เรื่องยาวมากเลยนะคะ และวนๆ ด้วยเพราะเราไม่รู้จะเริ่มเล่ายังไงดี
เริ่มที่ต้องขอท้าวความก่อนว่า เราเป็นผู้หญิงที่ไม่เคยมีแฟนเลย ตั้งแต่เด็กๆ จนโตเป็นผู้ใหญ่ เป็นคนออกห้าวๆ ใครๆ ก็มองว่าเราเป็นทอม ซึ่งในใจเรามันสับสนและเราก็ปฏิเสธเรื่องนี้มาโดยตลอด แต่ลึกๆ ก็เหมือนจะรู้ว่าตัวเองชอบผู้หญิง (คาดว่าเราอาจจะเป็นเลส) เพราะเราเคยรู้สึกดีกับเพื่อนผู้หญิงที่เราสนิทมากๆ (ในเชิงแบบอยากปกป้องอยากดูแล อยากใกล้ชิด อยากได้รับความสนใจ คือมันรู้สึกมากกว่าเพื่อนทั่วๆ ไป) โดยเคยรู้สึกแบบนี้ 2 ครั้งสมัยอยู่มัธยม แต่ก็ไม่ได้สารภาพออกไปนะว่าชอบหรือไม่ชอบเพราะก็สับสนมากในตอนนั้น หลังจากนั้นก็ไม่มีอีกเลย จน ปัจจุบันกลายเป็นผู้ใหญ่วัยทำงานมีงานมั่นคง ซึ่งย้อนกลับไปสมัยที่เริ่มทำงานในปีแรกๆ เพื่อนเราคนนี้นางอกหักจากแฟน(ที่เป็นผู้ชาย โดยตอนที่นางคบกันนางก็มีอะไรกับแฟนนางแล้ว) ซึ่งเดิมทีเพื่อนคนนี้เราไม่สนิทกัน และเราเริ่มมาสนิทกันมากขึ้นหลังจากที่นางอกหักจากแฟน เพราะเป็นช่วงที่นางยังทำใจไม่ได้ ร้องไห้ทุกวัน และมาหาเราทุกครั้งเมื่อว่าง จนเวลาผ่านไป 4 เกือบ 5 ปี หลังจากที่นางเลิกกับแฟน นางก็ยังไม่มีแฟนอีกเลย มากสุดก็แค่คุยๆ แต่ไม่จริงจัง ซึ่งในระหว่าง 4- 5 ปีนั้น เราก็ไปเรียนต่อ แต่ก็ยังติดต่อกับนางตลอดตามประสาเพื่อนสนิท จนเมื่อเรากลับจากเรียนต่อ ซึ่งช่วงแรกเราต้องไปนอนที่ห้องของนางประมาณ 1 เดือน เพราะที่พักของเรายังไม่พร้อมที่จะเข้าพัก ในช่วงนั้นเราไม่ได้คิดอะไรกับนางมากเกินเพื่อนเลยแม้แต่น้อย รู้แค่ว่าเราเป็นเพื่อนที่สนิทกัน แต่ด้วยที่นางทำดีกับเรามาโดยตลอด ซึ่งแต่ก่อนเราก็แค่ขอบคุณไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้ซึ้งอะไรมากมายกับสิ่งที่นางทำให้ แต่พอได้มานอนด้วยกันทุกวัน กินข้าวอาบน้ำ รอรับรอส่งนางออกไปทำงานทุกวันๆ มันเริ่มทำให้เราเริ่มรู้สึกพิเศษกับนาง สิ่งที่นางเคยทำดีกับเรามันเริ่มมาย้อนจนเรารู้สึกผิดต่อนางที่ไม่เคยสนใจนางหรือทำดีกับนางเหมือนที่นางทำดีให้เรา จนต่อมาเมื่อที่พักพร้อมให้เข้าอยู่แล้วเราเลยอยากตัดความรู้สึกที่เราเริ่มรู้สึกพิเศษกับนางไป เพราะไม่อยากเสียเพื่อน และก็มองไม่เห็นอนาคตของความสัมพันธ์ข้างหน้า แต่จนแล้วจนรอดเราก็ตัดใจไม่ได้ก็ยังคงไปนอนกับนางแทบทุกคืนที่ว่างตรงกันหรือหาเวลาไปทานข้าวด้วยกันจนถึงปัจจุบัน ซึ่งหลังจากที่เรารู้สึกพิเศษกับนางเราก็ทำดีกับนางมากขึ้นจนเห็นได้ชัด และก็พูดขอบคุณที่นางทำดีกับเรามาโดยตลอดที่ผ่านมา