มีเรื่องหนักใจ ขอคำปรึกษาค่ะ
เราเป็นพี่คนโต อายุ 25 ค่ะ มีน้องชาย อายุ 19
เราไม่ชอบน้องของเราเลยค่ะ !
เขาเรียนไม่จบม.6 ทำยังไงก็ไม่จบ ไม่ใช่เรียนไม่เก่งนะคะ แต่ขี้เกียจ ไม่ตั้งใจเรียน
วัน ๆ เอาแต่เล่นเกม ไม่สนใจอย่างอื่น ไม่ทำงานบ้าน ไม่ช่วยเหลืออะไรในบ้านเลย แม้แต่กวาดบ้าน ล้างจานก็ไม่ทำ
ขณะที่ตัวเรา พ่อ แม่ ต้องทำงานหาเงินแล้ว กลับมาเหนื่อย ๆ ยังต้องมาเก็บกวาดทำงานบ้านอีก
ไอ้เรื่องทำงานบ้านด้วยเราไม่คิดอะไรมากหรอกค่ะ แต่น้องเราอยู่บ้านทั้งวัน ว่างทั้งวัน ทำไมไม่ช่วยทำกันบ้าง
พ่อ แม่ ก็ไม่เคยว่าอะไร ไม่ทำก็ไม่ว่า กลับจากทำงานก็มาทำเองหมด แต่เราไม่ชอบใจเลยค่ะ
แถมการเล่นเกมของน้อง รบกวนเรามาก บางวันพาเพื่อนมาเล่นที่บ้าน 3 4 คน มากินข้าวก็ไม่เก็บล้าง
จานตัวเอง จานเพื่อน เต็มไปหมด คนล้างคือเราตลอด น่าเบื่อมาก
เสียงดังอีกตังหาก ตัวน้องเองคนเดียวก็คุยออนไลน์ทั้งวี่ทั้งวัน วันหยุดเราจะพักผ่อนเงียบ ๆ ไม่ได้เลย
เวลาเพื่อนมานี่ยิ่งแล้วใหญ่ เสียงดังไป 3บ้าน 8บ้าน
พ่อ แม่ ไม่ว่ากล่าวตักเตือนใด ๆ แบบจริงจังเลย เราเคยบอกแล้ว ขอแล้วว่าให้ช่วยดุหน่อย ช่วยทำอะไรสักอย่างหน่อย
ให้น้องแก้ไขบ้าง อย่างน้อยก็เพื่อชีวิตของน้องเอง แต่ก็ไม่เคยมีอะไรเปลี่ยน
เราคิดว่าเราอยากจะตัดขาดชีวิตนี้กับน้องไปเลย เดี๋ยวเราก็จะแต่งงานออกไปมีครอบครัวแล้ว
ถ้าวันใดวันหนึ่ง พ่อแม่ทำงานไม่ไหวแล้ว เลี้ยงดูลูกไม่ไหวแล้ว คือน้องก็ต้องตกมาเป็นภาระของเรา
เราจะไม่ดูแลเขาเลยได้ไหมคะ ?
เจ็บไข้ได้ป่วยยังไงก็จะไม่ช่วยเหลืออะไรทั้งนั้น
แค่หาเลี้ยงตัวเอง ครอบครัวตัวเอง เลี้ยงดูพ่อแม่ เราก็แทบจะไม่เหลือเงินซื้อความสุขให้ชีวิตแล้ว
เราไม่รู้จะเอาเงินไปเลี้ยงดูคนที่ไม่มีอนาคตไปทำไม
เราไม่เคยคิดว่าวันใดวันหนึ่งถ้าเราลำบาก เจ็บป่วย แล้วน้องจะมาดูแลเรา เราไม่ต้องการ
ถ้าไม่เหลือใคร เราก็ไม่ขอเลือกน้องคนนี้มาดูแลเรา ขอตายไปเลยก็ได้ค่ะ เราทนมามากจนความคิดเรามันมาถึงขั้นนี้แล้ว
เจอแต่เรื่องแย่ ๆ มาตลอด
เราทำแบบนี้ได้ไหมคะ ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับชีวิตน้องเราอีกเลย จะไม่เลี้ยงดู ไม่ใยดีใด ๆ อีกเลย
มีกฎหมายอะไรไหมที่ให้พี่ ต้องดูแลน้อง เพราะเคยเห็นว่า พ่อแม่ มีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูลูกอ่ะค่ะ
ตามกฎหมายแล้ว คนเป็นพี่ มีหน้าที่ต้องดูแลรับผิดชอบชีวิตน้องหรือไม่คะ
เราเป็นพี่คนโต อายุ 25 ค่ะ มีน้องชาย อายุ 19
เราไม่ชอบน้องของเราเลยค่ะ !
