เริ่มกันเลยดีกว่า สวัสดีค่ะคือว่าฉันมีเรื่องคิดหนักมากฉันมีเเฟนเป็นผู้หญิงเเต่ที่อยู่ไกลกันมากเขาอยู่อยุธยาส่วนฉันอยู่เชียงใหม่เเค่เราก็ยังคบกันได้เราโทคุยกันทุกวันตุยกันตลอดเเต่พอคบกันมาซักพักทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไปไม่ค่อยโทรคุยกันเหมือนตอนเเรกๆฉันเข้าใจว่าเขายุ้งนะเเต่ทำไมเขาถึงไม่ยอมบอกอะไรเลยฉันเลยตัดสินใจขอเลิกเขาไปเขาก็โอเคยอมที่จะเลิกคืนนั้นฉันร้องไห้หนักมากตื่นเช้ามามันรู้สึกหน่วงๆจากที่เคยมีคนปลุกคนค่อยถามนู้นถามนี่เเต่กลับมาวันนี้มันไม่เหลืออะไรเเล้วฉันคิดถึงเขาตลอดเเต่ฉันก็พยายามบอกตัวเองว่าอย่าคิดถึงอย่างไปคิดถึงมันพอฉันเริ่มที่จะทำใจได้เขาก็ทักมาบอกฉันว่าเเค่ห่างได้มั้ยไม่เลิกได้มั้ยฉันเลยถามกลับไปห่างกับเลิกต่างกันหรอเขาเลยตอบกลับมาว่าห่างมันก็มีเวลาทบทวนตัวเองไงฉันก็ตกลงพอเงียบไปสักพักเขาก็ตอบมาว่าถ้าอยากไปก็ไปเถอะฉันก็ งง ทำไมบอกเเบบนี้หละทำไมอะฉันไม่เข้าใจถ้าไม่ได้อยากคืนดีด้วยตั้งเเต่เเรกก็ไม่น่าทักมาฉันก็เลยต้องเจบมาถึงทุกวันนี้
ฉันไม่รู้จะทำไงต่อไปทำใจก็เเล้วไม่คิดถึงก็เเล้วเเต่มันทำไม่ได้จริงๆ :'(
มีเเฟนอยู่ไกล
ฉันไม่รู้จะทำไงต่อไปทำใจก็เเล้วไม่คิดถึงก็เเล้วเเต่มันทำไม่ได้จริงๆ :'(