ผมคบกันเเละอยู่กับมาร่วมๆ 3 ปีละครับ เราทำงานsaleขายที่เดียวกันแต่อยู่คนละแผนก ไปทำงานพร้อมกัน กลับพร้อมกันทุกวัน คือตัวผมเองต้องยืนรอลูกค้าเข้าตามคิวหรือจะรอที่เเผนกก็ได้ เพราะคือมันต้องเเย่งกันขายละครับเเต่ตรงที่จะยืนรอคิว พูดง่ายๆเลยว่ามันมีเเต่ผู้หญิงเเต่คนละเเผนก คือผมไม่สามารถไปยืนตรงนั้นได้เลย ถึงยืนรอคิวตรงนั้นได้ก็ต้องขอไป เเต่ถึงเวลาไปยืนจริงก็ยังต้องมาเทลาะกันทุกที ส่วนตัวผมนะ ที่ต้องยืนเพราะตรงนั้นเป็นจุดที่ลูกค้าเข้าบ่อยที่สุด คือถ้าได้ลูกค้าจากตรงนั้นเปอร์เซ็นที่จะขายได้มันเกือบ90%เลยละ คือผมก็อธิบายตลอดว่าผมตั้งใจไปหาลูกค้า จะรอในเเผนกมันก็ได้น้อย ผมพูดเเละอธิบายเเทบทุกอย่างเเต่ก็ยังเจอปัญหาเดิมๆเเทบทุกครั้ง จนมันเรื้อรัง ส่วนตัวผมก็ไม่ได้หน้าตาดีอะไร ผมเลยไม่คิดว่าเเฟนจะคิดเเบบนี้ ผมก็พยามปรึกษาคนอื่น เช่น เพื่อน พ่อเเม่เขา พ่อเเม่ผม เเม้เเต่เพื่อนเเฟนผม เเต่ก็ทุกทางเเล้วครับ ยังเจอปัญหาเดิม ถามว่าผมเคยนอกใจเขาไหม๊ ก็ไม่เคยเลยนะครับแม้เเต่คิด จะมีก็เเต่ตอนที่เราคุยกันเเรกๆ คือแฟนเก่าผมยังตามกวนอยู่ เลยต้องคุยกันไว้เพื่อที่จะไม่ให้เขามากวนเเต่มันก็2ปีกว่าเเล้ว คือผมหมดปัญญาจริงๆกับเรื่องนี้ ผมเหนื่อยงาน ต้องมาเหนื่อยเรื่องนี้อีก ทั้งที่เงินทุกบาทที่ได้มาเข้ากระเป๋าเขาหมด ท้อครับ บ้างทีก็อยากจะตายไปเลย คือผมอายุ28แล้ว เขาอายุ23 มันควรที่จะคิดเรื่องอื่นมากกว่าเรื่องนี้ ผมอยากจะรู้จริงๆครับมันมีทางเเก้ยังไง
ปัญหาการหวาดระเเวงของเเฟนทำไมเเก้ไม่หายครับ