หลวงปู่ไดโนเสาร์
หลวงปู่สอนคนหลายใจ
ปฏิบัติกรรมฐานแบบเป็ด
ด้วยเรื่องการปฏิบัติธรรมของเมืองไทยมีอยู่หลายสำนัก
หลายวัด ทำให้ผู้คนเริ่มสับสนไม่รู้ว่าควร ปฏิบัติตาม
แนวทางใด สำนักใดจึงจะถูกต้อง วันนี้ก็เช่นกัน หลัง
ฉันเช้าเสร็จก็มีโยมเข้ามากราบและเรียนถามปัญหา
คาใจกับหลวงปู่
โยม: หลวงปู่เจ้าขา โยมเป็นคนชอบปฏิบัติธรรม
ชอบกราบชอบไหว้ครูบาอาจารย์ เจ้าค่ะ
หลวงปู่: อนุโมทนานะคุณนะ
โยม: โยมไปปฏิบัติมาหลายสำนัก แต่งงที่ยังไม่
ก้าวหน้ามาหลังเลยเจ้าค่ะ เวลาภาวนาพุทโธ
บางที่พอง-ยุบก็เข้ามาแทรก ครั้นพอเอาสติมาจับ
พอง-ยุบ สัมมาอรหังก็โผล่มา ไม่รู้โยมจะทำอย่างไร
จับต้นชนปลายไม่ถูกแล้ว ไม่ทราบว่าสายไหนดี
สายไหนไม่ดีเจ้าค่ะ
หลวงปู่: เหอะ เหอะ คุณรู้จักเป็ดไหม
โยม: รู้จักเจ้าค่ะ ทำไมเจ้าค่ะ
หลวงปู่: เออ เป็ดหน่ะ มันบินเป็น ว่ายน้ำเป็น
เดินก็เป็น มุดน้ำก็เป็น แต่มันเป็นแบบไม่เก่ง
ไม่สวย เดินมันก็เดินไม่สวยเหมือนไก่ ว่ายน้ำ
มันก็ว่ายเป็นแต่ไม่เก่งเหมือนปลา บินมันก็
บินเป็นแต่ไม่เก่งเหมือนนก สำนักปฏิบัติธรรม
มีมากมายหลายหลาก ต่างแบบก็ต่างทำ
ต่างวิธีการ ล้วนแต่ทำตามความถนัด ทำตาม
จริตของตนเอง ของครูบาอาจารย์
แต่ทุกสำนักทุกสายก็รวมลงที่ความสงบ
รวมลงที่ปัญญา รวมลงที่การรู้ธรรมเห็นธรรม
ตามแบบตามแผนที่ครูบาอาจารย์ท่านสั่งท่านสอน
ถนนทุกสายล้วนมุ่งสู่เมืองหลวง หัวใจทุกดวง
ก็ล้วนมุ่งสู่พระนิพพาน ให้เดินถนนสายเดียวนะ
จะเข้ากรุงเทพ ออกไปจากกาฬสินธุ์ ไปถึงขอนแก่น
ก็เปลี่ยนใจวิ่งไปทางเมืองเลย ไปถึงเมืองเลยก็วิ่ง
เข้าพิษณุโลก ออกจากพิษณุโลกก็เปลี่ยนใจไป
กาญจนบุรี แล้วเมื่อไหร่จะถึงกรุงเทพ ทั้งๆที่ถนน
ทุกสายก็มุ่งสู่กรุงเทพ ก็เพราะเปลี่ยนใจ เปลี่ยนไป
เปลี่ยนมา หาถนนเส้นนั้น เปลี่ยนถนนเส้นนี้
ก็เนิ่นช้าเท่านั้น
คุณเอ้ย ถ้ากรรมฐานยังจัดเข้าใน สมถะ ๔๐
วิปัสนา ๒ อย่างอยู่ กรรมฐานนั้น การปฏิบัติ
ของสำนักนั้นก็ถือว่าถูกต้อง อย่าเลือกว่าสายใด
แบบไหน อย่ามีสาย อย่าไปสังกัดสายนั้นสายนี้
ให้มันเป็นอัตตา ให้มันมีตัวมีตน เราปฏิบัติเพื่อ
ทิ้งตัวทิ้งตน มีสายก็มีตน มีตนก็มีเรา มีเราก็มี
พวกเขาพวกเรา เห็นว่าเราดีกว่าเขา เขาเลวกว่าเรา
