เราผิดไหมที่คิดว่า เราอยากเป็นที่รักมากกว่าเป็นผู้หญิงที่ต้องตอบสนองเรื่องเซ็กส์ของผู้ชาย
ครอบครัวเรา เราเป็นที่รัก พ่อ พี่ชาย น้องชาย ทุกคนรักเรา แม้เราจะงอแง ถึงเขาจะไม่ค่อยตามใจ แต่ก็พยายามไม่ขัดใจมาก เขาแสดงออกว่ารักเรา เป็นความรักที่บริสุทธิ์
แล้วประสบการณ์ชีวิตของเราล่ะ มีคนมาจีบไหม ก็มีนะ แต่เราก็ไม่ได้อยากจะมีแฟน เรารู้สึกอิสระกับการอยู่คนเดียว ไปไหนคนเดียว เรามีแฟนคนแรก อายุก็เกือบจะสามสิบ แต่สุดท้ายก็เลิกกัน เพราะมีทัศนคติบางอย่างไม่ตรงกัน เราพยายามปรับตัว แต่ยิ่งทำยิ่งเหนื่อย พร้อมกับคำว่า ถ้ารักเขา ต้องรักเขาแบบที่เขาเป็นได้ ทั้งๆที่ตอนจีบเรา เขาไม่เคยเป็นแบบนี้ เขาแสดงแต่ส่วนดีให้เห็น ตรงกันข้าม เราต้องปรับตัวเพื่อยอมรับสิ่งที่เขาเป็น เราเหนื่อย ไม่ไหว เลยขอเลิก เขาคาดไม่ถึง แต่ก็ยอมเลิกกับเราโดยดี เพราะเขาบอกไม่อยากเห็นเรามีความทุกข์ แต่ถึงเลิกกัน เขาก็หวังนะว่าเราจะกลับไปเหมือนเดิม เขาชวนเราทำโน่นทำนี่ ไม่ยอมบอกใครว่าเราเลิกกัน จนบางครั้งเราต้องพูดต่อหน้าคนอื่นว่าเลิกกันแล้ว เขามีแฟนใหม่ เพราะเขาบอกไม่มีเรา เขาอยู่คนเดียวไม่ได้ หลายคนก็เลิก จนคนปัจจุบัน ที่ยังคบกันอยู่ แต่เขามักจะเล่าปัญหากับแฟนให้ฟัง เราก็ได้แต่ฟัง เพราะแฟนเขาหึงเรามากๆ เคยขึ้นสถานะในเฟสว่า เขาคงรักอดีตมากกว่าปัจจุบัน เราก็ฟังๆและเตือนว่า เพราะรักมากผู้หญิงถึงหึง เพราะเราไม่เคยคิดที่จะกลับไปจุดนั้น
เคยได้ยินไหม ผู้หญิงเคยถูกข่มขืน แล้วพอแต่งงาน ทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธ์ต้องหลับตาทำให้เสร็จ เป็นคำบอกเล่าจากพี่สาวคนนึงที่เผอิญทำงานที่เดียวกับเพื่อนเรา จู่ๆก็เล่าให้เราฟัง ทั้งๆที่เจอกันครั้งแรก เราจำได้ว่า เราไม่เข้าใจที่พี่เขาเล่าเท่าไหร่ แฟนไม่เล้าโลม อยากตอนไหนต้องได้ ตอนนั้นเราเพิ่งจะเรียนจบ ป. ตรี ไม่เคยมีแฟน ไม่เคยรู้เรื่องเพศสัมพันธ์ เพราะเราใส่ใจแต่เรื่อง เรียน เรื่องเที่ยว เรื่องหางานเป็นหลัก รู้แต่เพียงว่า พี่เขาอึดอัด เล่าให้ใครฟังไม่ได้ เราฟังก็เก็บ และคิดว่า ผู้หญิงทำไมต้องฝืนตัวเองทำแบบนั้นด้วย
