คือตั้งแต่สมัยเรียนแล้วครับ โดยเฉพาะตอนมหา'ลัย คือผมมักจะเป็นคนที่เพื่อนมักจะขอความช่วยเหลือในเรื่องของการเรียน ทั้งขอลอก ทั้งถามเวลาไม่เข้าใจ หรือเวลาสอบก็ขอให้ติวให้ แบบพอถึงเวลาสอบปุ๊บ ผมจะกลายเป็นเทวดาที่ทุกคนอยากจะเข้าหา อยากจะคุยด้วยตลอด ถึงช่วงนั้นทีไรผมจะไม่เคยว่างเลย เพราะต้องติวให้เพื่อน ต้องทำสรุปนั่นนี่ แล้วเพื่อนก็จะทักเข้ามาแบบไม่หยุดหย่อน
แต่พอการสอบผ่านพ้นไป ทุกอย่างก็เงียบกริบ ไม่มีการทักทาย หรือการเข้ามาพูดคุยอะไรมากนัก ไม่แม้แต่จะกดไลค์หรืออะไรก็ได้กับผมในโซเชียล และเอาจริง ปกติ ผมมันไม่ใช่คนที่เป็นตัวเด่น หรือเป็นผู้นำในการทำกิจกรรมต่าง ๆ เวลาที่ผมเสนอความเห็นอะไรคนมักจะไม่ฟัง ไม่สนใจ หรือบางทีก็ทำเป็นสนใจ แต่ก็หัวเราะแบบขำ ๆ ออกแนวดูถูกนิด ๆ อย่างอาจารย์เคยให้ผมเป็นคนจัดการงานกิจกรรมงานหนึ่ง ซึ่งผมก็ไปโพสต์ในเฟซกลุ่มเพื่อขอความเห็นจากเพื่อน ๆ แต่ไม่มีใครสน ไม่มีใครตอบอะไรเลย แต่พอเป็นเพื่อนอีกคนที่คนนี้อาจจะไม่ใช่สายเด็กเรียนนัก แต่เป็นหัวหน้าห้อง เป็นคนที่แบบเป็นตัวเด่นเข้ามาโพสต์หัวข้อเดียวกับผม ถึงจะมีคนเข้ามาตอบมาพูดคุยในโพสต์ของคนคนนั้น
ยิ่งตอนนี้เรียนจบแล้ว ก็มีเพื่อนหลายคนที่เขาไม่ได้ทำงานที่มันใช้วิชาเอกที่พวกเขาให้ผมติวให้บ่อย ๆ ตอนสอบแล้ว หรือบางคนใช้บ้างแต่ไม่ได้เป็นหลัก หลายคนก็เลยไม่สนใจ ไม่ทักไม่ทาย ไม่ยุ่งอะไรกับผมอีก ส่วนคนที่ยังคงใช้เป็นหลักอยู่บ้างก็เหมือนเดิม คือเข้ามาหาผมเฉพาะเวลาติดขัด หรือมีปัญหา พอปัญหาจบก็จบกัน ไม่คุยไม่อะไรเหมือนเดิม คือบางทีผมก็อยากทำเหมือนกันนะ แบบพอมีคนเข้ามาถามปุ๊บ ผมจะแกล้งทำเป็นไม่สนใจ ไม่ใส่ใจอะไรเลย ปล่อยให้มันเผชิญปัญหาไปแบบนั้น แต่สุดท้ายผมก็ทำแบบนั้นไม่ได้สักที พอเห็นคนเข้ามาถาม สุดท้ายมันก็ต้องตอบ...
มีใครเป็นแบบผมบ้างครับ เพื่อนจะเข้าหาเฉพาะเวลาที่มีเรื่องเดือดร้อน
แต่พอการสอบผ่านพ้นไป ทุกอย่างก็เงียบกริบ ไม่มีการทักทาย หรือการเข้ามาพูดคุยอะไรมากนัก ไม่แม้แต่จะกดไลค์หรืออะไรก็ได้กับผมในโซเชียล และเอาจริง ปกติ ผมมันไม่ใช่คนที่เป็นตัวเด่น หรือเป็นผู้นำในการทำกิจกรรมต่าง ๆ เวลาที่ผมเสนอความเห็นอะไรคนมักจะไม่ฟัง ไม่สนใจ หรือบางทีก็ทำเป็นสนใจ แต่ก็หัวเราะแบบขำ ๆ ออกแนวดูถูกนิด ๆ อย่างอาจารย์เคยให้ผมเป็นคนจัดการงานกิจกรรมงานหนึ่ง ซึ่งผมก็ไปโพสต์ในเฟซกลุ่มเพื่อขอความเห็นจากเพื่อน ๆ แต่ไม่มีใครสน ไม่มีใครตอบอะไรเลย แต่พอเป็นเพื่อนอีกคนที่คนนี้อาจจะไม่ใช่สายเด็กเรียนนัก แต่เป็นหัวหน้าห้อง เป็นคนที่แบบเป็นตัวเด่นเข้ามาโพสต์หัวข้อเดียวกับผม ถึงจะมีคนเข้ามาตอบมาพูดคุยในโพสต์ของคนคนนั้น
ยิ่งตอนนี้เรียนจบแล้ว ก็มีเพื่อนหลายคนที่เขาไม่ได้ทำงานที่มันใช้วิชาเอกที่พวกเขาให้ผมติวให้บ่อย ๆ ตอนสอบแล้ว หรือบางคนใช้บ้างแต่ไม่ได้เป็นหลัก หลายคนก็เลยไม่สนใจ ไม่ทักไม่ทาย ไม่ยุ่งอะไรกับผมอีก ส่วนคนที่ยังคงใช้เป็นหลักอยู่บ้างก็เหมือนเดิม คือเข้ามาหาผมเฉพาะเวลาติดขัด หรือมีปัญหา พอปัญหาจบก็จบกัน ไม่คุยไม่อะไรเหมือนเดิม คือบางทีผมก็อยากทำเหมือนกันนะ แบบพอมีคนเข้ามาถามปุ๊บ ผมจะแกล้งทำเป็นไม่สนใจ ไม่ใส่ใจอะไรเลย ปล่อยให้มันเผชิญปัญหาไปแบบนั้น แต่สุดท้ายผมก็ทำแบบนั้นไม่ได้สักที พอเห็นคนเข้ามาถาม สุดท้ายมันก็ต้องตอบ...