เรากับสามีเเต่งงานกันได้3ปีกว่า มีลูก1คนคะ เเรกๆอะไรก็ดีนานเข้าเค้าไม่สนใจ ไม่ช่วยเลี้ยงลูกเล่นเเต่โทรสับ ไม่สนใจลูกเมียว่าวันนี้จะมีไรกินไหม จะเลิกก็สงสารลูกเเถมคนรอบๆก็จ้องเเต่จะนินทา คือเรามายุบ้านเเฟนคะ ตั้งเเต่ตอนท้องจนตอนนี้น้องได้1ขวบ9เดือน คืออึดอันในหลายเรื่องด้วยเราทนมาเกือบ2ปีละคะ หลายเรื่องที่ทนคือ 1.พ่อสามีมักอารมเสียละมาพาลเราเเกอารมเสียเรื่องของเเกละมาพานด่าเร
2.งานในบ้านเราต้องทำมันคือเรื่องปกติคะ เเต่ทำไมชอบบ่นว่าเราไม่ทำอะไรทั้งที่ทำเเล้ว
3.น้องชายของเค้าไม่ชอบขี้หน้าเราคะคือจะเอาเพื่อนมามั่วสุ่มในบ้านซึ่งเราไม่ชอบเลยเเต่พูดไรไม่ได้เรามีลูก1ปี9เดือนซึ่งเป็นวัยที่ชอบสังเกตสงสัยเวลาลูกถามคือไม่รู้ตอบลูกยังไงเลือกที่จะพามานั่งเล่นหน้าบ้าน
อยากกลับบ้านไปหาพ่อหาเเม่เค้ายังไม่ให้เรากลับเลยอยากพาหลานไปบ้านเค้าบอกเราไปได้อย่าเอาหลานเค้าไป คือเราเลี้ยงลูกเองคนเดียวไม่มีไคช่วยเลี้ยงมาตั้งเเต่เกิด คือเเบบพูดไรไม่ได้อึดอัด
ตอนนี้ชีวิตึรอบครัวเริ่มมีปัญหา
2.งานในบ้านเราต้องทำมันคือเรื่องปกติคะ เเต่ทำไมชอบบ่นว่าเราไม่ทำอะไรทั้งที่ทำเเล้ว
3.น้องชายของเค้าไม่ชอบขี้หน้าเราคะคือจะเอาเพื่อนมามั่วสุ่มในบ้านซึ่งเราไม่ชอบเลยเเต่พูดไรไม่ได้เรามีลูก1ปี9เดือนซึ่งเป็นวัยที่ชอบสังเกตสงสัยเวลาลูกถามคือไม่รู้ตอบลูกยังไงเลือกที่จะพามานั่งเล่นหน้าบ้าน
อยากกลับบ้านไปหาพ่อหาเเม่เค้ายังไม่ให้เรากลับเลยอยากพาหลานไปบ้านเค้าบอกเราไปได้อย่าเอาหลานเค้าไป คือเราเลี้ยงลูกเองคนเดียวไม่มีไคช่วยเลี้ยงมาตั้งเเต่เกิด คือเเบบพูดไรไม่ได้อึดอัด