รักกันมาก แต่อยู่ใกล้กันไม่ได้ มันเป็นเพราะอะไร ? (แม่-ลูก)

รุ่นน้องมันมาปรึกษา ระหว่างมันกับแม่ มันก็รักแม่มันมากนะ ไม่ได้เป็นเด็กเกเรอะไร เงินเดือนมันก็แบ่งให้แม่ตลอด มีอะไรที่ช่วยแบงเบาภาระที่บ้านได้มันก็ทำ ก็ดูเป็นลูกที่ดีนะ 

แต่ทำไมเวลาอยุ่ใกล้กัน มักจะต้องมีเรื่องให้ทะเลาะกันตลอด หาเรื่องกัน ต่างคนต่างเอาชนะ อยุ่ใกล้ๆกันเมื่อไหร่นี่ เรื่องดินฟ้าอากาศธาตุ ฝุ่นผง ควักมาทะเลาะกันได้หมด เหมือนแม่น้องเค้าจะไม่พอใจน้องเค้าได้ตลอดเวลา ทั้งๆที่ีพอมีลูกมาอยู่ใกล้ๆแล้ว ก็น่าจะดีใจมากกว่าไม่ใช่หรอ ที่ลูกมาช่วยดูแล มาหามาถามไถ่ ถามว่าแม่เค้าดีใจมั้ย ก็เหมือนดีใจ แต่พออยู่ไปสักพักก็ต้องมีเรื่องทะเลาะ เอาชนะคะคานกันอีก ตัวคนเป็นแม่ก็ไม่ค่อยยอม ตัวลูกเค้าก็โมโหถ้าเค้าไม่ได้ผิดอะไร แต่ก็ได้แต่เงียบ ถ้าต้องทะเลาะกัน

ไอ้เราเป็นตัวกลางดูห่างๆ เอ้อ บางครั้งมันก็เรื่องไม่เป็นเรื่องจริงๆนะ แค่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ไม่เป็นสาระกันเลย ก็ทะเลาะกันได้ เหมือนแค่อยากเอาชนะกัน

แต่พอทะเลาะกันบ่อยๆมันก็ไม่ไหว ตัวรุ่นน้อง มันก็เลยตัดสินใจพยายามออกมาอยู่ห่างๆ แยกออกมาอยู่ตัวคนเดียว จะได้ไม่ต้องทะเลาะสร้างบาปกันเยอะ แต่ก็ยังกลับไปดูแลแม่เรื่อยๆ เอ้อ ผมจะบอกน้องเค้ายังไงดีหว่า มันดีอยู่แล้วมั้ยแบบนี้ ? หรือ มันควรจะแก้ไขอะไรหรือเปล่า มันเป็นการแสดงออกถึงความต้องการความรักของแม่เค้าที่มากขึ้นมั้ัย ? น้องเค้าต้องปรับตัวอะไรหรือเปล่า