อยากหลับตาลง

จากเรียนจะจบ
กลายเป็นว่าจะไม่จบ
งานหลังเลิกเรียนก็ออกเพราะแรงกดดัน
ไร้พ่อแม่
โลกมีอะไรแย่ไปกว่านี้
อยากเป็นครูแต่เรียนมาผิดสาย
เพราะต้องเรียนทวิต้องเรียนที่ได้เงิน
ทั้งที่ใจอยากเรียนสามัญ
ปลอบใจตัวเองว่าคนอื่นเจอหนักกว่านี้
แต่มันไม่เหมือนกัน
เหมือนลอยเคว้งคว้าง
ไม่มีที่พักใจ
พยายามโพสเรื่องราว
ให้คนอื่นรับรู้เพราะไม่รู้จะบอกใคร
ไห้รู้สึกเหมือนเรามีตัวตน....