กระทู้แรกของผมในชีวิต 55 คือ เมื่อเดือน ส.ค. ที่ผ่านมา ตัวผมเองได้ไปรู้จักกับ ผญ คนนึงในโปรแกรมแชทโปรแกรมหนึ่ง
เราคุยกันได้ 3-4 เขาก็ขอไลน์ผม จากนั้นก็คุยกันในไลน์มาตลอด วีดีโอคอลหากันเกือบตลอด จนได้อาทิตย์นึง ก็นัดกินข้าวกัน (คือผมเช่าห้องอยู่ เขาอยู่บ้านกับพ่อ แม่ ซึ่ง บ้านเขากับหอผม ห่างกันประมาณ 2 โล ก็ได้ทำความรู้จัก รู้จักไลฟ์สไตล์กันมากขึ้น พื้นฐาน ฐานะการงานเขาดีเลยแหละครับ ไปเที่ยวญี่ปุ่น ประเทศอื่น ส่วนตัวผมก็เป็นพนักงานห้าง ฐานะทางบ้านก็พอมีพอกิน เด็กบ้านนอกคนนึงอ่าครับ 55 หลังจากที่คุยกันมาประมาณ 1 เดือน เขาถามประมาณว่า สรุปเราเป็นอะไรกัน ผมก็อ้ำอึ้งอยู่สักพักเลยเลยแหละครับ กว่าจะตอบว่าเป็นแฟนกันมั้ย เพราะผมก็เจ็บมาเยอะเหมือนกันกับความรัก ซึ่งผมก็ถามว่า ไม่มีแฟนจริงอะ คิดดีแล้วหรอ ถามเขาจนเขาก็ตอบแบบ ผมเชื่อใจได้จริงๆ เราก็คบกันเป็นแฟน เราก็คบกันมาได้เรื่อยๆ ตัวผมเองมีข้อเสียอยู่อย่างนึง คือ ไม่ค่อยมีเวลาให้เขาครับ ทำงานเข้ากะ หยุดวันธรรมดา ส่วนตัว ผญ ก็หยุด เสาร์-อาทิตย์ เวลาก็ไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร่ ลอยกระทงผมก็ได้ไปลอยด้วยกัน เป็นการลอยกระทงครั้งอรกในชีวิตของผมกับแฟนเลยครับ ผมก็ถามเค้าว่า อธิฐานว่าไง เขาก็ผมว่า ขอให้ได้มาลอยด้วยกันทุกปี คบกันไปแบบราบรื่น ผมได้ยิน ประโยคนั้นแล้ว โคตรมีความสุขเลยจริงๆครับ จนช่วงเดือนธันวาที่ผ่านมา รู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไป คือ ไลน์ไปเป็นวันกว่าจะตอบมาที ซึ่งช่วงอาทิตย์แรกผมก็เข้าใจ ว่าเขางานเยอะ งานต้องเร่งปิดก่อนจะปีใหม่ ก็แค่พิมพ์ไปบอกว่าเป็นห่วง อย่านอนดึก เพื่อให้รูว่าเราห่วง เราแคร์นะ จนปีใหม่เขาไปเที่ยวสิงคโปร์ ซึ่งเขาก็บอกผมตั้งต้นเดือนธันวาคม พอกลับมาได้ 4 5 ผมก็ขอคุยกับเขาตรงๆ ว่าดูคุณเปลี่ยนไปนะ เราควรจะเอายังไงดี เพราะช่วงที่เขาไปเที่ยว 3 วัน เราไม่ได้คุยอะไรกันเลย ผมเองไม่ได้ไปเค้าดาวน์ไหน ต้องทำงาน เพราะห้างคนเยอะ ก็คุยกัน ผมก็ขอลดสถานะเอง ผมรู้สึกไม่ดีนะ แต่ก็พยายามหางานที่มีวันหยุดตรงกับเขา แต่ปัญหา ภาระที่บ้านก็โผล่มาดื้อๆทำผมเครียดไปอีก