โรคชรา

เรารู้สึกว่ามันเจ็บปวดมากๆเลยค่ะ มันทุกข์ทรมานฟูมฟายร้องไห้เสียใจเจ็บไปหมดทั้งใจ คิดมากทุกๆวันอยู่กับความรู้สึกนี้วนไปวนมา มันเจ็บไม่หายเลยค่ะ มันเจ็บที่ใจ หน่วงไปหมด ชีวิตไร้จุดหมายมาก เหมือนอยู่ตัวค

อยากแบ่งปันประสบการณ์โรคหมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทข้อที่ L3 L4 L5และ S1 ตั้งแต่เริ่มมีอาการจนถึงวันที่เดินไม่ได้หลายเดือน เจ็บปวด ทุกข์ทรมานแสนสาหัส  จนขาลีบ หลังและสะโพกเบี้ยวกับการวินิจฉัยและกา

มีชายชราท่านนึง ทั้งชีวิตเป็นคนประหยัดจนถึงขั้นขี้เหนียว ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ตอนยังแข็งแรงทำแต่งานได้เงินมาเท่าไหร่เก็บฝากธนาคารเกือบหมด แกบอกไว้กินไว้หาหมอตอนแก่ พอเข้าช่วงบั้นปลายชีวิตแกล้มลง

ผ่านพ้นวันเวลามาหลายฝน เห็นการเกิดแก่เจ็บตายมามากมาย ทั้งพ่อ แม่ ปู่ย่า ตา ยาย พี่น้อง เพื่อนฝูง คนรู้จัก โรคภัย ไข้เจ็บ อัมพฤกษ์ อัมพาต มะเร็ง หัวใจวาย แก่ตาย ฯลฯ ทุก ๆ โรคภัยไข้เจ็บแก่ตาย มีความเจ็บ

เหมือนชีวิตกำลังจะดับไป คิดว่าตายไปแล้วจะไปไหน ก่อนตายจะทรมานไหม หายใจไม่ออก ทุรนทุราย มีความกังวลพวกนี้ไหม เครียดไหม หรืออยากทำอะไรก่อนตาย อยากไปไหน อยากพบใคร อยากกินอะไร เคยคิดฆ่าตัวตายไหม

อยากตาย เศร้า อยากร้องไห้ โดยไม่มีสาเหตุ รีบกินยาที่หมอสั่ง จะได้นอนไวๆ ทรมานมาก อยากนอนแล้วไม่ต้องตื่นมาอีกเลย

ตอนแข็งแรงดีอยู่ก็ไม่คิดหรอก พอไปนอนโรงพยาบาลสองสัปดาห์ รู้เลย ตอนที่ร่างกายอ่อนแอที่สุด แล้วไม่มีใคร มันทรมานจริง นี่ขนาดเข้าโรงพยาบาลเอกชนนะ สองสัปดาห์จ่ายไปเกือบห้าแสน นอนไม่สบายหรอก พยาบาลเปิดเ