คนเราทำไมเวลาอยู่ในสถานะ ต้องง้อ ต้องขอร้องคนอื่น

ตั้งแต่หยุดยิงรอบ2มาก่อนปีใหม่ทำไมดูทางฝั่งเขมรทั้งตัวผู้นำเองฮุน มาเนต ฮุน เซน ดูจะเงียบแบบผิดปกติ ไม่เก่งซ่าปากดีแบบแต่ก่อนแล้ว ทหารเขมรก็เหมือนกันดูเงียบๆไปไม่มายั่วยุ ไม่กวนประสาท เหมือนกับตอนรบรอ

พอบางครั้งผมอธิบายถูกเขาก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ด้วย แต่พอเวลาผมอธิบายผิดหรือทำผิดเขาชอบพูดซ้ำเติมชอบทำตัวกวนโอนให้รู้สึกโมโหตลอดเลยแล้วก็เยาะเย้ยผมด้วย บางอย่างตัวเองทำเองแล้วก็มาโทษคนอื่นว่าคนอื่นทำอีกแถมพู

…หลายครั้งเราเห็นข่าวหรือเหตุการณ์ที่คนมีตำแหน่ง มีอำนาจ หรืออยู่ตำแหน่งสูงในระบบ กลับรับคำวิจารณ์ไม่ได้ ทั้งที่คำพูดเหล่านั้นอาจเป็นเสียงสะท้อนจากสังคม…สาเหตุที่คนมีอำนาจมักอ่อนไหวต่อเส

ผมสังเกตเห็น 2 ล๊อคอินนี้จะผลัดกัน ตั้งกระทู้ยั่วยุกวนประสาทแดงและโชว์โง่แทบจะทุกวัน จะเห็นได้ว่าเนื้อหาสาระในกระทู้ไม่ได้มีสาระอะไรเลย(เอามันไว้ก่อน)พยายามจะใช้คำที่ถ่อยเถื่อนตลอด จนต้องมีคนมั่นใส้เข

โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่รัฐที่มีสิทธิพกปืนได้ตลอด ตราบใดที่ไม่ได้ทำผิดกฎหมาย    แค่กริยายั่วยุ   กวนประสาท      ถือว่าไม่สามารถเอาผิดได้หรือเปล่า เช่น  ทำกริยากวนๆ &nbs

สิ่งที่คุณไม่เคิลทำ คือผิด แล้วเค้าก็ยอมรับ      แล้วสิ่งที่เด็กปั้มทำล่ะ   มันคือเรื่องที่น่าเห็นใจ น่าสงสาร อย่างนั้นเหรอ    คนเราถ้ายียวน กวนประสาทได้แบบตามใ

วัันนี้ดูละครอยู่ดีถึงฉากย่าพระเอกขู่ฆ่าตัวตายเพื่อบังคับพระเอก ผมคิดตามว่าถ้าเป็นตัวเองจะทำไง คำตอบคือจะท้าไปเลยไห้ทำเพราะคิดว่าไม่กล้า​ แต่จู่ๆก็คิดได้ว่าเมืองไทยถ้าเห็นคนกำลังจะตายแล้วไม่ช่วยก็ผิดอ

การเปลี่ยนงานใหม่ หางานสำรองก่อนลาออกได้ แล้ววิธีคิดแบบนี้ เอามาใช้กับความรักได้ไหม? สังเกตว่าคนส่วนใหญ่มักแนะนำเรื่องงานว่า ถ้ายังไม่มั่นใจ ก็หางานใหม่สำรองก่อน ค่อยลาออก เพื่อความปลอดภัย โดยเฉพาะคน