ก็ลดสถานะลง เขาทักมาคุยบ้าง ก็คุยกันปกติ 2 วันทักมาที จนผ่านมาอาทิตย์นึงที่เราไม่ได้คุยกัน คือเมื่อคืนผมก็ค้นหาชื่อเฟชเขาจนเจอ เวลาที่เราเชิร์ตไป มันจะมีรูป หรือ ข้อความ ที่เขาถูกแท็กมาถูกมั้ยครับ ผมได้เจอกับรูปที่ผมคิดว่ามันไม่ควรเห็น ซึ่งมันเป็นรูปที่แฟนเขาแท็กเขาตอนไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกัน จากนั้นผมก็กดเข้าไปดู รูปที่เขากับแฟนเขาถ่ายคู่กันเต็มไปหมด ตั้งแต่ปี 58 ผมเสียใจมาก คืออีก ชม. จะเลิกงาน ผมทำงานไม่ได้เลย มันไม่โอเคเลยอ่าครับ ผมยังจำได้ดีที่ผมเคยถามว่า ไปญี่ปุ่นกับใคร เขาก็บอกไปกับเพื่อน ผญ 4 คน แต่เมื่อคืน ผมก็ได้รู้ความจริงว่าทุกสิ่งที่เขาบอก มันเป็นเรื่องโกหก ผมส่งรูปให้เขาดู พิมพ์ทิ้งท้ายแค่ว่า เค้าคงไม่ต้องเป็นห่วงหนูแล้ว เขาก็อ่าน แต่ไม่ตอบอะไรกลับมา แต่พิมพ์ไปน้ำตามันจะไหลไปครับ ผมเลยบล๊อคไลน์เขาไป ลบรูปต่างๆในเฟชผม ผมรู้สึกอ่อนแอมากเลย ผมซื่อสัตย์กับเขา โทรศัพท์ก็ให้ดู ไม่เคยมีความลับต่อเขา ตอนนี้ผมได้แต่ถามตัวเองว่า “ ทำไมมันถึงแบบนี้ได้ “ ทำไม
ถ้าเราคุยกับคนที่เขามีเจ้าของอยู่แล้ว โดยที่เราไม่เคยรู้ว่าเขามีเจ้าของ เราผิดมั้ยครับ ?
เราคุยกันได้ 3-4 เขาก็ขอไลน์ผม จากนั้นก็คุยกันในไลน์มาตลอด วีดีโอคอลหากันเกือบตลอด จนได้อาทิตย์นึง ก็นัดกินข้าวกัน (คือผมเช่าห้องอยู่ เขาอยู่บ้านกับพ่อ แม่ ซึ่ง บ้านเขากับหอผม ห่างกันประมาณ 2 โล ก็ได้ทำความรู้จัก รู้จักไลฟ์สไตล์กันมากขึ้น พื้นฐาน ฐานะการงานเขาดีเลยแหละครับ ไปเที่ยวญี่ปุ่น ประเทศอื่น ส่วนตัวผมก็เป็นพนักงานห้าง ฐานะทางบ้านก็พอมีพอกิน เด็กบ้านนอกคนนึงอ่าครับ 55 หลังจากที่คุยกันมาประมาณ 1 เดือน เขาถามประมาณว่า สรุปเราเป็นอะไรกัน ผมก็อ้ำอึ้งอยู่สักพักเลยเลยแหละครับ กว่าจะตอบว่าเป็นแฟนกันมั้ย เพราะผมก็เจ็บมาเยอะเหมือนกันกับความรัก ซึ่งผมก็ถามว่า ไม่มีแฟนจริงอะ คิดดีแล้วหรอ ถามเขาจนเขาก็ตอบแบบ ผมเชื่อใจได้จริงๆ เราก็คบกันเป็นแฟน เราก็คบกันมาได้เรื่อยๆ ตัวผมเองมีข้อเสียอยู่อย่างนึง คือ ไม่ค่อยมีเวลาให้เขาครับ ทำงานเข้ากะ หยุดวันธรรมดา ส่วนตัว ผญ ก็หยุด เสาร์-อาทิตย์ เวลาก็ไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร่ ลอยกระทงผมก็ได้ไปลอยด้วยกัน เป็นการลอยกระทงครั้งอรกในชีวิตของผมกับแฟนเลยครับ ผมก็ถามเค้าว่า อธิฐานว่าไง เขาก็ผมว่า ขอให้ได้มาลอยด้วยกันทุกปี คบกันไปแบบราบรื่น ผมได้ยิน ประโยคนั้นแล้ว โคตรมีความสุขเลยจริงๆครับ จนช่วงเดือนธันวาที่ผ่านมา รู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไป คือ ไลน์ไปเป็นวันกว่าจะตอบมาที ซึ่งช่วงอาทิตย์แรกผมก็เข้าใจ ว่าเขางานเยอะ งานต้องเร่งปิดก่อนจะปีใหม่ ก็แค่พิมพ์ไปบอกว่าเป็นห่วง อย่านอนดึก เพื่อให้รูว่าเราห่วง เราแคร์นะ จนปีใหม่เขาไปเที่ยวสิงคโปร์ ซึ่งเขาก็บอกผมตั้งต้นเดือนธันวาคม พอกลับมาได้ 4 5 ผมก็ขอคุยกับเขาตรงๆ ว่าดูคุณเปลี่ยนไปนะ เราควรจะเอายังไงดี เพราะช่วงที่เขาไปเที่ยว 3 วัน เราไม่ได้คุยอะไรกันเลย ผมเองไม่ได้ไปเค้าดาวน์ไหน ต้องทำงาน เพราะห้างคนเยอะ ก็คุยกัน ผมก็ขอลดสถานะเอง ผมรู้สึกไม่ดีนะ แต่ก็พยายามหางานที่มีวันหยุดตรงกับเขา แต่ปัญหา ภาระที่บ้านก็โผล่มาดื้อๆทำผมเครียดไปอีก ก็ลดสถานะลง เขาทักมาคุยบ้าง ก็คุยกันปกติ 2 วันทักมาที จนผ่านมาอาทิตย์นึงที่เราไม่ได้คุยกัน คือเมื่อคืนผมก็ค้นหาชื่อเฟชเขาจนเจอ เวลาที่เราเชิร์ตไป มันจะมีรูป หรือ ข้อความ ที่เขาถูกแท็กมาถูกมั้ยครับ ผมได้เจอกับรูปที่ผมคิดว่ามันไม่ควรเห็น ซึ่งมันเป็นรูปที่แฟนเขาแท็กเขาตอนไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกัน จากนั้นผมก็กดเข้าไปดู รูปที่เขากับแฟนเขาถ่ายคู่กันเต็มไปหมด ตั้งแต่ปี 58 ผมเสียใจมาก คืออีก ชม. จะเลิกงาน ผมทำงานไม่ได้เลย มันไม่โอเคเลยอ่าครับ ผมยังจำได้ดีที่ผมเคยถามว่า ไปญี่ปุ่นกับใคร เขาก็บอกไปกับเพื่อน ผญ 4 คน แต่เมื่อคืน ผมก็ได้รู้ความจริงว่าทุกสิ่งที่เขาบอก มันเป็นเรื่องโกหก ผมส่งรูปให้เขาดู พิมพ์ทิ้งท้ายแค่ว่า เค้าคงไม่ต้องเป็นห่วงหนูแล้ว เขาก็อ่าน แต่ไม่ตอบอะไรกลับมา แต่พิมพ์ไปน้ำตามันจะไหลไปครับ ผมเลยบล๊อคไลน์เขาไป ลบรูปต่างๆในเฟชผม ผมรู้สึกอ่อนแอมากเลย ผมซื่อสัตย์กับเขา โทรศัพท์ก็ให้ดู ไม่เคยมีความลับต่อเขา ตอนนี้ผมได้แต่ถามตัวเองว่า “ ทำไมมันถึงแบบนี้ได้ “ ทำไม