เคยเเอบชอบใครมากๆสักหนึ่งคนไหมค่ะ เเล้วสุดท้ายเราต้องตัดใจอยู่ดี

คือเราชอบเพื่อนสนิทคนหนึ่งชอบมานานเเล้วเเต่ด้วยความเป็นเพื่อนเราไม่เคยบอกเค้าสักทีเพราะกลัวจะเสียเพื่อนไป เราก็เลยได้เเค่เเอบชอบมันมานานมาก จนวันนึงเราก็ได้เจอกับเพื่อนเก่าเราคนหนึ่งก็คุยกันตามประสาคนที่ไม่ได้เจอกันนานขอตั้งนามสมมุตรว่าbเเล้วกันค่ะ คุยกันไปๆมาๆไอ้bก็พูดถึงเพื่อนสนิทที่เราชอบขึ้นมาว่าเมื่อก่อนเพื่อนสนิทเราเคยตามจีบมันค่ะตอนนั่นใจเสียมากเเต่ได้เเค่ยิ้มๆไปเเล้วbในตอนนั้นปฎิเสธเพื่อนสนิทที่เราชอบไป เเต่ตอนนี้bมันบอกว่ามันชอบเพื่อนสนิทที่เราชอบกลับซะงั้น มันรู้ว่าเราเป็นเพื่อนสนิทก็เลยมาขอร้องให้เราช่วยเป็นเเม่สื่อให้หน่อยไอ้เราก็ลำบากใจสุดท้ายเลยไปบอกให้ เเต่ไอ้คนที่เราชอบก็บอกว่าไม่ได้ชอบเเล้วตอนนั้นก็ดีใจนะก็เลยกลับไปบอกbเเต่bก็บอกว่าขอคุยกันก่อนได้ไหม ถ้าชอบค่อยเป็นเเฟนกัน ไอ้เราจะค้านอะไรก็ไม่ได้ ได้เเค่สนับสนุนไป เเล้วจากนั้นbกับคนที่เราชอบก็คุยกันไป2เดือนสุดท้ายก็ไม่ได้ตกลงเป็นเเฟนกัน เเต่ตอนนั้นเราก็ย้ายมาเรียนอีกที่หนึ่ง ด้วยความที่อยู่คนละร.รถึงจะจังหวัดเดียวกันเรากับคนที่เราชอบก็เลยห่างกันตอนเเรกก็คุยกันทางเเชทบ้างเเต่นานวันก็ยิ่งกลายเป็นกำเเพงที่ไม่สามารถกลับไปคุยกันได้อีก เเต่เราก็ยังชอบมันอยู่ตลอดเวลา ไม่เคยไปเจอคนใหม่เพราะอยู่ร.รหญิงล้วน เลยได้เเต่ชอบมันมาเรื่อยๆถึงเเม้มันอาจจะมีเเฟนเเล้วเเต่ก็ยังชอบส่องเฟสมันอยู่ดี ใครมีประสบการณ์คล้ายๆเเบบนี้ จะตัดใจยังไงดีค่ะทำมาหลายวิธีเเล้วยังคิดถึงเค้าอยู่ดี