ท้อมาเลยค้ะตอนนี้อยากได้กำลังใจมาก

ครอบครัวเราไม่เคยมั่นใจอะไรในตัวเราเลย เวลาทะเลาะกันเค้าชอบเอาเเต่อดีตมาพูดซึ่งมันก้ผ่านมา3-4ปีเเล้ว เราปรับปรุงตัวเเล้วเราอยุ่เเต่บ้านไม่เที่ยวไม่สังสรรมา3-4ปีเเล้วเราทำทุกอย่างทำงานบ้านไปทำงานช่วยที่บ้านทำงานก้เเล้วเเต่มันก้ยังไม่ดีพอไท่ว่าจะเรื่องอะไรเรามันก้จะดูไม่พร้อมในสายตาเค้า
เพราะเรามันยังไม่ดีเท่าคนอื่นๆเค้าพูดกับเราเสมอเคยพูดอะไรเค้าก้ไม่เคยทำตามได้เลย ชอบเปลี่ยนเเปลงเรา เราว่าตอนนี้เราดีกว่าหลายๆคนซะอีกเค้ายังไม่พอใจเลย ทุกวันนี้เราเเทบไม่มีชีวิตเป้นของตัวเองเลย ทำอะไรก้ตัดสินใจเองไม่ได้เเทบทุกเรื่องรู้สึกว่าชีวิตเราง เรามันโง่ไปหน่อยไงทำอะไรไม่เคยถูกใจเค้า เราร้องไห้คนเดียวตลอด เหนื่อยคนเดียวคิดคนเดียวความรุ้สึกยังบอกใครไม่ได้เลย บางทีเราก้คิดอยากหลับๆไปนานๆ เห้อออเศร้าอยุ่คนเดียวมันเหนื่อยมากเลย