แม่มีชู้

ต้องเล่าก่อนว่าพ่อทำงานต่างจังหวัด หรือไม่ก็ทำงานไม่ใกล้บ้านเลย หรือถ้าอยู่ในจังหวัดที่อยู่แม่จะขับรถไปหาพ่อบ่อยมากค่ะ แต่ถ้าอยู่ไกล แม่ก็จะเลือกโทรหาแทนทุกเวลาพักค่ะ แต่ก่อนแม่เป็นคนไม่ชอบเที่ยวกลางคืน อยู่ติดบ้านเลยก็ว่าได้ แต่ระยะหลัง3ปีก่อน แม่เที่ยวหนักมากบางคืนไม่กลับ ไปกลับป้าที่เป็นเพื่อนสนิทแม่ จนพักหลังที่ไม่ได้ไปด้วยกัน ป้ามาบอกเราช่วงนี้ไม่เจอแม่เลย เราก็งงทำไมไม่เจอ ไปเที่ยวด้วยกันทุกคืนไม่ใช่เหรอ เราได้แค่สงสัยเพราะตอนเราก็เกเรพอสมควร เกินกว่าตะสนใจเรื่องที่บ้าน แล้วคืนนั้นแม่เมากลับมาค่ะ เราเลยพยุงเข้าบ้านแล้วกระเป๋าของแม่หล่น เราเห็นสมุดเล่มนึง หล่นลงมาจึงหยิบมาดูเป็นไดอารี่แม่ค่ะ แม่เขียนประมาณว่าคืนแรกที่ไปกับผู้ชายคนนี้ยังไม่ได้มีอะไรกัน จนครั้งที่สองถึงตัดสินใจมีอะไรด้วยเพราะผู้ชายคนนี้ขอ เราก็เริ่มตอนแม่ออกไปข้างนอกแล้วก็เจอแม่กับผู้ชายคนนี้ขึ้นรถไปด้วยกันตลอด พ่อก็ไม่สนใจอะไรค่ะ เพราะเชื่อที่แม่บอกว่าไปเที่ยวกับเพื่อน ดื่มแก้เครียดค่ะ เพราะพ่อกับแม่อยู่กันมา20กว่าปีแล้วค่ะ ความเชื่อใจเลยมากๆๆๆๆ 1ปีกว่าที่เรื่องเป็นแบบนี้มาตลอด เราได้แค่บอกให้พ่อสนใจแม่เยอะๆ แต่พ่อก็ไม่ได้เอะใจอะไรเลย ช่วงปีที่2แม่เริ่มไปหาผู้ชายคนนั้นหนักขึ้นถึงขั้นไม่กลับบ้านเลยมากที่สุดก็เกือบอาทิตย์ จนพ่อเริ่มเอะใจแล้วเริ่มมีปากเสียงกับแม่เรื่องไม่กลับบ้าน ประกอบกับคนที่แม่คบมีลูกมีเมียอยู่แล้ว และเป็นคนซอยเดียวกัน ก็มีเริ่มพูดกันมาเข้าหูพ่อบ้างเป็นระยะ จากที่เคยเชื่อใจเริ่มเป็นระแวงบ้างแล้ว และขอให้แม่เลิกเที่ยว แม่ก็รับปาก แต่พอพ่อกลับไปทำงานแม่ก็ออกไปอีก ซึ่งเราไม่ได้อยู่ที่บ้านและโดนพ่อบ่นเสมอเรื่องไม่กลับมาดูแลแม่ เราก็อยากจะบอกว่ากลับไปก็ไม่เจอแม่หรอก บางครั้งเราเข้าไปแล้วไม่เจอแม่ พอบอกกับพ่อ พ่อก็จะโทรถามแม่ แต่แม่ก็จะบอกกับพ่อว่าอยู่บ้าน ลูกเข้ามาจริงรึเปล่า เราก็ได้แต่ตอบว่าเราไปแต่กลับมาแล้ว จนเราเริ่มรู้สึกว่าแม่ห่างเรากับพ่อออกไปเยอะขึ้นเรื่อยๆ เราเลยตัดสินใจคุยปัญหาเรื่องนี้กับแม่ แต่แม่ยังไม่ยอมรับและบอกว่าเป็นเพื่อน และยังรักพ่อเรามาก ระยะนี้เราเลยพยายามโทรหาแม่และคุยกับแม่ตลอด แต่แม่ก็จะรับบ้างและไม่รับ ส่วนใหญ่จะไม่รับ และแม่มาสารภาพทีหลังที่ไม่รับเพราะผู้ชายคนนั้นไม่อยากให้คุย พ่อเริ่มสงสัยมากขึ้นเพราะแม่ไม่โทรหาพ่อเลย พ่อเลยตัดสินใจพักงานที่ทำแล้วกลับมาอยู่บ้าน แต่กลับมาก็ไม่เจอแม่ เลยไปดักรอที่หน้าที่ทำงานแม่แล้วพาแม่กลับมาด้วยกัน เป็นแบบนี้บ่อยมาก เราตัดสินใจคุยปัญหานี้กับแม่อีกครั้งให้แม่เลือกไปเลยว่าจะอยู่กับเค้าหรืออยู่กับพ่อ จนตอนนี้แม่ก็ยังไม่เลิกกับพ่อแต่เลือกที่จะพาเค้าหปบ้านแม่ที่อยู่ต่างจังหวัดด้วยกัน เราโกรธมากบอกกับแม่ว่าใจทำด้วยอะไร พ่อห่วงจะตายแต่แม่ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ พ่อเหมือนหมดอาลัยกับชีวิต นั่งกอดเราร้องไห้ เราได้แค่ปลอบและให้พ่อคิดถึงเรากับหลานให้มากๆ พ่อเริ่มมีใจที่จะกลับมาทำงานและคิดได้อีกครั้ง แต่เราก็รู้ว่าพ่อยังรักแม่มาก เราโทรหาพี่สาวแม่จะคุยว่าแม่พาเค้ากลับแล้วแนะนำว่าไง ซึ่งป้าพูดกับเราว่า ทำไมเราไม่ดูแลแม่เลย แม่น้อยใจ และยังเรื่องโดนพ่อทำร้ายกลับไปอีก ซึ่งพ่อเราไม่เคยลงไม้ลงมือกับแม่เลย เป็นผู้ชายที่เสียเรื่องเดียวคือดื่มเหล้า เหล้าขาวนะคะ มือดื่มเป็กเดียวคือเมาแล้วและหลับเลย เรื่องเงินทองยิ่งไม่เป็นปัญหาค่ะ เพราะพ่อให้แม่คนเดียวอยู่แล้ว แต่แม่ก็ไปบอกป้าอีกว่าพ่อไม่ให้นานแล้ว ซึ่งพักหลังจากที่ให้เดือนล่ะเกือบสองหมื่นหรือมากกว่านั้นเราไม่ทราบจำนวน ลดเหลือหมื่นกว่าบ้าง เพราะพ่อไม่มีใจที่จะทำงานแล้ว และบอกว่าเราด่า เราไล่ออกจากบ้านซึ่งเราได้ยินแบบนั้น เราร้องไห้เลยค่ะ ไปกินข้างนอกบ้านกันทุกอาทิตย์เลย และอะไรอีกหลายอย่าง เพราะเราอยากทำให้แม่สบายใจ แล้วตั้งแต่ที่แม่กลับไปต่างจังหวัดจนถึงตอนนี้เราติดต่อไม่ได้เลย ได้แค่ส่งข้อความหา เฟช หรือไลน์ ซึ่งแม่อ่านแต่ไม่ตอบ
เรื่องของที่บ้านมีอีกเยอะมาก แต่พอแค่นี้ละค่ะ อยากระบายและอยากว่าเราทำถูกมั้ยที่แม่เลือกฝ่ายใดฝ่ายนึง ทำไมป้าพูดเหมือนเราผิดเลยที่ให้แม่เลือก