ผมควรทำอย่างไรดี ?????

เรื่องมีอยู่ว่า ผมกับแฟนคบกันมา 4 ปี ตั้งแต่สมัยเรียน ปวช. จนจบ ปวส. เราสองคนรักกันมาก เราตั้งใจกันไว้ว่าเรียนจบเมื่อไหร่ เราจะใช้ชีวิตด้วยกันช่วยกันทำงานเก็บเงินเพื่องานแต่งของเรา วันเวลาผ่านไปจนเราทั้งคู่เรียนจบ แฟนผมเดินทางล่วงหน้าไปก่อน 1 เดือน ที่ไม่ได้ไปพร้อมกันเพราะผมต้องรอเกณฑ์ทหาร พอวันเกณฑ์ทหารมาถึง ผลปรากฏว่าผมจับได้ใบดำ แฟนผมเขาดีใจมากและตั้งหน้าตั้งตารอการมาของผม หลังวันเกณฑ์ทหาร 1 วัน ผมก็เดินทางไปหาเขาที่ อยุธยา แต่ผมอยู่กับเขาได้ไม่ถึงอาทิตย์ ทางครอบครัวผมก็โทรมาบอกว่า อยากให้ผมลองมาสอบที่ โรงงานยาสูบ ( ตอนนั้นผมคิดเพียงว่าที่ไหนก็ตามที่ได้เงินเยอะๆผมก็อยากลองเสี่ยงดู จะได้เงินค่าสินสอดไวๆ ผมโลภครับยอมรับ ) ผมคิดตัดสินใจอยู่นาน จึงตัดสินใจทิ้งแฟนให้อยู่คนเดียวเพื่อ ลองไปสอบที่โรงงานยาสูบ แล้วผมก็ไปอยู่กับครอบครัวของผม โดยการทิ้งให้แฟนผมอยู่คนเดียว ( ตอนนั้นผมไม่ได้คิดว่าผมทำผิดอะไร ผมคิดว่าผมทำสิ่งที่ถูกแล้ว ) ช่วงระหว่างนั้นเราทะเลาะกันหนักมาก มีคำหนึ่งที่ผมจำได้คือ แฟนผมพูดว่า “ ทำไมทิ้งเค้าให้อยู่คนเดียว ไหนว่าเราจะอยู่ด้วยกันจะช่วยกันหาเงิน “ ผมก็จะตอบเขาตลอดว่า “ เตงที่นี้ถ้าเค้าสอบติดเราจะเก็บเงินได้ไวมากน่ะ เราจะได้แต่งกันไวขึ้นไง “ แล้วแฟนผมก็กลับไปหาครอบครัวเขาที่ จ.อุบลฯ ระหว่างนั้นผมก็พยายามโทรหาเขาและง้อเขาทุกๆวัน วันที่ผมสอบผ่านไป ผลออกมาว่า ผมสอบติด ผมดีใจมากรีบโทรไปเล่าให้เขาฟัง แต่เขากลับไม่ดีใจอะไรเลย พอผมมานั้งคิดๆดูก็ได้ความว่า “ เราทำลงไปเพื่ออะไรเรายอมทิ้งคนที่เรารักเพื่อเงินแค่นั้นหรอ สุดท้ายเราทำได้แล้วไหนล่ะคนที่อยู่ข้างๆเรา “ พอผมคิดได้ดังนั้นผมจึง ยอมทิ้งโรงงานยาสูบ เพื่อกลับไปง้อแฟน ( ตอนนั้นคิดแค่ว่า เราทิ้งเขาเพื่อสิ่งนี้ ฉะนั้นตอนนี้เราก็ควร ทิ้งสิ่งนี้เพื่อเขาเช่นกัน ) ผมเดินทางมาถึงอุบลฯ ได้ 1 วันผมก็ไปหาแฟนผมที่บ้านเขา แต่คนที่ผมเจอไม่ใช่แฟนผมแต่เป็น พ่อแม่เขา พ่อแม่แฟนเรียกผมเข้าไปคุย พ่อแม่เขา พูดกับผมว่า ถ้าเองรักลูกสาวข้าจริงให้เองมาขอ มันแต่งงานตอนนี้ สินสอด 3 แสน ทอง 2 บาท ถ้าทำไม่ได้ก็เลิกกันไปเถอะ อย่ามาวุ่นวายกับลูกสาวข้าอีก ( ผมได้ยินอย่างนั้นผมแทบช๊อค คือแบบ เราเพิ่งเรียนจบงานก็ยังไม่มีทำ ) เขาก็ไม่ยอมไห้ผมเจอแฟนผมเลย ผมจึงกลับบ้าน รีบโทรหา ครอบครัวว่าใครมีบ้าง ผมขอยืมก่อนได้ไหมเดี๋ยวผมหามาคืน ทุกคนตอบเป็นคำเดียวเลยว่า ไม่มี ผมหมดหนทางสุดๆ ( ผมคิดอยากตายน่ะ แต่นึกถึงพ่อแม่ตัวเองแล้วได้สติ ) ก็เลยไปบอก พ่อแม่แฟน ว่าผมไม่มี แต่ผมขอโอกาสได้ไหม ขอเวลาผมไม่นาน ผมรักมากจริงๆ ผมหาได้แน่นอน พ่อแม่แฟนได้ทราบเท่านั้นเขาก็ไม่คอยกับผมเลยแล้วเดินหนี