เราอยากเลิกคบกับเพื่อนคนนี้มาก คือเราอาจจะไม่ดีเองล่ะที่อาจเป็นเพื่อนที่ถูกใจให้เขาไม่ได้ ในหลายๆครั้งที่เราชอบทำตัวโง่ ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจเขา จนทำให้เขาโมโหและไม่พอใจ แต่เราก็พยายามปรับตัวและทำตัวให้ดีขึ้นนะ อะไรที่เขาไม่ชอบให้เราทำไม่ว่าจะเป็นการกระทำหรือนิสัยที่เราเป็นมาก่อนหน้าที่จะมาคบกับเขา เพราะเขาชอบงอน เวลาที่เราทำอะไรบางอย่างหรือบางเรื่องให้เขารู้สึกไม่โอเคหรือไม่พอใจ อีกทั้งเรื่องเล็กๆน้อยๆที่เราอาจเผลอทำไปโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เขาก็เลือกที่จะไม่บอกว่าเราทำผิดอ่ะไรแต่กลับงอนและไม่คุยกับเราเลย ทำให้เราต้องเป็นฝ่ายง้อตลอด และหลายครั้งที่เราเหนื่อยเราไม่โอเค เราอยากเลิกคบกับเขา แต่เราก็พยายามมองหาข้อดีเพื่อที่จะได้รู้สึกโอเคที่จะคบกับเขาต่อไป เขาอ่ะชอบงอนแค่กับเรา ไม่รู้ทำไม ไม่รู้เพราะอะไร คือถ้าเขาได้งอนแล้ว คือจะทำตัวเหมือนไม่มีเราไปเลยมองข้ามทุกอย่าง คุยกับทุกคนยกเว้นเรา คืออารมณ์แบบเราเป็นอากาศอ่ะ คือไม่อยากจะพูด มันเป็นอะไรที่แย่มาก อึดอัดอ่ะ จนจะร้องไห้ออกมาเลยล่ะ แต่ก็เก็บมาร้องไห้คนเดียวT_T เอาจริงๆคืออ่อนแอมากอ่ะ รู้สึกแย่กับตัวเองที่เป็นแบบนี้ และก็ไม่โอเคกับเพื่อนคนนี้เลยทุกครั้งที่เขาเป็นแบบนี้
แต่เมื่อเราง้อเราพยายามคุยกับเขา ยอมรับนะว่าเหนื่อยมากที่ต้องพยายามชวนคุย หรือตามง้ออะไรแบบนี้ แต่เราก็ทำเพราะไม่อยากให้มางอนกันแบบนี้ เพราะยังไงก็คือเพื่อนอ่ะ เราก็รักเขา และเเคร์เขามาก.. พอเขาหายงอน เราก็ปกติ สนิทสนมกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันปกติ เหมือนความรู้สึกแย่ๆแบบนั้นมันไม่เคยมีอ่ะ คือเวลาดีก็ดีมากอ่ะ แต่มันก็วนอยู่กับอะไรเดิมๆอ่ะ เดี๋ยวก็ดีเดี๋ยวก็งอน เเล้วเราก็ต้องมานั่งคิดมากปวดจิต ต้องเป็นฝ่ายง้อ ต้องยอม ต้องพยามปรับตัวจนบางครั้งเราก็รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง คือมันเหนื่อยอ่ะ มันยังมีอีกหลายเรื่องนะที่เราต้องทำต้องโฟกัส ในแต่ละวันแค่เรียนก็เหนื่อยมากพอแล้ว ทำไมต้องมาเครียดกับอะไรแบบนี้ หรือเป็นเพื่อนกันมันต้องขนาดนี้หรอ มันต้องพยายามรักษากันไว้ขนาดนี้หรอ มันต้องเหนื่อยใจขนาดนี้มั้ย คือครั้งก่อนที่เขางอนเราเกือบเดือนโดยไม่คุยอะไรกันเลย เราก็ไม่ได้ง้ออะไรด้วย คือเราพยายามไม่ง้อดูเผื่อเขาจะรู้สึกว่าที่เขาเป็นแบบนี้เราไม่โอเคนะ ไม่อยากให้เขาได้ใจอ่ะ แต่เราก็ใจอ่อนเองล่ะที่วันนั้นเลือกที่จะเดินเข้าไปหาเขา คือไปง้อนั่นล่ะ55 เขาบอกกับเราว่า"กูก็ขี้งอนแบบนี้ล่ะ เเต่กูจะงอนกับคนที่กูให้ความสำคัญเท่านั้น ถ้ากูเลิกงอนแสดงว่าไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับกูแล้ว" เราควรรู้สึกดีใช่มั้ย? วันนั้นเขาก็บอกกับเรานะว่าถ้าเราไม่ไปง้อหรือไปคุยกับเขาก่อน เขาคงจะไม่คุยกับเราอีกเลยอ่ะ คือวันนั้นที่เขาบอก เราก็ตกใจนะว่ามันขนาดนั้นหรอ รู้สึกแย่กับตัวเองมากที่ทำให้เพื่อนไม่โอเคกับเราขนาดนี้..
