม่จะทิ้งภาระให้หนูแม่ไม่ต้องให้มันเรียนตั้งแต่แรกก็ได้ มันทำให้รู้เลยว่าแม่ไม่รักเราเหมือนที่แม่พูด ถึงเราจะไม่ได้เรียนเก่งเลิศเลอแต่เราก็พยายามตั้งใจที่จะเรียนให้มันดี หางานดีๆทำ แต่ทำไมเหมือนสิ่งที่เราทำอยู่พ่อแม่ก็ไม่เคยเห็นไม่เคยชมเรา เอาแต่สนใจอยู่กับพี่ชายของเราแบบนี้ ตอนเราโดนพี่ชายกระทืบทำร้ายพ่อแม่เราก็ไม่สนใจแล้ว ปล่อยไป แค่บอกว่า อย่าไปตอบโต้มัน แล้วคือจะปล่อยให้เราโดนกระทืบตายตรงนั้นหรอ อะไรของพ่อกับแม่ ตอนนี้เรารู้สึกเกลียดคนในบ้านทั้งบ้านเลยค่ะ