เขาแต่งงานกับพี่ เพราะบอกว่า พี่เป็นคนดี จะเป็นแม่ที่ดีของลูกได้ เป็นเรื่องของผู้หญิงอีกคน ที่เราบังเอิญเจอกันที่วัดช่วงปิดเทอม หลงคารมเพื่อน อยากไปเที่ยว เลยไปบวชชีพราหมกับเพื่อนที่ต่างจังหวัด ขากลับอยากกลับบ้าน เลยขอติดรถของคนที่ไปปฏิบัติธรรมด้วยกัน เพื่อต่อรถกลับบ้าน พี่สาวดูเครียด กรีดร้องเวลานั่งสมาธิ เรารู้สึกสงสารมาก แม่พี่เล่าว่า พี่ถูกสามีทำร้าย เพราะสามีไปมีเมียน้อย อากาศในรถเย็น เราจำได้มาหยิบผ้าห่มของเราส่งให้พี่สาวที่นอนอยู่ ความรู้สึกคือ ผู้หญิงเป็นคนดี ก็ได้แค่เป็น แม่ที่ดี สุดท้ายผู้ชายก็หาคนที่จะตอบสนองเขาในด้านอื่นๆต่อไป
ผู้ชาย เขาก็ต้องเบื่อกันบ้างแหละ กับเมียคนเก่า พี่สาวที่เป็นพนักงานต้อนรับในโรงแรมที่เราไปพักรายเดือน เล่าให้ฟังว่า ตัวเองไปมีอะไรกับเฮียซึ่งเป็นเจ้าของร้านขายวัสดุก่อสร้างที่อยู่ตึกด้านหน้า เราได้แต่ฟังเงียบๆ คิดว่าเป็นชีวิตของเขา ไม่ขอยุ่ง แต่ก็คิดนะ ภรรยาของเฮีย ดีขนาดนั้น ทั้งสวยทั้งรวย เฮียยังไปหาคนอื่น ทำไมถึงกล้าทำ โดยเฉพาะกับคนที่ใกล้ตัวภรรยาขนาดนั้น และพี่สาวคนนี้ก็มีกิ๊กหลายคนด้วย ไม่กลัวโรคกันเลย เรารับไม่ค่อยได้ มีอยู่วันนึง พี่พนักงานต้อนรับอีกคนที่มีกิ๊กเป็นลูกค้าในโรงแรม ชวนเราไปร้องคาราโอเกะ เพราะกิ๊กพี่แกจะเลี้ยง เราก็ไปนะ แบบว่า อยากรู้อีกโลกที่นอกจากห้องเรียน พี่ผู้ชายพาเพื่อนมาด้วย ทั้งสองคนจบเภสัช เป็นเซลล์ขายยา ดูดี ก็คุยๆกัน เขาก็ให้เบอร์ให้เมลล์มา สมัยนั้น เขาฮิตติดต่อกันทางเมลล์ (ห้ามเดาอายุคะนะ 55) แต่พอถึงเวลานอนของเราประมาณสี่ทุ่ม เราก็ขอให้พากลับ ก็กลับกันปกติ หลังจากนั้น ทั้งเบอร์ทั้งเมลล์เราก็ทำหายไป เพราะเราคิดว่า เราไม่เก่งพอที่จะอยู่ในสังคมแบบนั้นได้ ถึงเพื่อนพี่แกจะบอกว่าโสด แต่เราก็ไม่รู้ว่าจริงไหม และสังคมจะพาไปแค่ไหน สรุปก็จบๆไปตั้งแต่เจอครั้งแรก เพราะเราไม่ได้ให้เบอร์ไป
มีเหตุการณ์หลายต่อหลายครั้ง ที่เราต้องเจอกับอะไรแบบนี้ เจอคนมีแฟนมาจีบก็หลายครั้ง เจ็บสุดๆ ล่าสุดถูกดึงไปรับรู้เรื่องแย่งชิงผู้ชายของผู้หญิงสองคนคนที่เรารู้จัก เราทำตัวไม่ถูกบอกเลย ตอนแรกจะไม่ยุ่ง เพราะน้องผู้หญิงอีกฝ่ายไม่รู้เรื่อง แต่พี่ผู้หญิงที่เป็นคนคุยคนแรกของผู้ชาย พี่แกออกตัวราวีน้อง เราก็เลยยื่นหน้าไปเผือก เพราะเราสงสารน้องผู้หญิง แบบว่าจะสู้กันต้องแฟร์ๆ เราเล่าเรื่องผู้ชายและพี่ผู้หญิงให้น้องฟัง และบอกน้องว่า น้องควรจะรู้ว่าทำไมจู่ๆถึงมีผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้เหมือนจะมาราวีน้อง และบอกว่าที่เหลือให้น้องตัดสินใจเอง เราเล่าเรืองนี้ให้เพื่อนฟัง เพื่อนพูดว่า ทำไมแกถึงเจอแต่เรื่องแบบนี้ นั่นน่ะซิ ทำไมต้องให้เราเจออะไรแบบนี้ด้วย
