สวัสดี ครอบครัวเราคิดว่าเราเป็นคนที่งี่เง่ากับทุกเรื่อง เราหวังดีเเค่ไหนก้ว่าเรา เราก็พยายามตั้งใจเรียนคิดว่าสิ่งที่ทำจะทำให้พวกเขาสนใจเราบ้าง เเต่กลับไม่ค่าอะไรเลย ตอนไปเที่ยวเราอยากให้พ่อเราไปด้วย เเม่กับยายก็มาว่าเรา งี่เง่า เอาเเต่ใจ ได้ไปล้ะยัง พูดเหมือนไม่อยากไป ถ้าเราพูดไปตรงคงตรงๆเกลียดเราเเน่ มันมีหบายครั่งที่เราคิดมาตลอด เราอาจจะเป็นโรคอะไรสักอย่าง เเต่ทั้งหมดที่ผ่านมาเค้าดูจะไม่ค่อยให้ความรักเราเลย เเต่สิ่งที่ลูกทุกคนต้องการก้คือความรักที่ครอบครัวให้เราอย่างอบอุ่นเเบะเต็มใจ เราไม่รู้ว่าเค้าจะอยู่กับเรานานแค่ไหน เเละก้ไม่รู้ว่าเราจะอยู่กับเค้านานแค่ไหน แต่ทุกวันนี้เค้ายังไม่รู้ว่าเราคิดอย่างไง รู้สึกอะไร เพราะเค้าไม่เคยเเคร์เราเลย😭😭😭😭😢
ครอบครัวไม่ค่อยให้กำลังใจเลย เอาเเต่ต่อว่าควรทำไงดีค่ะ