จะทำอย่างไรให้มีกำลังใจสู้กับโรคร้ายต่อไปคะ?

สวัสดีค่ะ หนูเป็นนักเรียนมัธยมปลายกำลังจะต่อการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยค่ะ เรื่องของเรื่องเลย หนูตรวจพบเชื้อวัณโรค นั่นก็ทำให้ความรู้สึกหนูมันเกิดอาการกลัว กังวล เครียดด้วย แต่หนูไม่มีกำลังใจที่จะต่อสู้กับโรคเลย เพราะคุณแม่เป็นคนหัวโบราณค่ะ ท่านมักจะกล่าวโทษว่าเป็นเพราะตัวหนูที่ไม่ยอมไปพบคุณหมอตอนมีอาการระยะแรกๆ แต่ถ้าย้อนกลับไปตอนที่หนูเป็นช่วงแรกๆ ตัวเราก็คิดว่าเป็นแค่ไข้หวัดธรรมดา เลยแค่ซื้อยามาทาน บวกกับตอนช่วงมีอาการไอแรกๆ ฐานะทางการเงินของครอบครัวไม่ค่อยดีค่ะ เคยขอคุณแม่ไปหาคุณหมอแล้วด้วยแต่คุณแม่ปฏิเสธด้วยเงินนั้นไม่มีมากขนาดพอจะรักษา(ตัวหนูไม่มีประกันชีวิตคุ้มครองนะคะ) ด้วยฐานะทางการเงินที่ไม่ค่อยดี ตัวหนูเลยทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหาเงินเก็บไว้จ่ายค่าต่างๆในระดับมหาวิทยาลัย(กู้กยศ.แล้วนะคะ) แต่มักจะโดนคุณแม่มาขอยืมเสมอ ตัวเราก็ให้ยืมเสมอแต่คุณแม่ไม่ค่อยจ่ายคืนค่ะ ไม่ทราบเหตุผลด้วยพอถามก็มักจะโดนว่าทำนองว่าไม่กตัญญู มาทวงเงินพ่อแม่ ลูกสมัยก่อนเขาไม่ทำกัน ตัวเราเสียใจมากค่ะที่ได้ยินคำนั้น (ตั้งแต่เด็กจนอายุ18คุณแม่มักจะเลี้ยงด้วยคำหยาบคาย เพราะคุณแม่ชิน) ตัวหนูโดนว่ามาตั้งแต่เด็กไม่รู้สึกอะไรแล้ว แต่ช่วงนี้หนูป่วยและโรคนี้คุณหมอบอกว่าไม่ควรเครียด แล้วหนูจะทำยังไงดีคะ อยากจะคุยกับคุณแม่ด้วยเหตุผล อยากให้ท่านรับฟังหนูบ้างค่ะ ขอบคุณค่ะ