ประสบการณ์ที่จะเล่านี้ เนื่องในวันแห่งความรัก (ความรักของแม่) ปี 2541 ฉันมีลูกตอนอายุ 26 ปี กับสามีที่ไม่มีการแต่งงาน ไม่มีค่าตัวหรือพิธีใด ๆ เพราะวันวาเลนไทน์ ไม่มีความรับผิดชอบใด ๆ จากคนที่เป็นสามี มี ก็เหมือนไม่มี ต้องเลี้ยงลูกสาวคนเดียว แก้ปัญหาคนเดียว มาตลอด จนลูกสาวอายุ 17 ปี (เม.ย. 2559) ลูกมาขอมีแฟน แฟนของลูกมาขอ คบกัน จะมาสู่ขอตามประเพณี ด้วยความที่ไม่เคยสัมผัส การสู่ขอตามประเพณี ดีใจปลื้มใจ แต่ขอให้ลูกสาวคนเดียวเรียนจบ ปริญญาก่อน จะรอได้ไหม.. แฟนของลูกอายุ 25 ฐานะทางบ้านจัดว่าร่ำรวยมากในแถบนี้ เขาบอกรอได้ ลูกสาวบอกอยากเรียนต่อ ก็เลยให้คบกันไปอยู่ในสายตาของแม่.. (ประสบปัญหาครอบครัว ต้องเลิกกันกับพ่อของลูก ตัดสินใจเลิกกัน เพราะ อยู่ด้วยกันก็เหมือนไม่มีตัวตน) แฟนของลูกเริ่มทำธุรกิจส่วนตัวใหญ่โต ก็คิดว่าคงวางแผนเมื่อลูกสาวเรียนจบ ลูกสาวเพิ่งเรียน ปี 1 (การบัญชี) เรียนเก่งด้วยนะ .. อยู่ ๆ ร้องไห้ บอกแม่ว่า หนูได้เสียกันแล้ว เขาจะทิ้งหนู พี่เขาอยากมีลูก (แต่ไม่เคยมาคุยมาขออย่างที่เคยพูดไว้) อยากมีลูกหรือแค่ อยากเอาลูก..ไปทำเมีย (แต่เขาก็คุยกันได้ ลงตัวอีกจนได้ ) จำใจปล่อยเขา สายเกินไปจะเหนี่ยวรั้ง เพราะลูกเราไปหลงเชื่อคำพูดเขา (วัยวุฒิน้อยจริง ๆ ลูกฉัน) ลูกสาวคอยเล่าให้แม่ฟังว่าพี่เขาจะมาขอ จะมาแต่ง จะมีขันหมาก แล้วจะจดทะเบียนกัน แต่แฟนเขาก็ไม่พูดเรื่องสู่ขออีก กับแม่คนนี้อีกเลย ทั้งที่เราถาม แต่ด้วยความเป็นผู้หญิง จะไปบังคับให้ผู้ชายมา รับผิดชอบคงไม่เหมาะ อดทน ทำดีต่อแฟนของลูก (ลูกสาวอยากทำให้คนที่เขารักแม่ก็รักด้วย..ลูกสบายใจที่จะทำ แม่ก็สบายใจด้วย) เพราะเขากำลังสร้างตัว ไม่มีคนทำอาหารให้กิน ไม่มีคนซักผ้าให้ แม่คนนี้จะทำให้ จะให้แม่ทำอะไร ทำความสะอาดบ้านเขา ทำให้พี่น้องของเขาแม่คนนี้ยอมทำ ขอเพียงสัญญา จะไม่ทำร้ายลูกสาวแม่ ให้ต้องช้ำใจ แม่คนนี้ทำได้ทุกอย่าง จนเวลาผ่านมา 2 ปี (2561) ลูกสาวเปลี่ยนไป ปิดบัง หลบ ๆ ซ่อน ๆ ถามก็ไม่รับ จนท้องโตฟ้องแม่ตัวเอง แม่คนนี้ก็เฝ้ารอ รอสิ่งที่เขาเคยให้คำสัญญา แต่ก็ไม่มี ส่งญาติมาคุยครั้งแรก จะรวบรัดแต่งงานไป ก็ตกลง เพราะความจำเป็นบังคับ เท่าไรก็มาเถอะไม่เรียกร้อง ก็เงียบไปอีก แม่คนนี้จะทำอย่างไร ตัดสินใจอันดับแรกที่รอไม่ได้ พาลูกสาวไปฝากท้องก่อนเถอะ ใกล้คลอดแล้ว ความปลอดภัยของลูกต้องมาก่อน.. ถามไปทางแฟนเขาบอกมาว่า เขายุ่งงาน ไม่ว่าง (อ๋อ คนมีเงินคนรวยก็จะเป็นแบบนี้ ธุรกิจมาก่อนเสมอ) เข้าใจค่ะ ไปสิคะ 2 คน แม่ลูก ฝากท้อง สำเร็จไป 1 เรื่อง (สำคัญที่สุด) ต่อไปรอค่ะ ส่งข้อความถาม โทรไปถาม ยัง เงียบ ๆ ก็เขายุ่งนี่นา สุดท้ายโทรกลับมาบอกจะมา ขอขมาให้เล็ก ๆ น้อย ๆ นะ ไม่เรียกร้องอะไร เขารับว่าเป็นลูกเขาคนทำ ก็บุญแล้ว... ขอให้ลูกสาวของแม่ไปอยู่กับเขาอย่างมีความสุข สมหวังบ้าง สักเรื่องก็ยังดี ดูแล้ว ถูกเขาหลอกเอาแผนแต่งงานหรูหรา มาหลอกให้นอนกับเขา หลอกให้มีลูกกับเขา (ลูกเป็นแม่พันธุ์) ไปสะแล้ว (ถูกหลอกให้ท้อง..เพื่อความพอเพียง..ประหยัดไปเยอะนะลูกชาย) แม่คนนี้ ทำดีต่อลูกและแฟนของเขามากพอแล้ว จากนี้แม่คงสบายขึ้น จากวันนั้น เม.ย. 2559 ถึงวันนี้ 2561 ทุกคำพูดที่พูดไว้ แม่จำได้ดีไม่มีลืม ทุกการกระทำที่แม่ทำให้ แม่ก็ขอเพียงแค่ แม่ได้ทำดีที่สุดด้วยความรักลูก สุดหัวใจ ขอให้หนูอย่าทิ้งเรื่องเรียน เรียนให้จบ จะได้พึ่งตัวเองได้ บทเรียนนี้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า อนาคตของเราอย่าฝากไว้ที่ใคร ควรฝากไว้กับตนเอง ทุกอย่างที่เกิด ที่เจ็บ เพราะความรัก จากนี้ไป แม่คนนี้คงไม่อยากทำความดีกับใคร เพราะแม่มีลูกคนเดียวลูกคือรักเดียวของแม่ แม่อยากบอกที่แม่เจ็บมากก็เพราะรักมาก แต่รักนี้ แม่อภัยให้ในวันนี้ ขอเก็บความเจ็บปวดนี้ไว้กับตัวและหัวใจของแม่เพื่อ ความรักในวันแห่งความรัก วันวาเลนไทน์...
วาเลนไทน์ รักแบบไหนให้บริสุทธิ์..หรือรักให้เจ็บตัวและหัวใจ