มีใครเคยคบคนในโซเชียลมั้ยค่ะ แล้วยังรอเค้าอยู่เหมือนเรามั้ย???
ว่ากันว่าคนในโซเชียลเชื่อไม่ได้ ส่วนใหญ่จะหลอกลวง
มิจฉาชีพบ้าง คุณจะรู้ได้ยังไงว่าคนที่คุณคุยอยู่ด้วยน่าเชื่อถือ??? หรือมิจฉาชีพ
เราเป็นคนหนึ่งที่รอคนใชโซเชียลเกือบ 10 ปีแล้ว โชคดีที่เราเจอคนดีค่ะ คนอื่นอาจจะบอกว่ารู้ได้ไงว่าเค้าเป็นคนดี เพิ่งรู้จักกันต้องดูกันนานๆ เค้าให้เกียรติเราทุกอย่าง จะจับมือเดินยังขออนุญาตค่ะ เรารู้สึกได้ว่าเค้าเป็นคนดีคนหนึ่ง เค้าไม่รู้เลยว่าเรายังรอเค้าอยู่ ทั้งที่เราไม่รู้เลยว่า เค้าอยู่ที่ไหน ยังมีขีวิตอยู่มั้ย แต่งงานไปรึยัง [ตอนนี้เรายังโสดเพราะรอเค้าอยู่ตกลงกูโง่หรือบ้าก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน]
ณ วันที่เราต้องกลับบ้าน เรากลับมาถึงบ้าน เค้าก็โทกลับมา บอกจะโอนเงินค่ารถกลับไปให้ เพราะเค้าจะบวช เค้าอยากให้เรามางานเค้าจิงๆ แต่เราปฏิเสธว่าไปไม่ได้จิงๆ ที่บ้านคงไม่ยอมให้กลับไป เพราะเราไม่ได้รู้จักเค้านานมาก เราจะไปอยู่ที่ไหน อะไรยังไง เราไม่เคยเดินทางคนเดียวที่บ้านไปส่งตลอดเราว่าเค้างี่เง่าเอาแต่ใจ เค้าโกรธมากบล็อกเราทุกอย่าง เปลี่ยนเบอร์โทสับ และเราก็ไม่รู้จักบ้านเค้า ครอบครัวเค้าเลย เค้าเคยพาเราไปเจอครอบครัวเค้า แต่เราไม่พร้อมเพราะเราเพิ่งเรียนจบ ยังไม่มีงานทำ เพิ่งคบกันได้แค่ 6 เดือน ที่สำคัญเราคิดเสมอว่าเราไม่เหมาะสมกัน เพระเราต่างกันมาก เวลาที่เราเดินคู่กับเค้าคนจะมองว่าแฟนเราหล่อมาก ส่วนเราบอกเลยว่าขี้เหร่สุดๆ ทำให้เราหมดความมั่นใจที่จะไปต่อ และ เรามาอยู่ที่นี่แค่ชั่วคราวเท่านั้น เมื่อเราหายดี เราก็ต้องไปจากที่นี่และคงไม่ได้กลับมาที่นี่อีก
เราสองคนเจอกันในช่วงที่ ต่างคนต่างมีปัญหาคล้ายๆกัน เหมือนปรับทุกข์ให้กันและกัน ช่วงแรกเราคุยกันถึงเช้าทุกวัน เล่าปัญหาให้กันฟัง ปลอบกันวนไป หลัวจากนั้น 1 เดือนเราตกลงเป็นแฟนกัน แต่เราบอกเค้าเสมอว่า เราคงไม่ได้อยู่ที่นี่ไปตลอด เมื่อโรคทางใจหาย เราก็ต้องกลับ ที่เราต้องมาอยู่ที่นี่เพราะต้องการลืมเรื่องแย่หวนชีวิตเจอสังคมใหม่ คนรอบข้างใหม่ๆ จะได้ลืมแย่ๆ เราเล่าให้ป้าฟังว่ามีหนุ่มหล่อมาขอเป็นแฟน ป้าเราบอกว่าคนที่นี่หาคนจริงใจยากยังไม่อยากให้คบใครกลัวจะโดนหลอก ผู้ใหญ่ก็เป็นห่วงอ่ะน่ะ ตอนนั้นเราเพิ่งอายุ 23 ปี เพิ่งเรียนจบปริญญาตรีค่ะ