และคาดว่านางคงสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนไปของเราไม่ว่าจะเป็นพฤติกรรม คำพูด หรือสายตา นางเลยพูดบอกว่า นางดีกับทุกคน นางไม่ได้ทำดีแค่กับเรา (แต่ตอนนั้นไม่ได้หวังที่อยากจะเป็นแฟนกันหรืออะไรนะคะ แต่แค่รู้สึกอย่างไรก็แสดงออกอย่างนั้นโดยที่เราแค่ไม่ได้พูดออกไปว่าชอบนาง เพราะตอนนั้นเราก็ยังสับสนอยู่มาก) จนมีอยู่วันนึงเราตัดสินใจบอกว่าเราคิดถึงนางมากๆ คิดถึงๆๆๆ คิดถึงจริงๆ เราคงติดนางไปแล้ว ตอนแรกๆ นางก็ไม่ได้มีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไป แต่คงเพราะเราบอกนางบ่อยแทบทุกวัน จากเดิมที่โทรหากันทุกวัน หรือมีเรื่องคุยกันไม่เบื่อ นางก็เริ่มเปลี่ยนไป ซึ่งเราไม่รู้จะอธิบายยังไง รู้แค่ว่ามันเปลี่ยนไปแบบปุบปับอยู่เหมือนกัน ซึ่งปัจจุบันเรากับนางก็ยังโทรหากันหรือแชทมาในเรื่องจิปาถะเหมือนเดิมทุกวัน เช่น ถามว่ากินข้าวหรือยัง ถึงบ้านยัง เลิกงานยัง ฯลฯ แต่คุยกันน้อยลง สั้นลง เหมือนความสัมพันธ์มันฝืดๆ เหมือนนางไม่ได้ดีใจที่จะได้เจอเราหรืออยากคุยกับเราเหมือนแต่ก่อน เวลานอนด้วยกันส่วนใหญ่ก็มีแต่เราเป็นคนไปกอดนาง นางไม่ค่อยกอดเรา แต่นางก็ไม่เคยปฏิเสธที่เรากอดนางนะ อาจจะมีบางครั้งที่รู้สึกอึดอัด(มั้ง) ในขณะที่เรารู้สึกว่าความสัมพันธ์มันฝืดๆ เรากลับรู้สึกกับนางมากขึ้น มีโกรธกันกับนางในเรื่องงี่เง่าบ่อยขึ้น และทุกครั้งที่เพื่อนๆ คนอื่นมาเจอเรา 2 คน ก็มักจะพูดในเชิงว่าอยู่กันอย่างกับเป็นผัวเมีย นางก็จะรีบปฏิเสธทันทีว่านางชอบผู้ชาย เราเลยอยากจะปรึกษาว่า
1.จากที่เล่ามาอย่างเรานี่เรียกว่าเป็นเลสจริงๆ ไหม เพราะ เวลาเราดูหนังโป๊เราชอบมองตรงนั้นของผู้ชายนะคะและไม่เคยมีความคิดอยากร่วมเพศกับผู้หญิงเลยแม้แต่น้อย
2.เราอยากให้ความสัมพันธ์ของเรากับนางดีขึ้นไม่ฝืดๆ แบบนี้ควรทำอย่างไร
3.เราอยากบอกรักนาง แต่ก็กลัวผลลัพธ์ เลยเคยปรึกษาเพื่อนคนอื่น(ที่ไม่รู้จักนาง) เพื่อนบอกว่าไม่ต้องบอกหรอก เพราะความสัมพันธ์มันจะเปลี่ยนไปถ้านางไม่โอเคกับเรื่องของ ญ ญ ตอนนี้มีความสุขแบบนี้ก็ทำไป อยู่ให้เหมือนเดิม อยากได้คำแนะนำเพิ่มเติมว่าควรทำอย่างไร
4.เราอยากลองหอมนาง อยากลองจูบนางดู แต่เราก็ต้องห้ามใจ อยากถามคนที่เคยแอบชอบจะห้ามใจยังไงดี มันวนๆ อยู่ในหัวตลอดเลย มันว้าวุ่นใจ
5.เรากำลังหลอกให้ความหวังตัวเองอยู่รึป่าวกับความสัมพันธ์นี้ เพราะลึกๆ เรารู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ยังไงไม่รู้ แล้วเราควรจัดการความรู้สึกพวกนี้ยังไง
