สวัสดีครับพอดีผมอยากจะมาแชร์ประสบการณ์การจีบสาวของผมครับอาจจะตั้งกระทู้ไม่ค่อยเก่งนะครับและกราบขอโทดด้วยนะครับผมตั้งกระทู้สนทนาไม่ได้;^;
มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่าครับอย่ารอช้า...
คือผมเป็นผู้ชายนิ่งๆครับเป็นผู้ชายขี้อายมากๆจีบสาวไม่เป็นครับไม่กล้าที่จะเข้าไปพูดไม่กล้าที่จะเข้าไปทักทาย ผมก็ใช้ชีวิตปกติครับเหมือนคนทั่วไปเช้าทำงานเย็นกลับบ้าน แต่วันนั้นผมได้ไปซื้อของที่ 7-11 หรือเซเว่นนั้นแหละครับ ผมชอบไปซื้อนมทุกวันครับทุกเช้าทุกเย็นแต่วันนั้นผมเจอผู้หญิงคนนึงครับเหมือนเขาจะมาใหม่ด้วยปกติแล้วผมไม่เคยเจอเลยครับเขาน่ารักมากครับตัวเล็กๆขาวๆดัดฟันผมสั้นๆผมอยากจะเข้าไปทักทายหรือขอเฟสไรพวกนี้ผมยังไม่กล้าเลยครับเห้อ;^;
ซึ้งผมชอบเขามากครับแต่ไม่รู้จะเริ่มยังไงดีผมเลยทำได้แค่ไปซื้อนมครับแล้วก็แอบมองเขาอยู่บ่อยๆซึ้งผมไม่กล้าที่จะเข้าไปทักทาย แต่มีวันนึงผมไปซื้อนมเหมือนเดิมแต่รอบนี้ไม่เหมือนเดิมครับเขาเดินสวนกับผมเราสองคนจ้องตากันครับผมนี่
เขิลมากๆ555 -3- แล้วก็ทำเหมือนเดิมครับไปซื้อนมทุกวันครับผมก็แอบมองเหมือนเดิมครับมองแล้วมองเล่าจนวันเวลาผ่านไปครับผมก็ยังแอบมองเหมือนเดิมครับ
และผมก็ได้ทักเฟสเพื่อนผมไปครับว่า
"จีบสาวยังไงดีวะกูจีบไม่เป็นวะบลาๆ"
เพื่อนผมก็ตอบกับมาว่า "ความรักก็เหมือน Rov ฟรามช้าฟรามไม่เกิดเกมส์ก็จบ รักใครไม่พูดไม่บอกหมาก็คาบไป-" เจอวลีนี้ผมนี่ฮึดสู้เลยครับรวบรวมความกล้าเลยครับผมใช้วิธีเขียนกระดาษเอาครับเพราะผมไม่กล้าพูดแรกๆก็หยอดไปก่อนครับผมก็เขียนไปว่า "เหนื่อยมั้ยครับสู้ๆน้า" คือผมถ่ายไว้ครับแต่เอาลงไม่ได้ขอโทดทีน้าาา มาต่อเลย... และผมก็เอาไปให้เขาครับแต่พอไปถึงไม่เจอครับผมนี่เศร้าเลยครับในใจก็คงคิดว่าไม่มาพอมาอีกวันนึงก็ไม่เจอครับ ;^; ในใจผมก็คิดว่าเราคงไม่ได้เจอกันแล้วละเขาคงจะออกไปแล้วก็ได้อะไรประมาณนี้
พอผ่านมาอีกวันนึงครับผมก็ทำงานเหมือนเดิมครับผมก็ไปซื้อนมอีกตามเคยครับแต่วันนี้ผมได้เจอเขาครับเขาน่ารักมากครับ555ผมนี่เขิลตรอดผมก็เดินไปหยิบนมมาแล้วก็เดินไปที่หน้าเค้าเตอร์จ่ายเงินครับพร้อมกับยืนกระดาษที่ผมเขียนไว้ผมยืนให้เขาไปครับแล้วผมก็พูดกังเขาว่า "ผมให้ครับ" เขาก็หยิบไปตอนนั้นผมเขิลมากครับ555เพราะผมไม่เคยทำแบบนี้กับใครเลยครับ555ขับรถกลับบ้านยิ้มตรอดทางครับ เอาละเข้าทางโจรละ555
