คือเรื่องมันมีอยู่ว่า...ตอนเราอยู่ม.5มีรุ่นน้องคนหนึ่งเค้าเข้ามาคุยกับเราเพราะชอบเพื่อนของเรา แต่เพื่อนของเราไม่ได้ชอบเค้าประมาณว่าคุยเล่นๆ จนเพื่อนเรามีแฟนน้องคนนั้นเค้าก็เฮิร์ดหนักมากมาระบายให้เราฟังทุกวัน ทำนองว่าถูกเพื่อนเราหลอก น้องเค้าทักหาเราทุกวันเราก็ไม่ได้คิดอะไรมากก็ปลอบน้องเค้าไป จนเวลาผ่านไป1เดือน น้องเค้าเริ่มคุยกับเราแปลกไป จากที่ไม่เคยโทรหา ก็โทรหาบอกอยากคุยขี้เกียจพิม เราก็โอเค แต่พอโทรได้ก็อยากจะวิดีโอคอล บอกไม่มีไรทำอยากเห็นหน้า เราก็เริ่มใจคอไม่ดี เวลาเราขับรถกลับบ้านดึกๆเค้าก็คอยโทรคุยเป็นเพื่อนตลอดทางบอกเป็นห่วง อยู่โรงเรียนก็จะคอยเข้ามาทักทายโดยที่ไม่สนใจเพื่อนเราเหมือนเมื่อก่อนเลย พอเค้ากลับมาจากไปแข่งกีฬา เค้าก็จะซื้อขนมกับของที่ระลึกมาฝากเสมอ เราเริ่มรู้สึกว่ามันไม่โอเคเราก็เลยถอยห่างน้องเค้า ทักมาเราก็ไม่ตอบ จนน้องเค้าทักมาบอกว่าชอบเรา เราก็ปฏิเสธเค้าไป เพราะว่าน้องเค้ายังเด็ก อีกอย่างเราคิดว่าน้องเค้าอยากจะคบกับเราเพื่อประชดเพื่อนเรารึเปล่า เราก็เลยปฏิเสธไป หลังจากนั้นน้องเค้าก็หายหน้าไปเลย อยู่โรงเรียนเห็นหน้าก็ไม่ทักเราเลย จนเราขึ้นม.6น้องเค้าก็ขึ้นมาม.4 ผ่านไปเทอม1ก็ไม่มีไรเกิดขึ้น เเต่เรื่องมันเกิดที่ว่าน้องเค้ากลับมาหาแล้วบอกว่าตอนนี้เค้าเป็นผู้ใหญ่แล้ว จะรักเค้าได้ยัง เราก็แอบดีใจนะที่น้องเค้ากลับมา เพราะตอนนี้เราไม่มีใครเพราะพึ่งเลิกกับแฟน (เรามีแฟนตอนม.6เทอม1)เราอกหักและอาการเราเป็นหนักมากแล้วน้องเค้าก็เข้ามาพอดี ทำให้เราคิดหนักว่าควรจะกลับไปหาเค้ารึเปล่า อีกอย่างเราก้ใกล้จะจบแล้ว ไม่อยากให้เค้าต้องทรมาน ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างคะ แล้วคุณทำยังไง ควรกลับไปหาเค้ามั๊ย หรือปล่อยให้เค้าไปดีกว่า?
เราควรกลับไปหาคนที่เราเคยทิ้งเค้าไปมั๊ย?