สวัสดีครับ พี่ๆหลายคนอ่านหัวข้อกระทู้คงจะคิดว่าความรักของเด็กน้อยคงไร้สาระ แต่ขอให้ลองฟังหน่อยนะครับ ผมอายุ17ปีอยู่ม.5 แฟนอยู่ม.3 เราเจอกันที่รร. เราอยู่ที่จว.พิจิตร น้องเขาทักเฟสบุ๊คผมมาคุยก่อน เราคุยกันสักพักก็ห่างกันไป แต่ผมก็กลับไปคุยกับน้องอีกรอบ แต่รอบนี้ผมรู้เลยว่าผมชอบน้อง เราเลยคุยกันมาประมาน6เดือน ที่จริงผมไม่กล้าขอน้องเป็นแฟนเพราะเราจน เราไม่หล่อ ไม่ค่อยมีอะไรดี ผมบอกน้องไปอย่างนี้แต่น้องก็บอกว่าไม่เป็นไร เลยตกลงเป็นแฟนกัน อันที่จริงผมก็รู้ว่าที่บ้านน้องไม่อยากให้น้องมีแฟน แต่ผมคิดว่าไม่ได้ทำอะไรเสียหายก็น่าจะพอคุยกับที่บ้านเขาได้ จนเราคบกันมาเดือนกว่าๆ ด้วยพี่เขารู้ว่าน้องมีแฟน แต่น้องพยายามปิดยังตลอดทั้งบล็อกเฟสพี่เขาเพื่อไม่ให้เขารู้ แต่เขาก็รู้ ผมเลยทักเฟสพี่เขาไปคุย พยายามคุย แต่พี่เขาบอกน้องว่า คำพูดได้แค่ผมสวยหรูแต่นี่คือชีวิตจริง ยังไงก็ต้องเลิก น้องก็บอกว่าต้องเลือกครอบครัวให้ตัดใจไป ผมทนอยู่ไม่กี่วันเลยไปขอเบอร์โทรแม่น้องจากเพื่อนน้อง ผมโทรไปหาแม่เขาแม่เขาบอกว่ารู้เรื่องของผมอยู่แล้ว ผมคุยกับเขาทีแรกก็เหมือนจะเข้าใจ แต่น้องบอกผมอีกทีว่าเขาให้เลิกยุ่งกับน้องไปเลย ผมเลยโทรไปหาแม่เขาอีกรอบ รอบนี้แม่เขาด่าผมแล้วให้ผมเลิกยุ่งกับน้อง ไม่งั้นจะไปด่าถึงรร. ถึงบ้าน ผ่านมาเกือบอาทิตย์แล้วผมพยายามทำใจให้ได้ แต่ก็ยังคถ.น้องอยู่ ดูเหมือนน้องก็ยังคถ.ผมอยู่ แต่บ้านเขาดุมาก ตีกรอบให้น้องมาก ตอนเด็กๆพ่อแม่น้องไม่เคยให้น้องไปเล่นกับเพื่อน บ้านเขาหวงลูกมาก และก็เหมือนจะหัวโบราณ ผมควรจะทำยังไงดีครับ
เลิกกับแฟน เพราะพ่อแม่แฟนไม่ให้มีแฟน(นักเรียน)