เหมือนเดิมครับซื้อนมอีกตามเคยแต่วันนี้ไม่เหมือนเดิมครับปกติเขาจะหน้านิ่งๆครับไม่ค่อยยิ้มครับแต่วันนี้ผมซื้อนมเสร็จก็เดินไปจ่ายตังก็เห็นเขาครับเขายิ้มให้ผมครับ555^^ เขิลครับเขายิ้มน่ารักมากครับ เขิลอีกแล้ว555ขับรถกลับบ้านนี่หัวใจเต้นตรอดทาง555เขิลมากๆ
ผมก็เริ่มหยอดไปเลื่อยๆครับคืออยากรู้จักจริงๆครับแต่ผมไม่กล้าพูดครับเหมือนเดิมครับเขียนกระดาษเหมือนเดิมแต่ครั้งนี้จะยาวกว่าครั้งก่อนครับ
ผมก็เขียนไปว่า "คือผมอยากรู้จักคุณอะครับแต่ผมไม่รู้จะเริ่มยังไงดีแต่ถ้าคุณรังเกียจผมไม่เป็นไรครับ หรือคุณมีแฟนแล้วผมขอโทดด้วยนะครับ มันจะน่าเกลียดไหมครับถ้าผมขอติดตามเฟสไว้ก็ยังดีหรือ IG ก็ได้และก็ลงท้ายด้วย ขอบคุณมากครับ" เหมือนเดิมครับไปซื้อนมเหมือนเดิมแต่ไปถึงก็ไม่เจออีกแล้วครับผมไป2-3ครั้งก็ไม่เจอครับปกติเขาจะอยู่หน้าเค้าเตอร์นี่นาแต่วันนี้ไม่เจอไม่เป็นไรครับพรุ้งนี้ค่อยมาใหม่ครับพอมาอีกวันก็ไม่เจอครับในใจก็คิดนะว่ามันแปลกๆเขาหายไปไหนน้าปกติจะเจอนี่นาเห้อไม่เป็นไรครับพรุ้งนี้ค่อยมาใหม่...
พอมาอีกวันวันเหมือนเดิมครับซื้อนมเหมือนเดิมแต่วันนี่ผมเจอเขาครับเขาน่ารักมากเขิลตรอด555ผมก็ไปจ่ายเงินครับพร้อมกับพูดว่า "ไม่ได้เจอตั้งสองวันอยู่ข้างหลังหรอ" เขาก็บอกว่า "ช่ายอยู่ข้างหลังแล้วแต่เขาจะจัดให้" ผมก็จ่ายเงินเสร็จยื้นกระดาษให้เขาไปครับเขิลเหมือนเดิมครับเขาน่ารักมา555ขับรถกลับบ้านฟินตรอดเขิลๆ555^^
และวันนี้ครับเหมือนเดิมครับผมก็ไปซื้อนมเหมือนเดิมแต่มันแปลกๆไปหมดครับจากปกติใจจะเต้นแรงๆแบบเขิลๆแต่วันนี้มันเฉยๆไปหมดครับทุกอย่างมันอ้างว้างไปหมดครับมันแปลกๆครับ ผมก็เดินไปจ่ายเงินที่หน้าเค้าเตอร์ เจอเขาครับแต่เขายิ้มแปลกๆครับเหมือนไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ ผมก็ถามเขาว่า "เหนื่อยมั้ยครับ" แต่เขาไม่ตอบผมครับ พอจ่ายเงินเสร็จเขาก็ยื้นกระดาษมาให้ผม แต่ผมยังไม่อ่านครับใจไม่ค่อยดีเท่าไหร่...
สุดท้ายผมก็เปิดอ่านครับเขาเขียนมาว่า
.
.
.
"เรามีแฟนแล้วอ้า แต่ติดตามได้น๊า Follow me x_x FB... IG..."
สุดท้ายแล้วผมก็ยังเชื่อในคำๆนี้ครับ "คนเราอยู่ได้เพราะความหวังครับถึงแม้มันจะไม่สมหวังก็ตามผมชนะใจตัวเองมากพอแล้วครับ"
"ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่านผมแค่อยากจะแคร์ประสบการณ์จีบสาวของผมถึงแม้จะไม่สมหวังสักเท่าไหร่แต่ขอบคุณมากครับผม" T_T
อยากจะมาแชร์ประสบการณ์จีบสาวเซเว่น
มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่าครับอย่ารอช้า...
