เครียดมากครับ ไม่รู้จะทำไงดี...
เรื่องมีอยู่ว่า.. ภรรยาผมไปต่างจังหวัด ผมจึงกลับไปนอนที่บ้านของพ่อแม่ ซึ่งปกติแล้วผมจะถึงบ้านพ่อแม่ก็ประมาณสองทุ่มกว่าๆเพราะเลิกงานช้า ซึ่งตอนที่ถึงบ้านพ่อของผมก็จะเข้านอนไปแล้ว พอเช้าผมก็จะออกไปทำงานแต่เช้า ทำให้ไม่ได้เจอกัน
หลังจากแต่งงาน ผมก็ไม่ค่อยได้กลับไปบ้านพ่อแม่ ทำให้ท่านคิดถึง วันนี้พ่อผมมีธุระที่วัดแถวๆบ้านแม่ภรรยาผม พอเสร็จธุระผ่านมาทางบ้านแม่ภรรยาผมก็เห็นแม่ยายผมพอดี จึงแวะทักทายและถามไถ่ถึงผมว่าเจอผมบ้างมั้ย และด้วยนิสัยเป็นคนติดตลกจึงพูดว่าให้ลูกสาวปล่อยตัวผมกลับมาบ้านบ้างสิ แม่ยายผมจึงโทรไปหาภรรยาผมเพื่อถามไถ่ เท่านั้นล่ะครับ เป็นเรื่อง ภรรยาโทรมาหลอกถามว่าผมอยู่ไหนเมื่อคืนหลับสบายมั้ย นอนที่ไหน ผมก็บอกว่านอนบ้านพ่อแม่ไง แค่นั้นหละด่าผมยับ ไม่ฟังคำอธิบาย แล้วถามผมว่า เขาควรจะเชื่อใครระหว่างพ่อผมกับตัวผม ผมก็บอกไปว่าผมสิ แต่ผมจะไปเคลียกับพ่อว่าทำไมทำแบบนั้น ภรรยาก็บอกว่าไม่ต้องเดี๋ยวจะไปถามเขาเอง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไป... ตกเย็นเจอหน้ากันผมก็ชี้แจงตามที่ได้ถามพ่อผมมา ภรรยาผมก็พูดขึ้นมาว่า "ไม่มีมูล หมามันไม่ขี้หรอก และที่สำคัญ หมามันวิ่งเข้าไปที่บ้านของกูซะด้วย" แบบนี้หมายความว่าพ่อผมเป็น "หมา" ใช่มั้ย (หรือผมเข้าใจผิด) ผมโกรธมาก ไม่ยอมให้ใครมาว่าพ่อแบบนี้แน่ ก็ว่าเขากลับ แต่เขาก็ขอโทษกลับมา แต่ด้วยสีหน้ายียวน พร้อมเบะปาก ผมทำอะไรไม่ถูก รักพ่อก็รัก แต่นี่ก็ภรรยา จะทำยังไงดี ตอนนี้ชีวิตครอบครัวแขวนบนเส้นด้าย ใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้ หรือพอจะให้คำแนะนำผมได้บ้าง ช่วยผมด้วยเถอะครับ เครียดมากครับตอนนี้
จะทำอย่างไรเมื่อคู่ชีวิต เปรียบพ่อเราเป็น "หมา"
เรื่องมีอยู่ว่า.. ภรรยาผมไปต่างจังหวัด ผมจึงกลับไปนอนที่บ้านของพ่อแม่ ซึ่งปกติแล้วผมจะถึงบ้านพ่อแม่ก็ประมาณสองทุ่มกว่าๆเพราะเลิกงานช้า ซึ่งตอนที่ถึงบ้านพ่อของผมก็จะเข้านอนไปแล้ว พอเช้าผมก็จะออกไปทำงานแต่เช้า ทำให้ไม่ได้เจอกัน
หลังจากแต่งงาน ผมก็ไม่ค่อยได้กลับไปบ้านพ่อแม่ ทำให้ท่านคิดถึง วันนี้พ่อผมมีธุระที่วัดแถวๆบ้านแม่ภรรยาผม พอเสร็จธุระผ่านมาทางบ้านแม่ภรรยาผมก็เห็นแม่ยายผมพอดี จึงแวะทักทายและถามไถ่ถึงผมว่าเจอผมบ้างมั้ย และด้วยนิสัยเป็นคนติดตลกจึงพูดว่าให้ลูกสาวปล่อยตัวผมกลับมาบ้านบ้างสิ แม่ยายผมจึงโทรไปหาภรรยาผมเพื่อถามไถ่ เท่านั้นล่ะครับ เป็นเรื่อง ภรรยาโทรมาหลอกถามว่าผมอยู่ไหนเมื่อคืนหลับสบายมั้ย นอนที่ไหน ผมก็บอกว่านอนบ้านพ่อแม่ไง แค่นั้นหละด่าผมยับ ไม่ฟังคำอธิบาย แล้วถามผมว่า เขาควรจะเชื่อใครระหว่างพ่อผมกับตัวผม ผมก็บอกไปว่าผมสิ แต่ผมจะไปเคลียกับพ่อว่าทำไมทำแบบนั้น ภรรยาก็บอกว่าไม่ต้องเดี๋ยวจะไปถามเขาเอง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ไป... ตกเย็นเจอหน้ากันผมก็ชี้แจงตามที่ได้ถามพ่อผมมา ภรรยาผมก็พูดขึ้นมาว่า "ไม่มีมูล หมามันไม่ขี้หรอก และที่สำคัญ หมามันวิ่งเข้าไปที่บ้านของกูซะด้วย" แบบนี้หมายความว่าพ่อผมเป็น "หมา" ใช่มั้ย (หรือผมเข้าใจผิด) ผมโกรธมาก ไม่ยอมให้ใครมาว่าพ่อแบบนี้แน่ ก็ว่าเขากลับ แต่เขาก็ขอโทษกลับมา แต่ด้วยสีหน้ายียวน พร้อมเบะปาก ผมทำอะไรไม่ถูก รักพ่อก็รัก แต่นี่ก็ภรรยา จะทำยังไงดี ตอนนี้ชีวิตครอบครัวแขวนบนเส้นด้าย ใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้ หรือพอจะให้คำแนะนำผมได้บ้าง ช่วยผมด้วยเถอะครับ เครียดมากครับตอนนี้