========================== เรื่อง ขำ ขำ....ฮ่า !=======================

ขำ
ขำขัน
ขบขัน

ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...

ดำขำ
งามขำ
ความขำ

ใครจะรู้ว่า...แค่คำว่า..."ขำ"...คำเดียวนี่แหละ
บางครั้งบางคราว  บางเรื่องราว...มันไม่ "ขำ" แฮะ

นั่งอ่านหนังสือจนปวดตาหลายเล่ม หลายเรื่องราว
ฉับพลัน ดันสดุดกับคำว่า..."ขำ"... เข้าให้จังเบ้อ
เสาะหาค้นคว้าว่ามันอะไรกันนักกันหนาฟะ...
คำคำเดียว ไหงมันให้ความหมายเยอะจัง
(เยอะจัง...ภาษาไทยนะ ไม่ใช่ญี่ปุ่นเกาหลี)

ขำ...หมายถึง  หล่อ ก็ได้  สวย ก็ได้...เออแน่ะ !

ดำขำ...งามขำ...เรามักจะพบเจอกันบ่อยๆ
ในคำบรรยายความของการประพันธ์
เห็นแล้ว เข้าใจได้ทันทีถึงความหล่อคมเข้ม
หรือสวยคมบาดตาบาดใจของหนุ่มสาว

หนุ่มฟ้อ หล่อเฟี้ยว  ...
นี่ก็อยู่ในข่ายของคำว่า...ขำ ได้เหมือนกันนะเออ

แต่ที่..ขำ...อีกอย่างหนึ่งที่ทำให้งุนงง
คือ ขำ ที่มีความหมายว่า...ความลับ !

...."แล้วทูลว่านางคันธมาลี ให้ข้านี้นำของมาถวาย
เป็น"ความขำ" กำชับมามากมาย
พลางยอบกายเข้าไปให้ใกล้ชิด"....

ความตอนหนึ่งที่นางคันธมาลี เขียนหนังสือ
ให้คนนำไปให้ไวยฑัตหลานชายมาฆ่าคาวี
(บทกวีนิพนธ์ของล้นเกล้ารัชกาลที่ ๒ เรื่อง "หลวิชัย-คาวี)

ความลับ...
ก็ใช้คำว่า  "ขำ" ได้เหมือนกันแฮะ

แต่..ถึงงั้นก็เหอะ... เวลามีเรื่องสรวลเสเฮฮา...หัวร่อร่า
...ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...เรามักจะชินชาพูดกันว่า....

........กุขำเฟ้ยยยยยยย...!!