คิดอย่างไรได้อย่างนั้น จริงไหมครับ?

สวัสดีครับ วันนี้ผมอยากแชร์ความรู้สึกของผมครับ ผมไม่แน่ใจว่าผมเป็นคนเดียวหรือเปล่าที่มีความรู้สึกแบบนี้ แต่บางทีมันก็อึดอัดจนไม่รู้จะระบายที่ไหนแล้วครับ ขอเริ่มเลยแล้วกันครับ ก่อนอื่นผมขอบอกก่อนนะครับว่า ผมเป็นเกย์ครับ ตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยมีแฟน หรือความรักเลยครับ จนตอนนี้ก็ 21 แล้วครับ หลายคนอาจจะบอกว่ายังน้อย ก็นะ 55 ก็น้อยจริงๆ แหละ หลายคนรอบข้างผมมักบอกเสมอว่าผมเป็นคนโลกสดใส ยิ้มแย้มตลอดเวลา อยู่ด้วยแล้วสบายใจ แต่หารู้ไม่ว่าบางครั้งผมต้องฝืนยิ้มบ้างบางครั้งเพื่อกลบเกลื่อนความคิดที่ไม่ดีที่ตัวผมคิดขึ้นมาเองครับ ด้วยความที่ผมก็เป็นมนุษย์สามัญชนคนธรรมดาทั่วไปก็ย่อมอยากมีความรักกับเขาบ้าง แต่เวลาเจอผู้ชายหรือคนที่ชอบก็จะมีความคิดแว๊ปเข้ามาเสมอว่า “มันเป็นไปไม่ได้หรอก เขาจะสนใจเราหรอ คนที่หน้าตาดีกว่าเรามีเยอะแยะ เราดูธรรมดาไปเลย” แล้วผมก็จะรีบหันหน้าหนีและพยายามคิดเรื่องอื่นแทนอ่ะครับ ความคิดเหล่านี้มันทำให้ผมหง๋อยอ่ะครับ รู้สึกโหวงๆข้างใน หว้าเหว่ บางครั้งผมเลยต้องยิ้มบ่อยๆ เพราะมันกลบเกลื่อนความคิดที่ไม่ดีของผมได้ดีครับ ผมจะทำอย่างไรดีครับกับความคิดด้านลบเหล่านี้ บางทีผมอยู่คนเดียวผมก็คิดนะครับว่า ไอ้ความคิดด้านลบเหล่านั้นมันก็เป็นความจริงอยู่บ้างนะจะคิดก็ไม่แปลก ผมก็เลยสงสัยในตัวคำกล่าวที่ว่า “คิดอย่างไรได้อย่างนั้น” มันจริงไหมครับ ผมเคยดูรายการเข็มทิศชีวิตอะไรสักอย่าง เขาเคยบอกไว้ ถ้าผมคิดแบบนี้ไปเรื่อยๆผมก็จะเจอแบบนี้บ่อยๆจริงๆอ่ะครับ ผมเลยพยายามคิดในแง่บวกว่ามันต้องมีบ้างสิ คนที่สนใจเรา 5555 เผื่อมันจะดึงดูดความรักเข้ามาบ้าง แต่ก็วนลูปความคิดด้านลบแบบเดิม จนผมเพลียตัวเองเหมือนกันครับ เหนื่อยกับความคิดของตัวเอง 55

ยาวหน่อยแต่ขอบคุณทุกท่านที่อ่านถึงตรงนี้นะครับ ผมไม่รู้จะหาเพื่อนที่ไหนช่วยรับฟังความคิดที่ซับซ้อนของผมได้แล้ว 555 มีใครพอมีประสบการณ์แบบนี้แล้วจัดการกับมันยังไงบ้างครับบ หรือจะให้คำแนะนำผมได้นะครับ
ขอบคุณมากครับบ