เรารู้สึกว่าตลอดเวลาเกือบ 10 ปี เราเหมือนมีอะไรติดค้างคนคนนี้อยู่ เรายังไม่ได้อธิบายเหตุผลหลายๆอย่างที่เรากลับไปไม่ได้ มากมาย ขอโทดที่ด่าว่างี่เง่าว่าเค้าเด็กเหมือนอายุ เราไม่คิดว่าคนฟหนึ่งจะโกดด้วยคำพูดแค่นี้ หลังจากที่เรากลับมาบ้านได้ 1 เดือน หลังจากเค้าบวชไปแล้ว เรากลับไปกราบหลวงพี่ที่วัด เราตามหาจากหน้าซองว่าบวชอยู่วัดไหน เราให้ป้าพาเราไป แต่หลวงพี่ไม่พูดไม่คุยด้วยเลยค่ะ เราก็ไม่ได้ขออธิบายเหตุผลให้หลวงพี่ฟัง เพราะดูไม่เหมาะสม หลังจากนั้นเราก็ยังคงอยู่ที่นั่นต่ออีก 3 เดือน เราพยายามไปนั่งรอที่เค้าเคยทำงานทุกวัน คนที่ร้านบอกว่าเค้าลาออกไปแล้ว ก่อนจะไปบวช เราก็ยังคิดว่าจะได้เจอ เราไปนั่งรออย่างไม่มีหวังทุกวัน โทไปที่บ้านพักครูของพ่อแม่เค้า แต่ไม่เคยมีคนรับสายเลย เราเอาเบอบ้านมาจากพี่คนที่อยู่ใกล้บ้านเค้า เค้าไม่ได้อยู่กับพ่อแม่เค้ามีบ้านอีก 1 หลังอยู่ในจังหวัด บ้านหลังนั้นเราไม่รู้จักว่าอยู่ที่ไหน เค้าบอกว่ารู้แค่นี้ หมดหวังดิค่ะ ไปนั่งรอเค้าอยู่แบบนั่นตลอด 3 เดือน ไม่เคยเจอค่ะ จะหาว่าโง่หรือบ้าก็ได้นั่งรออยู่หน้าร้านที่เค้าลาออกแล้ว เผื่อจะเจอค่ะ ถ้าเล่าทั้งหมดจะยาวค่ะ ตอนนี้เราอยากเจอเค้าสักครั้ง ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเราพยายามแล้วค่ะ เราพยายามท่จะขอโทด ที่เราพูดไม่ดีลงไป แค่คำพูด1 คำท่ให้โกรธได้ขนาดนี้ เราไม่รู้หรอกว่าเค้าอยู่ที่ไหน เราเคยหวังว่าโซเชียลทำให้เรามาพบกันได้แล้ว 1 ครั้ง ถ้าโซเชียลจะให้เราหาเค้าเจออีกสักครั้งจะเป็นไปได้มั้ย เราค้นหาเค้าทั้งไน facebook google ทุกอย่างแล้สก็ไม่เจอค่ะเราไม่รู้หรอกว่าเค้ายังมีลีวิตอยู่มั้ย แค่อยากให้เค้ารู้ว่าเรายังรอเค้าอยู่ ถึงแม้ว่าจะ 10 ปีแล้วก็ตาม เราไม่รู้หรอกว่าเค้ามีครอบครัวไปแล้วหรือยัง อย่างน้อยก็ให้รู้ว่าเราก็ยังมีชีวิตอยู่เแล้วก็รอเค้า
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เค้าอยู่จังหวัด พ.บ ใครรู้จักเค้าช่วยบอกเค้าให้ด้วยค่ะ
