คือครอบครัวเราอะคะปู่ชอบพูดว่าเราไปกินเหล้าสูบบุหรี่ทั่งๆที่เราอยู่บ้านทั้งวันตอนเราซื้อกีตาร์มาก็ว่าเราว่ามีเเต่พวกที่ชอบกินเหล้าเมายาเท่านั้นเเหละที่จะเล่นกีตาร์มีเเต่พวกผู้ชายทั้งนั้นตัวเองเป็นผู้หญิงจะไปเล่นได้ยังไงเดี๋ยวก็สนใจเเต่กีตาร์ไม่สนใจเรียนซื้อมาเปลืองเงินจริงๆ คือเราก็พยามอธิบายว่ามันไม่เกี่ยวอีกอย่างเราไม่ได้ติดงอมเเงมถึงขนาดไม่สนเรียนเเต่ทำไมพวกเขาถึงไม่เข้าใจเราเลยคะ เวลาเราออกไปข้างนอกก็ว่าเราไปหาเเฟนทั้งๆที่เราไม่มีเเฟน เเต่ตอนนั้นเราไม่ได้พูดอะไรเพราะว่าถึงจะพูดยังไงเขาก็เชื่อเเบบนั้นหละคะ คือเราไม่เข้าใจจริงๆ
ทำไมผู้ใหญ่ถึงชอบว่าในสิ่งที่เราไม่ได้เป็นด้วยคะ?