คือผมเป็นผู้ชายนิ่งๆครับเป็นผู้ชายขี้อายมากๆจีบสาวไม่เป็นครับไม่กล้าที่จะเข้าไปพูดไม่กล้าที่จะเข้าไปทักทาย ผมก็ใช้ชีวิตปกติครับเหมือนคนทั่วไปเช้าทำงานเย็นกลับบ้าน แต่วันนั้นผมได้ไปซื้อของที่ 7-11 หรือเซเว่นนั้นแหละครับ ผมชอบไปซื้อนมทุกวันครับทุกเช้าทุกเย็นแต่วันนั้นผมเจอผู้หญิงคนนึงครับเหมือนเขาจะมาใหม่ด้วยปกติแล้วผมไม่เคยเจอเลยครับเขาน่ารักมากครับตัวเล็กๆขาวๆดัดฟันผมสั้นๆผมอยากจะเข้าไปทักทายหรือขอเฟสไรพวกนี้ผมยังไม่กล้าเลยครับเห้อ;^;
ซึ้งผมชอบเขามากครับแต่ไม่รู้จะเริ่มยังไงดีผมเลยทำได้แค่ไปซื้อนมครับแล้วก็แอบมองเขาอยู่บ่อยๆซึ้งผมไม่กล้าที่จะเข้าไปทักทาย แต่มีวันนึงผมไปซื้อนมเหมือนเดิมแต่รอบนี้ไม่เหมือนเดิมครับเขาเดินสวนกับผมเราสองคนจ้องตากันครับผมนี่
เขิลมากๆ555 -3- แล้วก็ทำเหมือนเดิมครับไปซื้อนมทุกวันครับผมก็แอบมองเหมือนเดิมครับมองแล้วมองเล่าจนวันเวลาผ่านไปครับผมก็ยังแอบมองเหมือนเดิมครับ
และผมก็ได้ทักเฟสเพื่อนผมไปครับว่า
"จีบสาวยังไงดีวะกูจีบไม่เป็นวะบลาๆ"
เพื่อนผมก็ตอบกับมาว่า "ความรักก็เหมือน Rov ฟรามช้าฟรามไม่เกิดเกมส์ก็จบ รักใครไม่พูดไม่บอกหมาก็คาบไป-" เจอวลีนี้ผมนี่ฮึดสู้เลยครับรวบรวมความกล้าเลยครับผมใช้วิธีเขียนกระดาษเอาครับเพราะผมไม่กล้าพูดแรกๆก็หยอดไปก่อนครับผมก็เขียนไปว่า "เหนื่อยมั้ยครับสู้ๆน้า" คือผมถ่ายไว้ครับแต่เอาลงไม่ได้ขอโทดทีน้าาา มาต่อเลย... และผมก็เอาไปให้เขาครับแต่พอไปถึงไม่เจอครับผมนี่เศร้าเลยครับในใจก็คงคิดว่าไม่มาพอมาอีกวันนึงก็ไม่เจอครับ ;^; ในใจผมก็คิดว่าเราคงไม่ได้เจอกันแล้วละเขาคงจะออกไปแล้วก็ได้อะไรประมาณนี้
พอผ่านมาอีกวันนึงครับผมก็ทำงานเหมือนเดิมครับผมก็ไปซื้อนมอีกตามเคยครับแต่วันนี้ผมได้เจอเขาครับเขาน่ารักมากครับ555ผมนี่เขิลตรอดผมก็เดินไปหยิบนมมาแล้วก็เดินไปที่หน้าเค้าเตอร์จ่ายเงินครับพร้อมกับยืนกระดาษที่ผมเขียนไว้ผมยืนให้เขาไปครับแล้วผมก็พูดกังเขาว่า "ผมให้ครับ" เขาก็หยิบไปตอนนั้นผมเขิลมากครับ555เพราะผมไม่เคยทำแบบนี้กับใครเลยครับ555ขับรถกลับบ้านยิ้มตรอดทางครับ เอาละเข้าทางโจรละ555