E-mail ma_nowzaa@windowslive.com เพื่อนๆของเราหาว่าเราโว่ บ้าที่รอคนที่เค้าไม่รู้มีตัวตนรึป่าว มาเป็น 10 ปี หลายๆคนคิดแบบนั้น ในแบบบ้าๆของเราเราคิดถึงเสมอ ถึงเค้าจะมีครอบครัวไปแล้ว หรือ ไม่มีชีวิตอยู่แล้ว เค้าก็คือคนในความทางจำของเรา ที่เราตามหามาตลอด ถ้าเค้ายังมีชีวิตอยู่เราก็อยากให้เค้าได้อ่านมันด้วย หรือติดต่อมาหาเรา หรือเป็นคนบอกเราเองว่าไม่ต้องรอแล้ว เราไม่รู้จะตามหาเค้าที่ไหนได้ เราเลยลองตั้งกระทู้โง่ๆขึ้นมาเผื่อเค้าจะได้เข้ามาอ่าน เรื่องจิงทั้งค่ะ อาจจะเล่าไม่ได้ทั้งหมด ด้วยหน้าที่การงาน ด้วยอะไรหลายๆอย่าง บางคนบอกทำไมเพิ่งมาตามหาอะไรตอนนี้ เราบอกเลยว่าเราแค่อยากแชร์ว่ามี 1 คนหนึ่งที่รอแบบไม่มีความหวังว่าจะได้เจอ เราไม่ได้ปิดตัวเองว่าต้องรอเค้าคนนี้คนเดียว แต่มันก็อธิบายยากน่ะ ว่าทำไมเราถึงยังรอ แบบไม่มีความหวัง คุณเชื่อเรื่องรักแรกมั้ยค่ะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ชื่อเล่นค่ะ ธัช ธีรธัช เค้าอยู่ที่ไหนช่วยบอกเราด้วยค่ะ อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าเค้ายังมีชีวิตอยู่ ขอบคุณที่อ่านมาจนบรรทัดสุดท้าย
หากผิดพลาดตรงไหนต้องขออภัยด้วยค่ะ
กระทู้แรกค่ะ
มีรักจิงจากคนในโซเชียลมั้ยค่ะ???
ว่ากันว่าคนในโซเชียลเชื่อไม่ได้ ส่วนใหญ่จะหลอกลวง
มิจฉาชีพบ้าง คุณจะรู้ได้ยังไงว่าคนที่คุณคุยอยู่ด้วยน่าเชื่อถือ??? หรือมิจฉาชีพ
เราเป็นคนหนึ่งที่รอคนใชโซเชียลเกือบ 10 ปีแล้ว โชคดีที่เราเจอคนดีค่ะ คนอื่นอาจจะบอกว่ารู้ได้ไงว่าเค้าเป็นคนดี เพิ่งรู้จักกันต้องดูกันนานๆ เค้าให้เกียรติเราทุกอย่าง จะจับมือเดินยังขออนุญาตค่ะ เรารู้สึกได้ว่าเค้าเป็นคนดีคนหนึ่ง เค้าไม่รู้เลยว่าเรายังรอเค้าอยู่ ทั้งที่เราไม่รู้เลยว่า เค้าอยู่ที่ไหน ยังมีขีวิตอยู่มั้ย แต่งงานไปรึยัง [ตอนนี้เรายังโสดเพราะรอเค้าอยู่ตกลงกูโง่หรือบ้าก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน]
ณ วันที่เราต้องกลับบ้าน เรากลับมาถึงบ้าน เค้าก็โทกลับมา บอกจะโอนเงินค่ารถกลับไปให้ เพราะเค้าจะบวช เค้าอยากให้เรามางานเค้าจิงๆ แต่เราปฏิเสธว่าไปไม่ได้จิงๆ ที่บ้านคงไม่ยอมให้กลับไป เพราะเราไม่ได้รู้จักเค้านานมาก เราจะไปอยู่ที่ไหน อะไรยังไง เราไม่เคยเดินทางคนเดียวที่บ้านไปส่งตลอดเราว่าเค้างี่เง่าเอาแต่ใจ เค้าโกรธมากบล็อกเราทุกอย่าง เปลี่ยนเบอร์โทสับ และเราก็ไม่รู้จักบ้านเค้า ครอบครัวเค้าเลย เค้าเคยพาเราไปเจอครอบครัวเค้า แต่เราไม่พร้อมเพราะเราเพิ่งเรียนจบ ยังไม่มีงานทำ เพิ่งคบกันได้แค่ 6 เดือน ที่สำคัญเราคิดเสมอว่าเราไม่เหมาะสมกัน เพระเราต่างกันมาก เวลาที่เราเดินคู่กับเค้าคนจะมองว่าแฟนเราหล่อมาก ส่วนเราบอกเลยว่าขี้เหร่สุดๆ ทำให้เราหมดความมั่นใจที่จะไปต่อ และ เรามาอยู่ที่นี่แค่ชั่วคราวเท่านั้น เมื่อเราหายดี เราก็ต้องไปจากที่นี่และคงไม่ได้กลับมาที่นี่อีก
เราสองคนเจอกันในช่วงที่ ต่างคนต่างมีปัญหาคล้ายๆกัน เหมือนปรับทุกข์ให้กันและกัน ช่วงแรกเราคุยกันถึงเช้าทุกวัน เล่าปัญหาให้กันฟัง ปลอบกันวนไป หลัวจากนั้น 1 เดือนเราตกลงเป็นแฟนกัน แต่เราบอกเค้าเสมอว่า เราคงไม่ได้อยู่ที่นี่ไปตลอด เมื่อโรคทางใจหาย เราก็ต้องกลับ ที่เราต้องมาอยู่ที่นี่เพราะต้องการลืมเรื่องแย่หวนชีวิตเจอสังคมใหม่ คนรอบข้างใหม่ๆ จะได้ลืมแย่ๆ เราเล่าให้ป้าฟังว่ามีหนุ่มหล่อมาขอเป็นแฟน ป้าเราบอกว่าคนที่นี่หาคนจริงใจยากยังไม่อยากให้คบใครกลัวจะโดนหลอก ผู้ใหญ่ก็เป็นห่วงอ่ะน่ะ ตอนนั้นเราเพิ่งอายุ 23 ปี เพิ่งเรียนจบปริญญาตรีค่ะ
เรารู้สึกว่าตลอดเวลาเกือบ 10 ปี เราเหมือนมีอะไรติดค้างคนคนนี้อยู่ เรายังไม่ได้อธิบายเหตุผลหลายๆอย่างที่เรากลับไปไม่ได้ มากมาย ขอโทดที่ด่าว่างี่เง่าว่าเค้าเด็กเหมือนอายุ เราไม่คิดว่าคนฟหนึ่งจะโกดด้วยคำพูดแค่นี้ หลังจากที่เรากลับมาบ้านได้ 1 เดือน หลังจากเค้าบวชไปแล้ว เรากลับไปกราบหลวงพี่ที่วัด เราตามหาจากหน้าซองว่าบวชอยู่วัดไหน เราให้ป้าพาเราไป แต่หลวงพี่ไม่พูดไม่คุยด้วยเลยค่ะ เราก็ไม่ได้ขออธิบายเหตุผลให้หลวงพี่ฟัง เพราะดูไม่เหมาะสม หลังจากนั้นเราก็ยังคงอยู่ที่นั่นต่ออีก 3 เดือน เราพยายามไปนั่งรอที่เค้าเคยทำงานทุกวัน คนที่ร้านบอกว่าเค้าลาออกไปแล้ว ก่อนจะไปบวช เราก็ยังคิดว่าจะได้เจอ เราไปนั่งรออย่างไม่มีหวังทุกวัน โทไปที่บ้านพักครูของพ่อแม่เค้า แต่ไม่เคยมีคนรับสายเลย เราเอาเบอบ้านมาจากพี่คนที่อยู่ใกล้บ้านเค้า เค้าไม่ได้อยู่กับพ่อแม่เค้ามีบ้านอีก 1 หลังอยู่ในจังหวัด บ้านหลังนั้นเราไม่รู้จักว่าอยู่ที่ไหน