ปัญหาที่เรามีกับเพื่อนร่วมงานคือ เขามักชอบทำอะไรแล้วไม่รู้จักเก็บ แล้วเราก็เก็บตามหลังตลอด(ไม่ใช่ไรหรอกนะเจ้านายใช้ค่ะ) เพราะเขาทำเสร็จก็ต้องออกไปข้างนอก จริงๆตอนที่เขายังไม่ไปข้างนอกเขาก็ไม่ได้ทำมากนะ เพราะงานส่วนใหญ่เราจะรับผิดชอบ จนเรารู้สึกว่าทำไมเราต้องตามเก็บทุกวันด้วย เราเลยฟิวส์ขาดและไปต่อว่าเขา ว่าทำไม
เรา:ทำไมใช้แล้วถึงไม่เก็บ ถ้าเก็บมันไม่ได้ก็ไม่ต้องใช้สิ
พรง.ไม่ต้องเดือนร้อนหรอก ไม่เก็บกูก็เก็บเองได้
เราไม่เคยพูดหยาบใส่คนอื่นเลยนะปกติ พอเจอแบบนี้เราเลยถอย เพราะเราเถียงไม่ทัน เราโมโหมากตอนนั้น เราเลยจ้องตาเขาเหมือนจะเอาเรื่องเขาจ้อง(เพราะคิดว่าเรากลัวเพราะเห็นว่าเราไม่ค่อยพูด)แต่ผิดคาดเราไม่ยอมหลบตาเลยตอนนี้แล้วเขาก็หลบไปเอง ตอนที่เราทำตาขวางใส่จริงๆมีคนอื่นอยู่ด้วย ทั้งลูกค้าด้วยแต่เรากลับไม่กลัวสายตาใครเลย
จริงๆเรื่องมันเริ่มจาก ที่เขาขอยืมเงินเราแล้วเราไม่ให้เพราะของเก่าที่ยืมไปยังไม่คืนเลย แล้วเขาก็ด่าเรา ซึ่งตรงนี้แหละที่เราทนไม่ได้ เราเลยไม่คุยกับเขาอีก
ตอนนี้เราเริ่มเป็นคนโง่ที่โมโหร้ายแล้วใช่ไหม
แล้วตอนนี้ถ้าลาออกมันจะดีกว่าใช่ไหมคะ เพราะเราเริ่มทนความมีอคติกับคนๆนี้ไม่ไหวแล้ว
เคยมีปัญหากับเพื่อนร่วมงานแบบเราไหม?และทนกันได้ยังไงบ้างค่ะ
เรา:ทำไมใช้แล้วถึงไม่เก็บ ถ้าเก็บมันไม่ได้ก็ไม่ต้องใช้สิ
พรง.ไม่ต้องเดือนร้อนหรอก ไม่เก็บกูก็เก็บเองได้
เราไม่เคยพูดหยาบใส่คนอื่นเลยนะปกติ พอเจอแบบนี้เราเลยถอย เพราะเราเถียงไม่ทัน เราโมโหมากตอนนั้น เราเลยจ้องตาเขาเหมือนจะเอาเรื่องเขาจ้อง(เพราะคิดว่าเรากลัวเพราะเห็นว่าเราไม่ค่อยพูด)แต่ผิดคาดเราไม่ยอมหลบตาเลยตอนนี้แล้วเขาก็หลบไปเอง ตอนที่เราทำตาขวางใส่จริงๆมีคนอื่นอยู่ด้วย ทั้งลูกค้าด้วยแต่เรากลับไม่กลัวสายตาใครเลย
จริงๆเรื่องมันเริ่มจาก ที่เขาขอยืมเงินเราแล้วเราไม่ให้เพราะของเก่าที่ยืมไปยังไม่คืนเลย แล้วเขาก็ด่าเรา ซึ่งตรงนี้แหละที่เราทนไม่ได้ เราเลยไม่คุยกับเขาอีก
ตอนนี้เราเริ่มเป็นคนโง่ที่โมโหร้ายแล้วใช่ไหม
แล้วตอนนี้ถ้าลาออกมันจะดีกว่าใช่ไหมคะ เพราะเราเริ่มทนความมีอคติกับคนๆนี้ไม่ไหวแล้ว