ถามว่าเรากลัวผู้ชายไหม เราไม่เคยกลัวค่ะ เพราะเวลาทำงาน ลูกน้อง ซึ่งบางไซต์งาน ผู้ชายทั้งนั้น เราเคยชินกับการทำงานกับผู้ชาย อาจมีข้อดีมาจากที่บ้านมีแต่พี่น้องผู้ชาย
แต่ความรู้สึกของเราตอนนี้ เราอยากกลับไปจุดๆที่เราเป็นที่รักของใครสักคน ที่ไม่มีเรื่องเซ็กส์เข้ามาเกี่ยว อยากเจอรักที่มันบริสุทธิ์ ที่จะดูแลใส่ใจกัน มากกว่าคาดหวังว่าผู้หญิงคือ เครื่องระบายความใคร่ ถึงการมีเพศสัมพันธ์มันจะเป็นการแสดงออกถึงความรัก แต่เรากลับกลัวว่า การมีเซ็กส์ของผู้ชายมันมีความรักปะปนบ้างหรือเปล่า หรือแค่ปลดปล่อยความต้องการทางเพศเท่านั้น
ยิ่งเจอผู้ชายรอบข้าง เจ้าชู้เยอะแยะเต็มไปหมด ความกลัวของเรายิ่งมากขึ้นทุกที เราอยากมีเพื่อนคุย แต่เราก็กลัวว่ามันจะเกินไปกว่านั้น เราไม่อยากทำร้ายใคร มีคนบอกเราว่า อย่าไปทำให้คนอื่นเขารัก เพราะมีคนเจ็บเพราะเรามาหลายคนแล้ว เราอยากรักษาความสัมพันธ์แบบเพื่อนไว้นะ แต่สุดท้าย เราก็เสียเพื่อนไป เพราะเราก้าวข้ามมันไปไม่ได้ หรือความจริง เราอยากอยู่ตรงนี้ก็ไม่รู้นะ
ความรู้สึกกลัวแบบนี้คือ?
ครอบครัวเรา เราเป็นที่รัก พ่อ พี่ชาย น้องชาย ทุกคนรักเรา แม้เราจะงอแง ถึงเขาจะไม่ค่อยตามใจ แต่ก็พยายามไม่ขัดใจมาก เขาแสดงออกว่ารักเรา เป็นความรักที่บริสุทธิ์
แล้วประสบการณ์ชีวิตของเราล่ะ มีคนมาจีบไหม ก็มีนะ แต่เราก็ไม่ได้อยากจะมีแฟน เรารู้สึกอิสระกับการอยู่คนเดียว ไปไหนคนเดียว เรามีแฟนคนแรก อายุก็เกือบจะสามสิบ แต่สุดท้ายก็เลิกกัน เพราะมีทัศนคติบางอย่างไม่ตรงกัน เราพยายามปรับตัว แต่ยิ่งทำยิ่งเหนื่อย พร้อมกับคำว่า ถ้ารักเขา ต้องรักเขาแบบที่เขาเป็นได้ ทั้งๆที่ตอนจีบเรา เขาไม่เคยเป็นแบบนี้ เขาแสดงแต่ส่วนดีให้เห็น ตรงกันข้าม เราต้องปรับตัวเพื่อยอมรับสิ่งที่เขาเป็น เราเหนื่อย ไม่ไหว เลยขอเลิก เขาคาดไม่ถึง แต่ก็ยอมเลิกกับเราโดยดี เพราะเขาบอกไม่อยากเห็นเรามีความทุกข์ แต่ถึงเลิกกัน เขาก็หวังนะว่าเราจะกลับไปเหมือนเดิม เขาชวนเราทำโน่นทำนี่ ไม่ยอมบอกใครว่าเราเลิกกัน จนบางครั้งเราต้องพูดต่อหน้าคนอื่นว่าเลิกกันแล้ว เขามีแฟนใหม่ เพราะเขาบอกไม่มีเรา เขาอยู่คนเดียวไม่ได้ หลายคนก็เลิก จนคนปัจจุบัน ที่ยังคบกันอยู่ แต่เขามักจะเล่าปัญหากับแฟนให้ฟัง เราก็ได้แต่ฟัง เพราะแฟนเขาหึงเรามากๆ เคยขึ้นสถานะในเฟสว่า เขาคงรักอดีตมากกว่าปัจจุบัน เราก็ฟังๆและเตือนว่า เพราะรักมากผู้หญิงถึงหึง เพราะเราไม่เคยคิดที่จะกลับไปจุดนั้น