ถ้าคุณภาวนาพุทโธแล้วเที่ยวไปเหยียดหยาม
พองหนอ - ยุบหนอ ไปเหยียดหยามสัมมาอรหัง
ไปเหยียดหยามนะมะพะธะ ว่าเป็นของเลวเป็น
ของไม่ดี ในเมื่อคุณยังไม่เคยปฏิบัติคุณรู้หรือว่า
ไม่ดี คุณไม่รู้จักดี ไม่รู้อย่างลึกซึ้ง ไปยังไม่ถึงที่สุด
จะเป็นการไม่ให้ความเป็นธรรมแก่สำนักเหล่านั้นหรือ
ธรรมมะของพระบรมครูตรัสไว้มากมาย ตรัสให้คน
ต่างคน ต่างโอกาสฟัง คุณไม่ต้องทำตามเสียทุกอย่างนี่
เลือกเอาที่ตรงใจเรา ตรงจริตเรา เหมาะสมกับเราแล้ว
ปฏิบัติ เดินทางเดียวอย่าเดินหลายทาง มันช้า เข้าใจนะ
โยม: เจ้าค่ะ แต่โยมจะแก้อาการที่พบอยู่อย่างไรเจ้าคะ
หลวงปู่: ตั้งผู้รู้ขึ้นนะ ตั้งสตินะ รู้กับเดี๋ยวนี้ รู้กับขณะนี้
แล้วดูความเปลี่ยนแปลงในใจ ดูคำบริกรรม อย่าทิ้ง
บริกรรม ตั้งสติดูคำบริกรรม เมื่อมันขาดสติไปหา
คำอื่นๆตั้งสติแล้วดึงกลับมา เลิกเป็นกรรมฐานเป็ด
เลิกเป็นกรรมลอย ลอยไปหาคำนั้น ลอยไปหาวิธีนี้
ให้มั่นใจในเส้นทางที่ครูบาอาจารย์นำพาพวกเราเดิน
เข้าใจนะ อย่าเป็นกรรมฐานเป็ดนะ
จากเพจ ศูนย์พุทธศรัทธา
ก๊าบๆๆ เป็ดอาบน้ำใน.... มหาสมุทรแห่งสังสารวัฏ
หลวงปู่สอนคนหลายใจ
ปฏิบัติกรรมฐานแบบเป็ด
ด้วยเรื่องการปฏิบัติธรรมของเมืองไทยมีอยู่หลายสำนัก
หลายวัด ทำให้ผู้คนเริ่มสับสนไม่รู้ว่าควร ปฏิบัติตาม
แนวทางใด สำนักใดจึงจะถูกต้อง วันนี้ก็เช่นกัน หลัง
ฉันเช้าเสร็จก็มีโยมเข้ามากราบและเรียนถามปัญหา
คาใจกับหลวงปู่
โยม: หลวงปู่เจ้าขา โยมเป็นคนชอบปฏิบัติธรรม
ชอบกราบชอบไหว้ครูบาอาจารย์ เจ้าค่ะ
หลวงปู่: อนุโมทนานะคุณนะ
โยม: โยมไปปฏิบัติมาหลายสำนัก แต่งงที่ยังไม่
ก้าวหน้ามาหลังเลยเจ้าค่ะ เวลาภาวนาพุทโธ
บางที่พอง-ยุบก็เข้ามาแทรก ครั้นพอเอาสติมาจับ
พอง-ยุบ สัมมาอรหังก็โผล่มา ไม่รู้โยมจะทำอย่างไร
จับต้นชนปลายไม่ถูกแล้ว ไม่ทราบว่าสายไหนดี
สายไหนไม่ดีเจ้าค่ะ
หลวงปู่: เหอะ เหอะ คุณรู้จักเป็ดไหม
โยม: รู้จักเจ้าค่ะ ทำไมเจ้าค่ะ
หลวงปู่: เออ เป็ดหน่ะ มันบินเป็น ว่ายน้ำเป็น
เดินก็เป็น มุดน้ำก็เป็น แต่มันเป็นแบบไม่เก่ง
ไม่สวย เดินมันก็เดินไม่สวยเหมือนไก่ ว่ายน้ำ
มันก็ว่ายเป็นแต่ไม่เก่งเหมือนปลา บินมันก็
บินเป็นแต่ไม่เก่งเหมือนนก สำนักปฏิบัติธรรม