ผมทั้งกราบทั้งขอแต่ก็ไม่เป็นผล แล้วแฟนผมก็เดินออกมาบอกผมว่า ถ้าอย่างนั้นเราเลิกกันเถอะน่ะ ( ได้ยินเท่านั้นใจแทบหยุดเต้น ) ผมพยายามขอร้องแฟนผมว่า อย่าทิ้งเค้าได้ไหมขอโอกาสเค้าหน่อยขอเพียง ครั้งเดียว แต่ทุกอย่างที่พูดไปก็ไม่เป็นผล ผมจึงกลับบ้าน ผมตรอมใจอยู่เป็นอาทิตย์ ผมก็เริ่มทำใจได้บ้าง จึงออกหางานทำ และได้งานที่ บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งที่ จ.อุบลฯ เวลาผ่านไปผมก็แอบส่องเฟชเขาอยู่เรื่อยๆ ก็เห็นว่าเขามีแฟนใหม่แล้ว แฟนใหม่เขาแก่กว่าเขามาก อายุ 35 ส่วนเขา อายุ 21 เอง ผมก็ไม่ได้คิดอะไร เวลาผ่านไป 8 เดือน อยู่ๆแฟนผมก็ทักเฟชมาบอกข่าวว่า เขาจะแต่งงานแล้วน่ะ ผมเองก็อวยพรให้เขาต่างๆนาๆ ( ในใจเสียใจแทบตาย ฝืนอวยพรไปงั้นเอง ) ก็คุยจิปาถะทั่วไประยะหนึ่ง ความรู้สึกผมบอกผมว่า ถ้าเองไม่ทำอะไรในตอนนี้ เองจะเสียเขาไปตลอดกาล ผมจึงตัดสินใจบอกแฟนผมไปว่า “ เราขอโอกาสอีกครั้งได้ไหม กลับมาหาเราได้ไหม “ เกมส์พลิกครับแฟนผมโทรมา ทั้งร้องไห้และบอกผมว่า “ ได้ ตลอดเวลาเราไม่เคยลืมเธอเลยเราส่องเฟชเธอทุกวัน เรามาเริ่มต้นใหม่กันน่ะ ครั้งนั้นที่เราทำไปเพราะเราทำเพื่อครอบครัว ครอบครัวเราขอไว้ แต่ตอนนี้เราไม่สนแล้วเราจะทำตามใจของเราเอง เราก็ไม่ได้รักเขาน่ะเพียงแต่เขาเข้ามาตอนที่เรารู้สึกแย่ จริงๆ เราไม่ได้รู้สึกรัก ไม่ได้รู้สึกดีเลย แม้แต่น้อย รู้เพียงว่ามีแล้วไม่เหงาเท่านั้นเอง เรามาเริ่มต้นใหม่กัน “ ผมได้ยินเท่านั้นที่แฟนผมพูดออกมา ผมก็ร้องไห้ทั้งดีใจและอารมต่างๆอีกมากมาย ที่พลั้งพลูออกมา แฟนผมตัดสินใจบอกครอบครัวเขาว่า ยกเลิกงานแต่งไม่แต่งแล้ว แล้วบอกว่าจะมาคบกับผมอีกครั้ง พ่อแม่แฟนได้ยินเท่านั้น ท่านก็โมโหมาก พูดออกมาว่า “ คนดีๆรวยๆ มาขอเองไม่ชอบ แต่กลับไปชอบ ไอ่คนนี้นี่น่ะ มันไม่มีอะไรเลย ต่อให้มันหาเงินมาแต่งเองได้ เองอยู่กันไปก็ไม่มีความสุขหรอก เองจะพากันไปกัดก้อนเกลือกินหรือไง “ แฟนผมก็พยายามอธิบายไปว่า “ หนูรักเขาจริงๆ พ่อแม่ อยากให้หนูแต่งงานกับคนที่หนูไม่ได้รักหรอ แล้วความสุขหนูล่ะ ? “ พ่อแม่แฟนตอบมาว่า “ รักแล้วมันกินได้ไหม วันนี้ไม่รักแต่งๆกันไปเดี๋ยวก็รักกันเองแหละ “ แฟนผมจึงตอบไปว่า “ ยังไงหนูก็ไม่แต่ง หนูจะแต่งกับคนๆเดียวคือคนที่หนูรัก “ พ่อแม่แฟนก็โมโหมาก ตอบกลับมาว่า “ ถ้ามีผมก็ไม่มีครอบครัว ตัดพ่อตดแม่ ตัดครอบครัวเลย แต่ถ้า เลือกครอบครัวต้องไม่มีผม “ ตอนนี้แฟนผมร้องไห้หนักมาก ถึงผมจะรู้สึกผิดที่ทำให้เขาและครอบครัวต้องทะเลาะกัน แต่เรื่องนี้คนที่เสียใจที่สุดคือแฟนผมที่เป็นคนกลาง ผมไม่อยากทำตัวเป็นพระเอกครับเพราะผมเองก็รักเขามาก ไม่อยากเสียเขาไป วันนี้ผมจึงอยากทราบความคิดเห็นว่า ผมควรทำอย่างไรต่อไปดี ?????????