สวัสดีค่ะ เรา อายุ 20 จะ 21 ปี เรียนมหาวิยาลัยปีที่ 2 จะปีที่ 3 ไม่ได้คิดอย่างนี้บ่อยนัก แต่ถ้ามีเรื่องไม่สบายใจแล้ว เรื่องทุกเรื่องอยู่ๆ ก็รุมเข้ามา
การเรียนก็ต่ำ ขี้เกียจ ห้องรก สกปรก ไม่เคยใส่ใจดูแลแม้แต่ตัวเอง เลี้ยงสัตว์อะไรก็ตาย ดูไร้อนาคต ดูไร้ความฝัน คิดมาก คุยกับคร จะเริ่มความสัมพันธ์ต่าง ๆ
ก็เอาแต่คิดในแง่ลบตลอด ไม่เปิดใจอะไรให้ใคร มองตัวเองด้อยค่ามาตลอด มีเพื่อนก็เหมือนไม่มี
ถ้าถามว่าคิดได้มั้ย คิดได้ ได้แต่คิด ว่าจะเลิกขี้เกียจเปลี่ยนตัวเองใหม่ สุดท้ายตื่นมาแต่ละวัน ก็ยังทำตัวไร้ค่าแบบเดิม
ถ้าถามว่ามีข้อดีไหม ก็พอมีอยู่บ้าง เห็นอกเห็นใจคนอื่นก็พอมีอยู่บ้าง บางทีเราก็มองคนอื่นมาก่อนตัวเองเกินไป อะไรก็ได้ เรายังไงก็ได้ เธอตามสบายเลย
(หรืออันนี้อาจจะเป็นข้อเสีย) รับผิดชอบต่อสังคม ไม่เคยก่อปัญหา (มันใช่ข้อดีรึเปล่า ? ) มันนึกไม่ออกหรอก ที่จะให้,าอวยข้อดีของตัวเอง
จะบอกว่าเป็นกระทู้ระบายก็ได้ หรือมีใครเป็นคล้าย ๆ กัน มาคุยกัน แลกเปลี่ยนความคิด หรือมีใครอยากจะแชร์ประสบการณ์ หรือให้แง่คิดอะไรเราบ้างยิ่งดี
สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณทุก ๆ คน ที่เข้ามาอ่าน และมาตอบกระทู้ ทุก ๆ คน ขอบคุณที่สละเวลาเข้ามาแลกเปลี่ยนความคิด ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
เคยคิดบ้างไหมคะ ว่าโลกนี้ยังมีเราไว้ทำไม ?
การเรียนก็ต่ำ ขี้เกียจ ห้องรก สกปรก ไม่เคยใส่ใจดูแลแม้แต่ตัวเอง เลี้ยงสัตว์อะไรก็ตาย ดูไร้อนาคต ดูไร้ความฝัน คิดมาก คุยกับคร จะเริ่มความสัมพันธ์ต่าง ๆ
ก็เอาแต่คิดในแง่ลบตลอด ไม่เปิดใจอะไรให้ใคร มองตัวเองด้อยค่ามาตลอด มีเพื่อนก็เหมือนไม่มี
ถ้าถามว่าคิดได้มั้ย คิดได้ ได้แต่คิด ว่าจะเลิกขี้เกียจเปลี่ยนตัวเองใหม่ สุดท้ายตื่นมาแต่ละวัน ก็ยังทำตัวไร้ค่าแบบเดิม
ถ้าถามว่ามีข้อดีไหม ก็พอมีอยู่บ้าง เห็นอกเห็นใจคนอื่นก็พอมีอยู่บ้าง บางทีเราก็มองคนอื่นมาก่อนตัวเองเกินไป อะไรก็ได้ เรายังไงก็ได้ เธอตามสบายเลย
(หรืออันนี้อาจจะเป็นข้อเสีย) รับผิดชอบต่อสังคม ไม่เคยก่อปัญหา (มันใช่ข้อดีรึเปล่า ? ) มันนึกไม่ออกหรอก ที่จะให้,าอวยข้อดีของตัวเอง
จะบอกว่าเป็นกระทู้ระบายก็ได้ หรือมีใครเป็นคล้าย ๆ กัน มาคุยกัน แลกเปลี่ยนความคิด หรือมีใครอยากจะแชร์ประสบการณ์ หรือให้แง่คิดอะไรเราบ้างยิ่งดี
สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณทุก ๆ คน ที่เข้ามาอ่าน และมาตอบกระทู้ ทุก ๆ คน ขอบคุณที่สละเวลาเข้ามาแลกเปลี่ยนความคิด ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