เหมือนเดิมครับซื้อนมอีกตามเคยแต่วันนี้ไม่เหมือนเดิมครับปกติเขาจะหน้านิ่งๆครับไม่ค่อยยิ้มครับแต่วันนี้ผมซื้อนมเสร็จก็เดินไปจ่ายตังก็เห็นเขาครับเขายิ้มให้ผมครับ555^^ เขิลครับเขายิ้มน่ารักมากครับ เขิลอีกแล้ว555ขับรถกลับบ้านนี่หัวใจเต้นตรอดทาง555เขิลมากๆ
ผมก็เริ่มหยอดไปเลื่อยๆครับคืออยากรู้จักจริงๆครับแต่ผมไม่กล้าพูดครับเหมือนเดิมครับเขียนกระดาษเหมือนเดิมแต่ครั้งนี้จะยาวกว่าครั้งก่อนครับ
ผมก็เขียนไปว่า "คือผมอยากรู้จักคุณอะครับแต่ผมไม่รู้จะเริ่มยังไงดีแต่ถ้าคุณรังเกียจผมไม่เป็นไรครับ หรือคุณมีแฟนแล้วผมขอโทดด้วยนะครับ มันจะน่าเกลียดไหมครับถ้าผมขอติดตามเฟสไว้ก็ยังดีหรือ IG ก็ได้และก็ลงท้ายด้วย ขอบคุณมากครับ" เหมือนเดิมครับไปซื้อนมเหมือนเดิมแต่ไปถึงก็ไม่เจออีกแล้วครับผมไป2-3ครั้งก็ไม่เจอครับปกติเขาจะอยู่หน้าเค้าเตอร์นี่นาแต่วันนี้ไม่เจอไม่เป็นไรครับพรุ้งนี้ค่อยมาใหม่ครับพอมาอีกวันก็ไม่เจอครับในใจก็คิดนะว่ามันแปลกๆเขาหายไปไหนน้าปกติจะเจอนี่นาเห้อไม่เป็นไรครับพรุ้งนี้ค่อยมาใหม่...
พอมาอีกวันวันเหมือนเดิมครับซื้อนมเหมือนเดิมแต่วันนี่ผมเจอเขาครับเขาน่ารักมากเขิลตรอด555ผมก็ไปจ่ายเงินครับพร้อมกับพูดว่า "ไม่ได้เจอตั้งสองวันอยู่ข้างหลังหรอ" เขาก็บอกว่า "ช่ายอยู่ข้างหลังแล้วแต่เขาจะจัดให้" ผมก็จ่ายเงินเสร็จยื้นกระดาษให้เขาไปครับเขิลเหมือนเดิมครับเขาน่ารักมา555ขับรถกลับบ้านฟินตรอดเขิลๆ555^^
และวันนี้ครับเหมือนเดิมครับผมก็ไปซื้อนมเหมือนเดิมแต่มันแปลกๆไปหมดครับจากปกติใจจะเต้นแรงๆแบบเขิลๆแต่วันนี้มันเฉยๆไปหมดครับทุกอย่างมันอ้างว้างไปหมดครับมันแปลกๆครับ ผมก็เดินไปจ่ายเงินที่หน้าเค้าเตอร์ เจอเขาครับแต่เขายิ้มแปลกๆครับเหมือนไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ ผมก็ถามเขาว่า "เหนื่อยมั้ยครับ" แต่เขาไม่ตอบผมครับ พอจ่ายเงินเสร็จเขาก็ยื้นกระดาษมาให้ผม แต่ผมยังไม่อ่านครับใจไม่ค่อยดีเท่าไหร่...
สุดท้ายผมก็เปิดอ่านครับเขาเขียนมาว่า
.
.
.
"เรามีแฟนแล้วอ้า แต่ติดตามได้น๊า Follow me x_x FB... IG..."
สุดท้ายแล้วผมก็ยังเชื่อในคำๆนี้ครับ "คนเราอยู่ได้เพราะความหวังครับถึงแม้มันจะไม่สมหวังก็ตามผมชนะใจตัวเองมากพอแล้วครับ"
"ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่านผมแค่อยากจะแคร์ประสบการณ์จีบสาวของผมถึงแม้จะไม่สมหวังสักเท่าไหร่แต่ขอบคุณมากครับผม" T_T