เราคบกันมา2ปีแล้ว เอาจริงๆก็อยากคบกันตลอดไปนะ แต่ไม่รู้ว่าเขาอยากจะคบกับเราต่อไปไหม เพราะเขาไม่คุยกับเราอีกแล้ว เราไม่รู้หรอกนะว่าเพราะอะไร เราอาจจะไม่ดีพอที่จะเป็นเพื่อนเขาหรืออะไรก็ตาม แต่เรารู้แค่ว่าเราเหนื่อย เราไม่โอเค เราไม่อยากแกล้งยิ้มแกล้งมีความสุขอีกแล้ว เรายอมแพ้ เราเสียใจ แต่เราคงต้องถอยออกมา.. มันดีที่สุดแล้ว?
เหตุผลที่คุณเลิกคบกับเพื่อนคืออะไร?
แต่เมื่อเราง้อเราพยายามคุยกับเขา ยอมรับนะว่าเหนื่อยมากที่ต้องพยายามชวนคุย หรือตามง้ออะไรแบบนี้ แต่เราก็ทำเพราะไม่อยากให้มางอนกันแบบนี้ เพราะยังไงก็คือเพื่อนอ่ะ เราก็รักเขา และเเคร์เขามาก.. พอเขาหายงอน เราก็ปกติ สนิทสนมกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันปกติ เหมือนความรู้สึกแย่ๆแบบนั้นมันไม่เคยมีอ่ะ คือเวลาดีก็ดีมากอ่ะ แต่มันก็วนอยู่กับอะไรเดิมๆอ่ะ เดี๋ยวก็ดีเดี๋ยวก็งอน เเล้วเราก็ต้องมานั่งคิดมากปวดจิต ต้องเป็นฝ่ายง้อ ต้องยอม ต้องพยามปรับตัวจนบางครั้งเราก็รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง คือมันเหนื่อยอ่ะ มันยังมีอีกหลายเรื่องนะที่เราต้องทำต้องโฟกัส ในแต่ละวันแค่เรียนก็เหนื่อยมากพอแล้ว ทำไมต้องมาเครียดกับอะไรแบบนี้ หรือเป็นเพื่อนกันมันต้องขนาดนี้หรอ มันต้องพยายามรักษากันไว้ขนาดนี้หรอ มันต้องเหนื่อยใจขนาดนี้มั้ย คือครั้งก่อนที่เขางอนเราเกือบเดือนโดยไม่คุยอะไรกันเลย เราก็ไม่ได้ง้ออะไรด้วย คือเราพยายามไม่ง้อดูเผื่อเขาจะรู้สึกว่าที่เขาเป็นแบบนี้เราไม่โอเคนะ ไม่อยากให้เขาได้ใจอ่ะ แต่เราก็ใจอ่อนเองล่ะที่วันนั้นเลือกที่จะเดินเข้าไปหาเขา คือไปง้อนั่นล่ะ55 เขาบอกกับเราว่า"กูก็ขี้งอนแบบนี้ล่ะ เเต่กูจะงอนกับคนที่กูให้ความสำคัญเท่านั้น ถ้ากูเลิกงอนแสดงว่าไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับกูแล้ว" เราควรรู้สึกดีใช่มั้ย? วันนั้นเขาก็บอกกับเรานะว่าถ้าเราไม่ไปง้อหรือไปคุยกับเขาก่อน เขาคงจะไม่คุยกับเราอีกเลยอ่ะ คือวันนั้นที่เขาบอก เราก็ตกใจนะว่ามันขนาดนั้นหรอ รู้สึกแย่กับตัวเองมากที่ทำให้เพื่อนไม่โอเคกับเราขนาดนี้..
เราคบกันมา2ปีแล้ว เอาจริงๆก็อยากคบกันตลอดไปนะ แต่ไม่รู้ว่าเขาอยากจะคบกับเราต่อไปไหม เพราะเขาไม่คุยกับเราอีกแล้ว เราไม่รู้หรอกนะว่าเพราะอะไร เราอาจจะไม่ดีพอที่จะเป็นเพื่อนเขาหรืออะไรก็ตาม แต่เรารู้แค่ว่าเราเหนื่อย เราไม่โอเค เราไม่อยากแกล้งยิ้มแกล้งมีความสุขอีกแล้ว เรายอมแพ้ เราเสียใจ แต่เราคงต้องถอยออกมา.. มันดีที่สุดแล้ว?