สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวพันทิปทุกคน
เราอายุ 18 ปี ค่ะ ปัญหาของเราก็คือ
เราไม่กล้าสบตาคน เวลาอยู่ในที่คนเยอะแล้วอึดอัด
เราไม่ชอบเวลาคนมองค่ะ
>>เล่าเรื่องเราเพื่อประกอบคำชี้แนะบ้างนะคะ<<
เราอายุ 18 ปี สูง 170 น้ำหนัก 115
กิจวัตรประจำวันของเรา เราจะอยูแต่ในห้องค่ะ
ถ้าพ่อไม่ไปทำงาน (บ้านเราค้าขาย) ซึ่งเราไม่ได้ไปด้วย
ชีวิตเราก็จะวนอยู่แต่ในห้อง ดูซีรี่ย์ ดูหนัง เล่นเน็ต อ่านหนังสือ
และเราไม่มีเพื่อนค่ะ เราเลิกเรียนมาสามปีแล้ว เราเรียนจบ ม.3
แล้วมีเหตุให้ออกค่ะ ตอนนี้เราเรียนมหาลัยอยู่ที่บ้านค่ะ
ชีวิตเราก็จะวนอยู่ที่บ้านซะเป็นส่วนใหญ่
พ่อแม่ค่อนข้างหวงเราค่ะ เอาเป็นว่าค่อนข้างเป็นห่วงมากดีกว่า
พ่อแม่ไม่ค่อยให้ไปเที่ยวไหน ห้ามกลับบ้านเกิน 4 โมงเย็น
ถ้าเรากลับเกินนี้ขับรถมาตามเลยค่ะ เราไม่ได้ไปไหนไกลนะคะ
ส่วนมากจะไป มหาลัย แบบไปห้องสมุดอะไรแบบนั้น
ไม่ได้คุยหรือมีปฏิสัมพันธ์กับใครเลย ส่วนตัวเราก็เหงานะคะ
แต่พอมีคนเข้ามา เราจะรู้สึกดีในช่วง วันสองวันแรก
แล้วเราก็จะรู้สึกไม่อยากยุ่งกับเขาอีก เป็นแบบนี้ทุกคนเลยค่ะ
ทั้งๆที่เขาไม่ได้ทำอะไรให้เรา และเราเป็นคนหน้านิ่งค่ะ
คนรอบข้างบอกเรา เวลาเราเจอใครที่ไม่ใช่คนในบ้าน
เราจะเปลี่ยนเป็นโหมดหน้านิ่ง นิ่งแบบบางที่เราก็งงตัวเองค่ะ
มีคำถามในใจขึ้นมาตลอด เป็นอะไร?? ทำไมไม่ยิ้ม
ปล.แม่บอกว่าเรามีนิสัยแบบนี้ ตั้งแต่อนุบาลเลยค่ะ ไม่รู้ว่าจะแก้ไขยังใง
ไม่กล้าสบตาคน อยู่ในที่คนเยอะแล้วอึดอัด
เราอายุ 18 ปี ค่ะ ปัญหาของเราก็คือ
เราไม่กล้าสบตาคน เวลาอยู่ในที่คนเยอะแล้วอึดอัด
เราไม่ชอบเวลาคนมองค่ะ
>>เล่าเรื่องเราเพื่อประกอบคำชี้แนะบ้างนะคะ<<
เราอายุ 18 ปี สูง 170 น้ำหนัก 115
กิจวัตรประจำวันของเรา เราจะอยูแต่ในห้องค่ะ
ถ้าพ่อไม่ไปทำงาน (บ้านเราค้าขาย) ซึ่งเราไม่ได้ไปด้วย
ชีวิตเราก็จะวนอยู่แต่ในห้อง ดูซีรี่ย์ ดูหนัง เล่นเน็ต อ่านหนังสือ
และเราไม่มีเพื่อนค่ะ เราเลิกเรียนมาสามปีแล้ว เราเรียนจบ ม.3
แล้วมีเหตุให้ออกค่ะ ตอนนี้เราเรียนมหาลัยอยู่ที่บ้านค่ะ
ชีวิตเราก็จะวนอยู่ที่บ้านซะเป็นส่วนใหญ่
พ่อแม่ค่อนข้างหวงเราค่ะ เอาเป็นว่าค่อนข้างเป็นห่วงมากดีกว่า
พ่อแม่ไม่ค่อยให้ไปเที่ยวไหน ห้ามกลับบ้านเกิน 4 โมงเย็น
ถ้าเรากลับเกินนี้ขับรถมาตามเลยค่ะ เราไม่ได้ไปไหนไกลนะคะ
ส่วนมากจะไป มหาลัย แบบไปห้องสมุดอะไรแบบนั้น
ไม่ได้คุยหรือมีปฏิสัมพันธ์กับใครเลย ส่วนตัวเราก็เหงานะคะ
แต่พอมีคนเข้ามา เราจะรู้สึกดีในช่วง วันสองวันแรก
แล้วเราก็จะรู้สึกไม่อยากยุ่งกับเขาอีก เป็นแบบนี้ทุกคนเลยค่ะ
ทั้งๆที่เขาไม่ได้ทำอะไรให้เรา และเราเป็นคนหน้านิ่งค่ะ
คนรอบข้างบอกเรา เวลาเราเจอใครที่ไม่ใช่คนในบ้าน
เราจะเปลี่ยนเป็นโหมดหน้านิ่ง นิ่งแบบบางที่เราก็งงตัวเองค่ะ
มีคำถามในใจขึ้นมาตลอด เป็นอะไร?? ทำไมไม่ยิ้ม
ปล.แม่บอกว่าเรามีนิสัยแบบนี้ ตั้งแต่อนุบาลเลยค่ะ ไม่รู้ว่าจะแก้ไขยังใง