ช่วยเราด้วยนะคะ เราสับสนมากๆ เลย
ขอคำปรึกษาจากกูรู เลสเบียน หรือ เลสเบียน รุ่นใหญ่
เริ่มที่ต้องขอท้าวความก่อนว่า เราเป็นผู้หญิงที่ไม่เคยมีแฟนเลย ตั้งแต่เด็กๆ จนโตเป็นผู้ใหญ่ เป็นคนออกห้าวๆ ใครๆ ก็มองว่าเราเป็นทอม ซึ่งในใจเรามันสับสนและเราก็ปฏิเสธเรื่องนี้มาโดยตลอด แต่ลึกๆ ก็เหมือนจะรู้ว่าตัวเองชอบผู้หญิง (คาดว่าเราอาจจะเป็นเลส) เพราะเราเคยรู้สึกดีกับเพื่อนผู้หญิงที่เราสนิทมากๆ (ในเชิงแบบอยากปกป้องอยากดูแล อยากใกล้ชิด อยากได้รับความสนใจ คือมันรู้สึกมากกว่าเพื่อนทั่วๆ ไป) โดยเคยรู้สึกแบบนี้ 2 ครั้งสมัยอยู่มัธยม แต่ก็ไม่ได้สารภาพออกไปนะว่าชอบหรือไม่ชอบเพราะก็สับสนมากในตอนนั้น หลังจากนั้นก็ไม่มีอีกเลย จน ปัจจุบันกลายเป็นผู้ใหญ่วัยทำงานมีงานมั่นคง ซึ่งย้อนกลับไปสมัยที่เริ่มทำงานในปีแรกๆ เพื่อนเราคนนี้นางอกหักจากแฟน(ที่เป็นผู้ชาย โดยตอนที่นางคบกันนางก็มีอะไรกับแฟนนางแล้ว) ซึ่งเดิมทีเพื่อนคนนี้เราไม่สนิทกัน และเราเริ่มมาสนิทกันมากขึ้นหลังจากที่นางอกหักจากแฟน เพราะเป็นช่วงที่นางยังทำใจไม่ได้ ร้องไห้ทุกวัน และมาหาเราทุกครั้งเมื่อว่าง จนเวลาผ่านไป 4 เกือบ 5 ปี หลังจากที่นางเลิกกับแฟน นางก็ยังไม่มีแฟนอีกเลย มากสุดก็แค่คุยๆ แต่ไม่จริงจัง ซึ่งในระหว่าง 4- 5 ปีนั้น เราก็ไปเรียนต่อ แต่ก็ยังติดต่อกับนางตลอดตามประสาเพื่อนสนิท จนเมื่อเรากลับจากเรียนต่อ ซึ่งช่วงแรกเราต้องไปนอนที่ห้องของนางประมาณ 1 เดือน เพราะที่พักของเรายังไม่พร้อมที่จะเข้าพัก ในช่วงนั้นเราไม่ได้คิดอะไรกับนางมากเกินเพื่อนเลยแม้แต่น้อย รู้แค่ว่าเราเป็นเพื่อนที่สนิทกัน แต่ด้วยที่นางทำดีกับเรามาโดยตลอด ซึ่งแต่ก่อนเราก็แค่ขอบคุณไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้ซึ้งอะไรมากมายกับสิ่งที่นางทำให้ แต่พอได้มานอนด้วยกันทุกวัน กินข้าวอาบน้ำ รอรับรอส่งนางออกไปทำงานทุกวันๆ มันเริ่มทำให้เราเริ่มรู้สึกพิเศษกับนาง สิ่งที่นางเคยทำดีกับเรามันเริ่มมาย้อนจนเรารู้สึกผิดต่อนางที่ไม่เคยสนใจนางหรือทำดีกับนางเหมือนที่นางทำดีให้เรา จนต่อมาเมื่อที่พักพร้อมให้เข้าอยู่แล้วเราเลยอยากตัดความรู้สึกที่เราเริ่มรู้สึกพิเศษกับนางไป เพราะไม่อยากเสียเพื่อน และก็มองไม่เห็นอนาคตของความสัมพันธ์ข้างหน้า แต่จนแล้วจนรอดเราก็ตัดใจไม่ได้ก็ยังคงไปนอนกับนางแทบทุกคืนที่ว่างตรงกันหรือหาเวลาไปทานข้าวด้วยกันจนถึงปัจจุบัน ซึ่งหลังจากที่เรารู้สึกพิเศษกับนางเราก็ทำดีกับนางมากขึ้นจนเห็นได้ชัด และก็พูดขอบคุณที่นางทำดีกับเรามาโดยตลอดที่ผ่านมา