เคยเก็บคนบางคนไว้ในเพลงบางเพลงกันมั้ยคะ

วันนี้เป็นวันที่เราว่างมาก เลยนั่งเล่นเกมส์ฟังเพลงไปเรื่อย ๆ จนไปเพลงๆเพลงนึง เป็นเพลงเก่าเมื่อประมาณ 8-9 ปีที่แล้ว มันก็เลยทำให้เรานึกถึงตอนเด็ก ๆ ช่วงเวลาที่เพลงนี้เพิ่งออกมาใหม่ๆ แล้วต้องเปิดฟังผ่านวิทยุทุก ๆวัน ช่วงนั่นเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขในช่วงชีวิตเราที่สุดแล้วมั้ง ตอนเด็ก ๆ เรามีเพื่อนอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน แต่ไม่ได้สนิทมาก เพราะเราแอบชอบเค้า และเราก็คิดนะว่าเค้าก็คิดเหมือนกันกับเรา ( ไม่หลงตัวเองสิ 555555 ) หน้าบ้านเค้าจะมีร้านก๋วยเตี๋ยวอยู่ร้านนึง หลังเราเรียนเสร็จก็จะไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวที่นั่นเกือบทุกวัน ซึ่งนั่นก็ทำให้เราได้เจอกับเค้าเกือบทุกวันเช่นกัน เจอกันก็ทักทายกันเป็นปกติแต่พอทักเสร็จแล้วก็รีบหันหน้าหนีเพราะเขินมากก การไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวแล้วเจอกันเค้าเหมือนจะกลายเป็นชีวิตประจำวันของเราไปแล้ว

จนวันนึง เค้าต้องย้ายบ้านไปอยู่ที่อื่น เราไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลยเพราะเค้าไม่เคยเล่าให้เราฟัง ( ถ้าจะไปก็บอกกันหน่อยก็ได้ จะได้ทำใจไว้ ) มารู้เอาก็ตอนเค้ามาลาที่บ้านเรา ตอนแรกที่เจอเค้าที่บ้านเราดีใจมาก แต่ไม่ได้คิดเลยว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกัน ตอนที่เรากำลังจะเข้าบ้าน เค้าออกมาพอดี เราก็แค่ทัก แต่ไม่ได้ถามว่ามาทำอะไร ส่วนเค้าก็แค่ยิ้มให้เรา จนเข้าบ้านมาถามแม่ก็ได้ความว่าเค้ามาลา และเค้าก็ยังใจร้ายมาก ๆ ไม่บอกด้วยซ้ำว่าจะไปวันไหน ตอนนั้นเราก็งง ๆ แล้วเดินเข้าห้องไป หลายวันต่อมา เราก็ไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านเดิม นั่งที่เดิม มองหาเค้าจากเงากระจกที่สะท้อนที่หน้าต่างของร้าน เราไม่ได้เจอเค้ามาหลายวันแล้ว ในใจลึกๆก็รู้แล้วหล่ะว่าเค้าไปแล้ว แต่มันก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่าเค้าจะไปแบบไม่ลาเราจริง ๆ  ( หรือรอยยิ้มนั้นมันคือคำบอกลาของเค้ากันนะ ) เราถามป้าเจ้าของร้านก็เลยได้รู้ว่าเค้าไปแล้วจริง ๆ ทุกเย็นที่เคยมีความสุขของเรามันหาบไปเกือบเดือนเลย ตอนนั้นเราทำอะไรไม่ได้เลย เบอร์โทรติดต่อในตอนนั้นก็ยังไม่มีกันเลย (ใครจะไปคิดหล่ะเนอะว่าคนที่เคยเจอกันอยู่ทุกวันอยู่ๆวันนึงจะหายไป ) ยังไม่รู้จัก FACEBOOK ด้วยซ้ำ 55555555 ตอนนั้นจำได้ว่าแอบแม่ไปร้องไห้ริมแม่น้ำที่อยู่หลังบ้านเค้าทุกวัน แต่ก็ไม่ได้อะไร สุดท้ายเค้าก็ไม่กลับมา เราเคยได้ข่าวว่าเค้ากลับมางานบวชพี่แถวบ้าน แต่ช่วงนั้นเราไม่ได้อยู่บ้าน ก็เลยคลาดกัน แล้วเราก็ไม่ได้ติดต่อหรือเจอกันอีกเลยเป็นเวลาเกือบ 10 ปีแล้ว ตอนนั้นยังเด็กมาก ๆ  แต่เรากลับจำได้ทุกอย่างจนถึงวันนี้ คงเพราะสำหรับเรา เค้าคือรักแรกมั้ง มันเลยจำฝังใจ เราก็คิดนะว่าถ้าเราบอกความรู้สึกกับเค้าไป ตอนนี้เราจะยังติดต่อกันอยู่มั้ย เราจะหายไปจากกันและกันแบบนี้หรือเปล่า แต่เราก็ทำได้แค่คิดแหละค่ะ เพราะสุดท้ายอดีตก็คืออดีต และเราไม่สามารถย้อนเวลากลับไปได้ ทำได้ดีที่สุดก็เพียงแค่เก็บความทรงจำครั้งนี้ไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้

ถ้าแกผ่านมาเห็นกระทู้นี้ เค้าอยากบอกว่าเค้าไม่เคยลืมแก ที่อยู่ของเค้ายังเหมือนเดิม เค้ายังเก็บแกไว้ในเพลงๆนี้เสมอ เวลาที่เราได้ยินเพลงนี้ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ไม่คิดถึงแกเลย หวังว่าเราจะได้พบกันอีกซักครั้งนะ ครั้งเดียวก็พอแล้ว ....

ปล.เพื่อนๆมีประสบการณ์ความรักแบบนี้กันบ้างมั้ยคะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่