คือเรื่องมีอยู่ว่า เราคบกับพี่คนนึงอยู่ประมาณ 5 ปี แต่มีช่วงหนึ่งที่เรากับเค้าต้องห่างกันเพราะเราทั้งเรียน และทำงานหนักมาก จนทำให้เราต้องห่างกัน
ประกอบกับพี่คนนั้นมีเรื่องทุกข์ใจในชีวิต แต่เราก็ไม่สามารถนะอยู่เคียงข้างเขาได้ เขาจึงได้ไปสนิทกับคนคนนึง เธอเป็นผู้หญิง เธอให้คำปรึกษา ทำให้พี่เค้ายิ้มได้ พี่เค้ากับเราได้ห่าง ๆ ไปเรื่อย ๆ จนเข้าสู่ปีที่ 7 เราสองคนก็แยกกันอยู่. เราคิดว่าเราทำใจได้ จนเราได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง เราสองคนยังรักกันอยู่ แต่ตอนนี้มันเหมือนจะสายไปแล้ว พี่เค้าก็ได้ไปแต่งงานแล้ว เรายินดีกับเค้านะ แต่ใจนึงก้อเสียใจ
พี่เค้ากับเราตกลงกันว่าเราสองคนจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ ตลอดไป เราทำใจได้บ้างไม่ได้บ้าง เราเสียใจที่เราไม่มีเวลาให้พี่เค้า พี่เค้าจึงต้องไปกับเรา
เรารักแฟนพี่เค้าเป็นพี่สาวอีกคนนะ แต่เราทำใจไม่ได้เวลาเค้าหวานใส่กัน เราไม่รู้เราต้องทำอย่างไร
เหมือนเราจะทำใจไม่ได้ เสียใจในวันที่เสียพี่เค้าไปแล้ว
อยากรู้เหมือนกันว่า สิ่งที่เรากับพี่เค้าทำอยู่ตอนนี้ ผิดไหม
ผิดไหมที่เรารักกัน
ประกอบกับพี่คนนั้นมีเรื่องทุกข์ใจในชีวิต แต่เราก็ไม่สามารถนะอยู่เคียงข้างเขาได้ เขาจึงได้ไปสนิทกับคนคนนึง เธอเป็นผู้หญิง เธอให้คำปรึกษา ทำให้พี่เค้ายิ้มได้ พี่เค้ากับเราได้ห่าง ๆ ไปเรื่อย ๆ จนเข้าสู่ปีที่ 7 เราสองคนก็แยกกันอยู่. เราคิดว่าเราทำใจได้ จนเราได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง เราสองคนยังรักกันอยู่ แต่ตอนนี้มันเหมือนจะสายไปแล้ว พี่เค้าก็ได้ไปแต่งงานแล้ว เรายินดีกับเค้านะ แต่ใจนึงก้อเสียใจ
พี่เค้ากับเราตกลงกันว่าเราสองคนจะอยู่ด้วยกันแบบนี้ ตลอดไป เราทำใจได้บ้างไม่ได้บ้าง เราเสียใจที่เราไม่มีเวลาให้พี่เค้า พี่เค้าจึงต้องไปกับเรา
เรารักแฟนพี่เค้าเป็นพี่สาวอีกคนนะ แต่เราทำใจไม่ได้เวลาเค้าหวานใส่กัน เราไม่รู้เราต้องทำอย่างไร
เหมือนเราจะทำใจไม่ได้ เสียใจในวันที่เสียพี่เค้าไปแล้ว
อยากรู้เหมือนกันว่า สิ่งที่เรากับพี่เค้าทำอยู่ตอนนี้ ผิดไหม