เคยได้ยินไหม ผู้หญิงเคยถูกข่มขืน แล้วพอแต่งงาน ทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธ์ต้องหลับตาทำให้เสร็จ เป็นคำบอกเล่าจากพี่สาวคนนึงที่เผอิญทำงานที่เดียวกับเพื่อนเรา จู่ๆก็เล่าให้เราฟัง ทั้งๆที่เจอกันครั้งแรก เราจำได้ว่า เราไม่เข้าใจที่พี่เขาเล่าเท่าไหร่ แฟนไม่เล้าโลม อยากตอนไหนต้องได้ ตอนนั้นเราเพิ่งจะเรียนจบ ป. ตรี ไม่เคยมีแฟน ไม่เคยรู้เรื่องเพศสัมพันธ์ เพราะเราใส่ใจแต่เรื่อง เรียน เรื่องเที่ยว เรื่องหางานเป็นหลัก รู้แต่เพียงว่า พี่เขาอึดอัด เล่าให้ใครฟังไม่ได้ เราฟังก็เก็บ และคิดว่า ผู้หญิงทำไมต้องฝืนตัวเองทำแบบนั้นด้วย
เขาแต่งงานกับพี่ เพราะบอกว่า พี่เป็นคนดี จะเป็นแม่ที่ดีของลูกได้ เป็นเรื่องของผู้หญิงอีกคน ที่เราบังเอิญเจอกันที่วัดช่วงปิดเทอม หลงคารมเพื่อน อยากไปเที่ยว เลยไปบวชชีพราหมกับเพื่อนที่ต่างจังหวัด ขากลับอยากกลับบ้าน เลยขอติดรถของคนที่ไปปฏิบัติธรรมด้วยกัน เพื่อต่อรถกลับบ้าน พี่สาวดูเครียด กรีดร้องเวลานั่งสมาธิ เรารู้สึกสงสารมาก แม่พี่เล่าว่า พี่ถูกสามีทำร้าย เพราะสามีไปมีเมียน้อย อากาศในรถเย็น เราจำได้มาหยิบผ้าห่มของเราส่งให้พี่สาวที่นอนอยู่ ความรู้สึกคือ ผู้หญิงเป็นคนดี ก็ได้แค่เป็น แม่ที่ดี สุดท้ายผู้ชายก็หาคนที่จะตอบสนองเขาในด้านอื่นๆต่อไป
ผู้ชาย เขาก็ต้องเบื่อกันบ้างแหละ กับเมียคนเก่า พี่สาวที่เป็นพนักงานต้อนรับในโรงแรมที่เราไปพักรายเดือน เล่าให้ฟังว่า ตัวเองไปมีอะไรกับเฮียซึ่งเป็นเจ้าของร้านขายวัสดุก่อสร้างที่อยู่ตึกด้านหน้า เราได้แต่ฟังเงียบๆ คิดว่าเป็นชีวิตของเขา ไม่ขอยุ่ง แต่ก็คิดนะ ภรรยาของเฮีย ดีขนาดนั้น ทั้งสวยทั้งรวย เฮียยังไปหาคนอื่น ทำไมถึงกล้าทำ โดยเฉพาะกับคนที่ใกล้ตัวภรรยาขนาดนั้น และพี่สาวคนนี้ก็มีกิ๊กหลายคนด้วย ไม่กลัวโรคกันเลย เรารับไม่ค่อยได้ มีอยู่วันนึง พี่พนักงานต้อนรับอีกคนที่มีกิ๊กเป็นลูกค้าในโรงแรม ชวนเราไปร้องคาราโอเกะ เพราะกิ๊กพี่แกจะเลี้ยง เราก็ไปนะ แบบว่า อยากรู้อีกโลกที่นอกจากห้องเรียน พี่ผู้ชายพาเพื่อนมาด้วย ทั้งสองคนจบเภสัช เป็นเซลล์ขายยา