มีปัญหากับแม่บ่อยมากเลยค่ะ มีปากเสียงกับแม่แทบทุกวันเลยค่ะ

เข้าเรื่องเลยนะคะ แม่หนูชอบบ่นค่ะ พอหนูแย้งหน่อยส่วนใหญ่ก็แย้งเบาๆแหละค่ะ ยอมรับคะบางครั้งเคยประชดแรงๆ จากนั้นแม่ก็จะด่าเลยค่ะ ด่าแรงด้วย เหมือนบางทีหนูก็ว่าตัวเองนะ แต่แม่ก็โกรธเฉยเลยค่ะ แถมยังบอกด้วยว่าหนูว่าแม่แรงๆ ทั้งๆที่ไม่ได้ว่าแม่เลยสักคำค่ะ แล้วแม่ก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองผิดเลยค่ะ เหมือนสำคัญตัวเองถูกอย่างเดียว บางครั้งหนูคิดว่าหนูไม่ผิดนะคะแต่แม่ก็ทำอารมณ์ประมาณว่าหนูผิด หลายครั้งที่หนูต้องไปขอโทษแม่ ทั้งๆใจคิดว่าแม่ควรเป็นฝ่ายขอโทษหนู ทั้งชีวิตที่หนูเกิดมายังไม่เคยได้ยินแม่พูดคำว่าขอโทษสักคำเลยค่ะ แม่คิดว่าตัวเองถูกตลอดเลยค่ะ หลายครั้งที่แม่ประชดก็จะบอกว่า”ชั้นมันเลวเอง ชั้นไม่ดีเองแหละ” บ่อยมากค่ะ หนูก็เครียดเรื่องเรียนอยู่แล้วนะคะ จะเล่นประวัติคร่าวๆละกันค่ะ คือตอนหนูสอบเข้าป.1 หนูออกจะสมาธิสั้น ก็เลยออกจากห้องสอบก่อน พอสอบเข้าม.1 หนูยอมรับค่ะหนูดื้อคุณแม่มาก ก็ไม่เคยสอบได้โรงเรียนดีๆค่ะ แต่หนูยังเก่งภาษาก็เลยจะสอบเข้าม.4 ศิลป์ภาษาที่โรงเรียนเดิม ก่อนหน้าที่จะสอบม.4 หนูสอบติดAFS,แล้วก็โครงการแลกเปลื่ยนเยอะแยะค่ะ ตอนนั้นแม่ก็ดีใจนะคะ แต่ตอนนี้เหมือนแม่ผิดหวังในตัวหนูยังไงไม่รู้ แม่ด่าตลอดค่ะว่า เก่งแต่ไม่ขยันก็แต่มหาลัยที่ไหนไม่ได้หรอกค่ะ แม่อาบน้ำร้อนมาก่อน แล้วตอนนี้เกรดเทอมแรกหนูออกมาไม่ดี พอเทอม2หนูก็กังวลเกรดหนูมากเลยค่ะ วิชาที่กลัวที่สุดคือ ภาษาจีนค่ะ (ลืมบอกไปค่ะหนูเรียน สาย ศิลป์-จีน) หน่วยกิต 2.0 นี่แหละค่ะ พยายามทำให้มันออกมาดีแล้วนะคะ ตอนสอบย่อยจดโพยก็แล้ว ถามเพื่อนก็แล้ว ก็ยังได้เกรด2 อยู่ดีค่ะ แช้วแม่ก็ชอบพูดว่า มาเรียนสายนี้เอง ก็ต้องเกรดดีสิ ทั้งๆที่หนูอยากจะบอกว่า แม่ไม่ได้มาเรียนเอง แม่ก็พูดได้สิ แม่บอกว่าถ้าเทอมนี้เกรดไม่ดีอีกจะไม่ส่งเรียนแล้วค่ะ ToT หนูกลัวมากแต่ก็ไม่รู้จะทำให้เกรดดีขึ้นยังไง แล้วพอปิดเทอมหนูเล่นทั้งวันก็ไม่ให้ค่ะแถมด่าเหมือนตอนเรียนเปิดเทอมอีกค่ะ จะทำยังไงดีค่ะ หนุไม่รู้จะทำยังไงดีแล้วค่ะ พ่อหนูก็พึ่งไม่ได้ ตอนนี้เหมือนอยากไม่คุยกับแม่อีกเลย สักคำก็ไม่อยากคุยค่ะ ทั้งๆที่ตอนเด็กๆแม่ก็ไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยค่ะ มีไม่บ่นเยอะ มีเหตุผลมากกว่านี้เยอะค่ะ ตอนนี้เหมือนเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายค่ะ จะทำยังไงดีค่ะหนูจนปัญญาแล้วจริงๆค่ะ จิตตกมาก