มีมากมายหลายหลาก ต่างแบบก็ต่างทำ
ต่างวิธีการ ล้วนแต่ทำตามความถนัด ทำตาม
จริตของตนเอง ของครูบาอาจารย์
แต่ทุกสำนักทุกสายก็รวมลงที่ความสงบ
รวมลงที่ปัญญา รวมลงที่การรู้ธรรมเห็นธรรม
ตามแบบตามแผนที่ครูบาอาจารย์ท่านสั่งท่านสอน
ถนนทุกสายล้วนมุ่งสู่เมืองหลวง หัวใจทุกดวง
ก็ล้วนมุ่งสู่พระนิพพาน ให้เดินถนนสายเดียวนะ
จะเข้ากรุงเทพ ออกไปจากกาฬสินธุ์ ไปถึงขอนแก่น
ก็เปลี่ยนใจวิ่งไปทางเมืองเลย ไปถึงเมืองเลยก็วิ่ง
เข้าพิษณุโลก ออกจากพิษณุโลกก็เปลี่ยนใจไป
กาญจนบุรี แล้วเมื่อไหร่จะถึงกรุงเทพ ทั้งๆที่ถนน
ทุกสายก็มุ่งสู่กรุงเทพ ก็เพราะเปลี่ยนใจ เปลี่ยนไป
เปลี่ยนมา หาถนนเส้นนั้น เปลี่ยนถนนเส้นนี้
ก็เนิ่นช้าเท่านั้น
คุณเอ้ย ถ้ากรรมฐานยังจัดเข้าใน สมถะ ๔๐
วิปัสนา ๒ อย่างอยู่ กรรมฐานนั้น การปฏิบัติ
ของสำนักนั้นก็ถือว่าถูกต้อง อย่าเลือกว่าสายใด
แบบไหน อย่ามีสาย อย่าไปสังกัดสายนั้นสายนี้
ให้มันเป็นอัตตา ให้มันมีตัวมีตน เราปฏิบัติเพื่อ
ทิ้งตัวทิ้งตน มีสายก็มีตน มีตนก็มีเรา มีเราก็มี
พวกเขาพวกเรา เห็นว่าเราดีกว่าเขา เขาเลวกว่าเรา
ถ้าคุณภาวนาพุทโธแล้วเที่ยวไปเหยียดหยาม
พองหนอ - ยุบหนอ ไปเหยียดหยามสัมมาอรหัง
ไปเหยียดหยามนะมะพะธะ ว่าเป็นของเลวเป็น
ของไม่ดี ในเมื่อคุณยังไม่เคยปฏิบัติคุณรู้หรือว่า
ไม่ดี คุณไม่รู้จักดี ไม่รู้อย่างลึกซึ้ง ไปยังไม่ถึงที่สุด
จะเป็นการไม่ให้ความเป็นธรรมแก่สำนักเหล่านั้นหรือ
ธรรมมะของพระบรมครูตรัสไว้มากมาย ตรัสให้คน
ต่างคน ต่างโอกาสฟัง คุณไม่ต้องทำตามเสียทุกอย่างนี่
เลือกเอาที่ตรงใจเรา ตรงจริตเรา เหมาะสมกับเราแล้ว
ปฏิบัติ เดินทางเดียวอย่าเดินหลายทาง มันช้า เข้าใจนะ
โยม: เจ้าค่ะ แต่โยมจะแก้อาการที่พบอยู่อย่างไรเจ้าคะ
หลวงปู่: ตั้งผู้รู้ขึ้นนะ ตั้งสตินะ รู้กับเดี๋ยวนี้ รู้กับขณะนี้
แล้วดูความเปลี่ยนแปลงในใจ ดูคำบริกรรม อย่าทิ้ง
บริกรรม ตั้งสติดูคำบริกรรม เมื่อมันขาดสติไปหา
คำอื่นๆตั้งสติแล้วดึงกลับมา เลิกเป็นกรรมฐานเป็ด
เลิกเป็นกรรมลอย ลอยไปหาคำนั้น ลอยไปหาวิธีนี้
ให้มั่นใจในเส้นทางที่ครูบาอาจารย์นำพาพวกเราเดิน
เข้าใจนะ อย่าเป็นกรรมฐานเป็ดนะ
จากเพจ ศูนย์พุทธศรัทธา