เขาเรียนไม่จบม.6 ทำยังไงก็ไม่จบ ไม่ใช่เรียนไม่เก่งนะคะ แต่ขี้เกียจ ไม่ตั้งใจเรียน
วัน ๆ เอาแต่เล่นเกม ไม่สนใจอย่างอื่น ไม่ทำงานบ้าน ไม่ช่วยเหลืออะไรในบ้านเลย แม้แต่กวาดบ้าน ล้างจานก็ไม่ทำ
ขณะที่ตัวเรา พ่อ แม่ ต้องทำงานหาเงินแล้ว กลับมาเหนื่อย ๆ ยังต้องมาเก็บกวาดทำงานบ้านอีก
ไอ้เรื่องทำงานบ้านด้วยเราไม่คิดอะไรมากหรอกค่ะ แต่น้องเราอยู่บ้านทั้งวัน ว่างทั้งวัน ทำไมไม่ช่วยทำกันบ้าง
พ่อ แม่ ก็ไม่เคยว่าอะไร ไม่ทำก็ไม่ว่า กลับจากทำงานก็มาทำเองหมด แต่เราไม่ชอบใจเลยค่ะ
แถมการเล่นเกมของน้อง รบกวนเรามาก บางวันพาเพื่อนมาเล่นที่บ้าน 3 4 คน มากินข้าวก็ไม่เก็บล้าง
จานตัวเอง จานเพื่อน เต็มไปหมด คนล้างคือเราตลอด น่าเบื่อมาก
เสียงดังอีกตังหาก ตัวน้องเองคนเดียวก็คุยออนไลน์ทั้งวี่ทั้งวัน วันหยุดเราจะพักผ่อนเงียบ ๆ ไม่ได้เลย
เวลาเพื่อนมานี่ยิ่งแล้วใหญ่ เสียงดังไป 3บ้าน 8บ้าน
พ่อ แม่ ไม่ว่ากล่าวตักเตือนใด ๆ แบบจริงจังเลย เราเคยบอกแล้ว ขอแล้วว่าให้ช่วยดุหน่อย ช่วยทำอะไรสักอย่างหน่อย
ให้น้องแก้ไขบ้าง อย่างน้อยก็เพื่อชีวิตของน้องเอง แต่ก็ไม่เคยมีอะไรเปลี่ยน
เราคิดว่าเราอยากจะตัดขาดชีวิตนี้กับน้องไปเลย เดี๋ยวเราก็จะแต่งงานออกไปมีครอบครัวแล้ว
ถ้าวันใดวันหนึ่ง พ่อแม่ทำงานไม่ไหวแล้ว เลี้ยงดูลูกไม่ไหวแล้ว คือน้องก็ต้องตกมาเป็นภาระของเรา
เราจะไม่ดูแลเขาเลยได้ไหมคะ ?
เจ็บไข้ได้ป่วยยังไงก็จะไม่ช่วยเหลืออะไรทั้งนั้น
แค่หาเลี้ยงตัวเอง ครอบครัวตัวเอง เลี้ยงดูพ่อแม่ เราก็แทบจะไม่เหลือเงินซื้อความสุขให้ชีวิตแล้ว
เราไม่รู้จะเอาเงินไปเลี้ยงดูคนที่ไม่มีอนาคตไปทำไม
เราไม่เคยคิดว่าวันใดวันหนึ่งถ้าเราลำบาก เจ็บป่วย แล้วน้องจะมาดูแลเรา เราไม่ต้องการ
ถ้าไม่เหลือใคร เราก็ไม่ขอเลือกน้องคนนี้มาดูแลเรา ขอตายไปเลยก็ได้ค่ะ เราทนมามากจนความคิดเรามันมาถึงขั้นนี้แล้ว
เจอแต่เรื่องแย่ ๆ มาตลอด
เราทำแบบนี้ได้ไหมคะ ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับชีวิตน้องเราอีกเลย จะไม่เลี้ยงดู ไม่ใยดีใด ๆ อีกเลย
มีกฎหมายอะไรไหมที่ให้พี่ ต้องดูแลน้อง เพราะเคยเห็นว่า พ่อแม่ มีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูลูกอ่ะค่ะ