และคาดว่านางคงสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนไปของเราไม่ว่าจะเป็นพฤติกรรม คำพูด หรือสายตา นางเลยพูดบอกว่า นางดีกับทุกคน นางไม่ได้ทำดีแค่กับเรา (แต่ตอนนั้นไม่ได้หวังที่อยากจะเป็นแฟนกันหรืออะไรนะคะ แต่แค่รู้สึกอย่างไรก็แสดงออกอย่างนั้นโดยที่เราแค่ไม่ได้พูดออกไปว่าชอบนาง เพราะตอนนั้นเราก็ยังสับสนอยู่มาก) จนมีอยู่วันนึงเราตัดสินใจบอกว่าเราคิดถึงนางมากๆ คิดถึงๆๆๆ คิดถึงจริงๆ เราคงติดนางไปแล้ว ตอนแรกๆ นางก็ไม่ได้มีพฤติกรรมที่เปลี่ยนไป แต่คงเพราะเราบอกนางบ่อยแทบทุกวัน จากเดิมที่โทรหากันทุกวัน หรือมีเรื่องคุยกันไม่เบื่อ นางก็เริ่มเปลี่ยนไป ซึ่งเราไม่รู้จะอธิบายยังไง รู้แค่ว่ามันเปลี่ยนไปแบบปุบปับอยู่เหมือนกัน ซึ่งปัจจุบันเรากับนางก็ยังโทรหากันหรือแชทมาในเรื่องจิปาถะเหมือนเดิมทุกวัน เช่น ถามว่ากินข้าวหรือยัง ถึงบ้านยัง เลิกงานยัง ฯลฯ แต่คุยกันน้อยลง สั้นลง เหมือนความสัมพันธ์มันฝืดๆ เหมือนนางไม่ได้ดีใจที่จะได้เจอเราหรืออยากคุยกับเราเหมือนแต่ก่อน เวลานอนด้วยกันส่วนใหญ่ก็มีแต่เราเป็นคนไปกอดนาง นางไม่ค่อยกอดเรา แต่นางก็ไม่เคยปฏิเสธที่เรากอดนางนะ อาจจะมีบางครั้งที่รู้สึกอึดอัด(มั้ง) ในขณะที่เรารู้สึกว่าความสัมพันธ์มันฝืดๆ เรากลับรู้สึกกับนางมากขึ้น มีโกรธกันกับนางในเรื่องงี่เง่าบ่อยขึ้น และทุกครั้งที่เพื่อนๆ คนอื่นมาเจอเรา 2 คน ก็มักจะพูดในเชิงว่าอยู่กันอย่างกับเป็นผัวเมีย นางก็จะรีบปฏิเสธทันทีว่านางชอบผู้ชาย เราเลยอยากจะปรึกษาว่า
1.จากที่เล่ามาอย่างเรานี่เรียกว่าเป็นเลสจริงๆ ไหม เพราะ เวลาเราดูหนังโป๊เราชอบมองตรงนั้นของผู้ชายนะคะและไม่เคยมีความคิดอยากร่วมเพศกับผู้หญิงเลยแม้แต่น้อย
2.เราอยากให้ความสัมพันธ์ของเรากับนางดีขึ้นไม่ฝืดๆ แบบนี้ควรทำอย่างไร
3.เราอยากบอกรักนาง แต่ก็กลัวผลลัพธ์ เลยเคยปรึกษาเพื่อนคนอื่น(ที่ไม่รู้จักนาง) เพื่อนบอกว่าไม่ต้องบอกหรอก เพราะความสัมพันธ์มันจะเปลี่ยนไปถ้านางไม่โอเคกับเรื่องของ ญ ญ ตอนนี้มีความสุขแบบนี้ก็ทำไป อยู่ให้เหมือนเดิม อยากได้คำแนะนำเพิ่มเติมว่าควรทำอย่างไร
4.เราอยากลองหอมนาง อยากลองจูบนางดู แต่เราก็ต้องห้ามใจ อยากถามคนที่เคยแอบชอบจะห้ามใจยังไงดี มันวนๆ อยู่ในหัวตลอดเลย มันว้าวุ่นใจ
5.เรากำลังหลอกให้ความหวังตัวเองอยู่รึป่าวกับความสัมพันธ์นี้ เพราะลึกๆ เรารู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ยังไงไม่รู้ แล้วเราควรจัดการความรู้สึกพวกนี้ยังไง
ช่วยเราด้วยนะคะ เราสับสนมากๆ เลย