เค้าบอกว่ารู้แค่นี้ หมดหวังดิค่ะ ไปนั่งรอเค้าอยู่แบบนั่นตลอด 3 เดือน ไม่เคยเจอค่ะ จะหาว่าโง่หรือบ้าก็ได้นั่งรออยู่หน้าร้านที่เค้าลาออกแล้ว เผื่อจะเจอค่ะ ถ้าเล่าทั้งหมดจะยาวค่ะ ตอนนี้เราอยากเจอเค้าสักครั้ง ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเราพยายามแล้วค่ะ เราพยายามท่จะขอโทด ที่เราพูดไม่ดีลงไป แค่คำพูด1 คำท่ให้โกรธได้ขนาดนี้ เราไม่รู้หรอกว่าเค้าอยู่ที่ไหน เราเคยหวังว่าโซเชียลทำให้เรามาพบกันได้แล้ว 1 ครั้ง ถ้าโซเชียลจะให้เราหาเค้าเจออีกสักครั้งจะเป็นไปได้มั้ย เราค้นหาเค้าทั้งไน facebook google ทุกอย่างแล้สก็ไม่เจอค่ะเราไม่รู้หรอกว่าเค้ายังมีลีวิตอยู่มั้ย แค่อยากให้เค้ารู้ว่าเรายังรอเค้าอยู่ ถึงแม้ว่าจะ 10 ปีแล้วก็ตาม เราไม่รู้หรอกว่าเค้ามีครอบครัวไปแล้วหรือยัง อย่างน้อยก็ให้รู้ว่าเราก็ยังมีชีวิตอยู่เแล้วก็รอเค้า [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ ใครรู้จักเค้าช่วยบอกเค้าให้ด้วยค่ะ
E-mail ma_nowzaa@windowslive.com เพื่อนๆของเราหาว่าเราโว่ บ้าที่รอคนที่เค้าไม่รู้มีตัวตนรึป่าว มาเป็น 10 ปี หลายๆคนคิดแบบนั้น ในแบบบ้าๆของเราเราคิดถึงเสมอ ถึงเค้าจะมีครอบครัวไปแล้ว หรือ ไม่มีชีวิตอยู่แล้ว เค้าก็คือคนในความทางจำของเรา ที่เราตามหามาตลอด ถ้าเค้ายังมีชีวิตอยู่เราก็อยากให้เค้าได้อ่านมันด้วย หรือติดต่อมาหาเรา หรือเป็นคนบอกเราเองว่าไม่ต้องรอแล้ว เราไม่รู้จะตามหาเค้าที่ไหนได้ เราเลยลองตั้งกระทู้โง่ๆขึ้นมาเผื่อเค้าจะได้เข้ามาอ่าน เรื่องจิงทั้งค่ะ อาจจะเล่าไม่ได้ทั้งหมด ด้วยหน้าที่การงาน ด้วยอะไรหลายๆอย่าง บางคนบอกทำไมเพิ่งมาตามหาอะไรตอนนี้ เราบอกเลยว่าเราแค่อยากแชร์ว่ามี 1 คนหนึ่งที่รอแบบไม่มีความหวังว่าจะได้เจอ เราไม่ได้ปิดตัวเองว่าต้องรอเค้าคนนี้คนเดียว แต่มันก็อธิบายยากน่ะ ว่าทำไมเราถึงยังรอ แบบไม่มีความหวัง คุณเชื่อเรื่องรักแรกมั้ยค่ะ[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ เค้าอยู่ที่ไหนช่วยบอกเราด้วยค่ะ อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าเค้ายังมีชีวิตอยู่ ขอบคุณที่อ่านมาจนบรรทัดสุดท้าย
หากผิดพลาดตรงไหนต้องขออภัยด้วยค่ะ
กระทู้แรกค่ะ