ดูดี ก็คุยๆกัน เขาก็ให้เบอร์ให้เมลล์มา สมัยนั้น เขาฮิตติดต่อกันทางเมลล์ (ห้ามเดาอายุคะนะ 55) แต่พอถึงเวลานอนของเราประมาณสี่ทุ่ม เราก็ขอให้พากลับ ก็กลับกันปกติ หลังจากนั้น ทั้งเบอร์ทั้งเมลล์เราก็ทำหายไป เพราะเราคิดว่า เราไม่เก่งพอที่จะอยู่ในสังคมแบบนั้นได้ ถึงเพื่อนพี่แกจะบอกว่าโสด แต่เราก็ไม่รู้ว่าจริงไหม และสังคมจะพาไปแค่ไหน สรุปก็จบๆไปตั้งแต่เจอครั้งแรก เพราะเราไม่ได้ให้เบอร์ไป
มีเหตุการณ์หลายต่อหลายครั้ง ที่เราต้องเจอกับอะไรแบบนี้ เจอคนมีแฟนมาจีบก็หลายครั้ง เจ็บสุดๆ ล่าสุดถูกดึงไปรับรู้เรื่องแย่งชิงผู้ชายของผู้หญิงสองคนคนที่เรารู้จัก เราทำตัวไม่ถูกบอกเลย ตอนแรกจะไม่ยุ่ง เพราะน้องผู้หญิงอีกฝ่ายไม่รู้เรื่อง แต่พี่ผู้หญิงที่เป็นคนคุยคนแรกของผู้ชาย พี่แกออกตัวราวีน้อง เราก็เลยยื่นหน้าไปเผือก เพราะเราสงสารน้องผู้หญิง แบบว่าจะสู้กันต้องแฟร์ๆ เราเล่าเรื่องผู้ชายและพี่ผู้หญิงให้น้องฟัง และบอกน้องว่า น้องควรจะรู้ว่าทำไมจู่ๆถึงมีผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้เหมือนจะมาราวีน้อง และบอกว่าที่เหลือให้น้องตัดสินใจเอง เราเล่าเรืองนี้ให้เพื่อนฟัง เพื่อนพูดว่า ทำไมแกถึงเจอแต่เรื่องแบบนี้ นั่นน่ะซิ ทำไมต้องให้เราเจออะไรแบบนี้ด้วย
ถามว่าเรากลัวผู้ชายไหม เราไม่เคยกลัวค่ะ เพราะเวลาทำงาน ลูกน้อง ซึ่งบางไซต์งาน ผู้ชายทั้งนั้น เราเคยชินกับการทำงานกับผู้ชาย อาจมีข้อดีมาจากที่บ้านมีแต่พี่น้องผู้ชาย
แต่ความรู้สึกของเราตอนนี้ เราอยากกลับไปจุดๆที่เราเป็นที่รักของใครสักคน ที่ไม่มีเรื่องเซ็กส์เข้ามาเกี่ยว อยากเจอรักที่มันบริสุทธิ์ ที่จะดูแลใส่ใจกัน มากกว่าคาดหวังว่าผู้หญิงคือ เครื่องระบายความใคร่ ถึงการมีเพศสัมพันธ์มันจะเป็นการแสดงออกถึงความรัก แต่เรากลับกลัวว่า การมีเซ็กส์ของผู้ชายมันมีความรักปะปนบ้างหรือเปล่า หรือแค่ปลดปล่อยความต้องการทางเพศเท่านั้น
ยิ่งเจอผู้ชายรอบข้าง เจ้าชู้เยอะแยะเต็มไปหมด ความกลัวของเรายิ่งมากขึ้นทุกที เราอยากมีเพื่อนคุย แต่เราก็กลัวว่ามันจะเกินไปกว่านั้น เราไม่อยากทำร้ายใคร มีคนบอกเราว่า อย่าไปทำให้คนอื่นเขารัก เพราะมีคนเจ็บเพราะเรามาหลายคนแล้ว เราอยากรักษาความสัมพันธ์แบบเพื่อนไว้นะ แต่สุดท้าย เราก็เสียเพื่อนไป เพราะเราก้าวข้ามมันไปไม่ได้ หรือความจริง เราอยากอยู่ตรงนี้ก็ไม่รู้นะ