เรื่องมีอยู่ว่า ผมได้รู้จักกับผู้หญิงคนนึง เธอก็ดูโอเค นิสัยดี รู้จักกันมา เกือบ 2 เดือน ก็ตกลงคบกัน
เธอทำงานอิสระ(ขอสงวนงาน) แบบว่า สามารถทำก็ได้ พักก็ได้ หยุดวันไหน เวลาไหนก็ได้ เพราะงานของเธอเป็นแบบนี้ ทำให้ผมเธอคงมีเวลานัดพบกับผมบ่อย แต่ไม่เลย นานๆวัน จะได้กันครั้งนึง อันนี้ก็ไม่ว่า เธอคงตั้งใจทำงานเก็บเงิน
เวลานัดกัน ก็ตกลงกันเหมือนคนนัดกันปกติ พอถึงเวลา ก็ไม่มา หรือไม่ค่อยว่าง ติดนัดลูกค้า ทั้งที่สามารถปฏิเสธหรือเรื่อนได้ ผมคิดว่าผมนัดก่อน ก็น่าจะมาหาผมสักพักก่อน ไปธุระด้วยกันก่อน ค่อยกลับไปก็ได้ หรือไม่ก็ ไม่ต้องนัด ผมพยายามทุ่มเท หาเวลาว่าง(นานๆที) ซื้อนั่นนี่ไปฝาก เพราะอยากเจอกัน ก็ไม่ค่อยว่างมาเจอ หรือว่าผมจะคิดมาก หรือไม่ก็ เวลาเราคงไม่ตรงกันมั้ง
เธอชอบพูด-ดัน ไม่ค่อยถนอมน้ำใจ ชอบทำให้ผมก็น้อยใจในหลายๆเรื่อง
เวลาที่เธอทำผมน้อยใจ เสียใจ หรือทุกข์ เรื่องใดก็ตาม เธอจะรู้สึกดีใจ มีอาการหัวเราะชอบใจ มันยังไงๆไม่รู้
เนื่องจากยังคบกันไม่นาน
ผมควรจะไปต่อ หรือพอแค่นี้.
ผมมีเรื่องปรึกษาครับ
เธอทำงานอิสระ(ขอสงวนงาน) แบบว่า สามารถทำก็ได้ พักก็ได้ หยุดวันไหน เวลาไหนก็ได้ เพราะงานของเธอเป็นแบบนี้ ทำให้ผมเธอคงมีเวลานัดพบกับผมบ่อย แต่ไม่เลย นานๆวัน จะได้กันครั้งนึง อันนี้ก็ไม่ว่า เธอคงตั้งใจทำงานเก็บเงิน
เวลานัดกัน ก็ตกลงกันเหมือนคนนัดกันปกติ พอถึงเวลา ก็ไม่มา หรือไม่ค่อยว่าง ติดนัดลูกค้า ทั้งที่สามารถปฏิเสธหรือเรื่อนได้ ผมคิดว่าผมนัดก่อน ก็น่าจะมาหาผมสักพักก่อน ไปธุระด้วยกันก่อน ค่อยกลับไปก็ได้ หรือไม่ก็ ไม่ต้องนัด ผมพยายามทุ่มเท หาเวลาว่าง(นานๆที) ซื้อนั่นนี่ไปฝาก เพราะอยากเจอกัน ก็ไม่ค่อยว่างมาเจอ หรือว่าผมจะคิดมาก หรือไม่ก็ เวลาเราคงไม่ตรงกันมั้ง
เธอชอบพูด-ดัน ไม่ค่อยถนอมน้ำใจ ชอบทำให้ผมก็น้อยใจในหลายๆเรื่อง
เวลาที่เธอทำผมน้อยใจ เสียใจ หรือทุกข์ เรื่องใดก็ตาม เธอจะรู้สึกดีใจ มีอาการหัวเราะชอบใจ มันยังไงๆไม่รู้
เนื่องจากยังคบกันไม่นาน
ผมควรจะไปต่อ หรือพอแค่นี้.