กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกค่ะอยากจะถามเพื่อนๆว่าสิ่งที่เรารู้สึกคือความรักรึป่าวค่ะ...คือเรากับพี่เค้าเคยเก็นกันมาตั้งแต่เด็กพี่เค้าจะแซวเราตลอดแต่ก็แค่นั้นจนต่างคนต่างห่างกันไปมีครอบครัวแต่เหมือนเราก็จะได้ยินเรื่องพี่เค้าตลอด(แต่จะเป็นด้านลบซะส่วนมาก)พอมาตอนที่เกิดเรื่องคือเรารู้จักกับเทีนเค้าก่อนแต่ก้ไม่ได้สนิทมากลูกของเราเล่นด้วยกันวันนึงเค้าเอาลูกไปฝากเราพอเรามาคืนลูกพี่เค้าก้จะแซวเราและเรียกเราเข้าไปในบ้านเค้าประมานว่าทักทายประสาคนเคยรู้จักแต่ตอนนั้นบอกตรงๆไม่อยากคุยไม่อยากมองหน้าไม่ชอบผู้ชายคนนี้แต่ก็ไม่ได้เกลียดขนาดนั้นพอหังจากวันนั้นเค้าก้ตะให้เมียเค้าโทตามเค้าคุยเองบ้างเมียคุยบ้างเราก้มาตลอดเพราะเราเอางานมาให้เมียเค้าช่วยทำด้วยพี่เค้าก้แซวเหมือนเดิมเนื่องเดิมทั้วต่อหน้าเมียและคนอื่นจนเรากลัวเมียเค้าจะคิดมากหลังจากนั้นมีการทักเฟสไปแรกก้คุยเล่นไม่ได้คิดอารัยเพราะพอรุ้จักจิงๆพี่เค้าก้น่ารักดีเปนคนตลกแบบทะลึ่งๆซึ่งเราไม่ค่อยเจอคุยไปคุยมาจากไม่คิดกลายเปนหยอดกันไปหยอดกันมาคุยมาสักพักก้ยังไม่ได้คิดว่าพี่เค้าจะรุ้สึกกับเราแบบนั้นจิงๆหรอกเพราะเค้ามีเมียแล้วลุกก้มีแล้วเมียเค้าก้เพื่อนเราแต่ยิางคุยเค้ายิ่งพุดจาจิงจังกับเรามากขึ้นในทุกเรื่องการกระทำก้แสดงแบบนั้นเราทำงานเที่ยงพักก้โทตามเยนก้โทตามสรุบแทบจะกินยุ่บ้านเค้าเลยต่อหน้าเมียก้ปกป้องออกอาการทุกอย่างจนเราก้เริ่มจะมีใจให้เค้าแล้วเค้าดีมากไม่เคยคิดว่าจะมีคนคิดดีกับเราได้ขนาดนี้ไม่เคยคิดว่าจะมีคนรักและให้ความสำคันกับเราแม้กระั่งเรื่องเล้กๆน้อยเค้ายังห่วงยังแคร์เราถามว่ารุ้สึกผิดมั้ยรุ้แต่เพราะกำลังรักกำลังหลงบางอารมก้ลืมไปเบว่าเค้า้ปนผัวเพื่อนเราเพราะสิางที่เค้าบอกเราเกี่ยวกับเมียเค้าและสิ่งที่เรสเหนระหว่างที่อยุ่ด้วยกัน3คนมันคือความจิงซะส่วนใหญ่เราเลยเชื่อหมดใจแต่ไม้ได้คิดให้เค้าเลิกกันไม่คิดอยากให้เมียเค้ารุ้อยากแค่อยุ่แบบนี้ได้เหนหน้าได้เจอได้คุยก้มีความสุขมากแล้วพอนัด้จอกันข้างนอกได้มีอะไรกันแล้วกลายเปนเราเองที่รักเค้ามากขึ้นๆๆๆจนเราเองยังไม่คิดส่าตัวเองจะรู้สึกได้มากขนาดนี้แค่เค้ากอดเราก้เสียวท้องน้อยแล้วแค่เค้าอมแก้มก้ระทัวแล้วทั้งที่เราก้เคยผ่านมาแล่วมีลุกแล้วเหมือนกันแต่พออยุ่กับเค้าเราเหมือนเดกสาวเพิ่งมีความรักครั้งแรกเค้าทำให้เรารุ้สึกแบบนั้นจิงๆไม่รุ้ว่ามันรือความรักรึป่าวรึคือความหลงแต่มันไม่ใช่แค่ครั้งแรกตลอดเวลาสามเดือนกว่าเราเปนทุกครั้งที่พี่เค้าทำทั้งที่คิดว่าตัวเองจะไม่มีความรุ้าึกแบบนี้กัยครัยแล้วเพร่ะแยกทางกับสามีมานานคิดว่าคงตายด้านด้วยช้ำไม่อยากเชื่อตัวเองว่าจะมีความต้องการความรุ้สึกกับพี่เค้ามากขนาดนี้แค่เค้าหอมเบาก้ขนลุกซุ่ทังตัวแล้วยอมรับว่าเลิกไม่ได้แต่ก้ไม่ได้อยากให่เค้าแยกกับลุกจนในที่สุดเรื่องแดงก่อนที่เค้าจะเปนฝ่ายเลิกเองกลายเปนเราผิดปันหาเกิดพี่เค้าเลือกเราเรื่องใหญ่เพราะเมียเค้าไม่ยอมตามด่าเราซะไม่มีที่ยืนเลยแต่เราไม่โกดเพราะผิดแต่ตอนนั้นให้เลิกมั้ยไม่เลิกยิ่งนับวันยิ่งรุ้จักยิ่งรักมากขึ้นแล้วพี่เค้าก้บอกว่าเค้ายอมตัดใจปล่อยลุกไปเพื่อเลือกเราอยากจะสร้างครอบครัวกับเราทุกสิ่งที่เค้าพุดเค้าไม่เคยสัญญาแต่เค้าทำให่เราเหนทุกอย่างจรืงๆที่เค้าพุดรักมากบอกตัวเองว่าจะยอมทำทุกอย่างเพื่อผุ้ชายคนนี้ให้เค้ามีความสุขที่สุดแต่คนเราอารมชั่ววุบทำลายทุกอย่างการคิดแทนคนอื่นไปซะทุกเรื่องทำลายความรุ้สึกพี่เค้าที่ละนิดเราเองที่เปนคนทำลายความรักครั้งนี้พี่ตัดสินใจกลับไปเลือกลุกอีกครั้งเสียใจมากเกือบบ้าร้องไห้คร้ำครวญขอโอกาสแต่พี่เค้าเปนคนพุดจิงทำจิงตัดจิงทุกอย่างจบเราเดินออกมาจากชีวิตพี่เค้าตอดกาลแค่ระยะเวลาไม่ถึง10วันเรสรักเค้ามากขนาดอยากจะตายให้เค้า้หนตรงนั้นแต่เค้าคนที่บอกว่าให้ตายก้ไม่เลิกกับตัดเราได้ภายในเวลาไม่ถึง10วันเสียใจมากไม่เคยเจอแบบนี้แทบยุ่ไม่ได้แต่โกดพี่เค้ามั้ยไม่โกดเลยคิดแค่ว่าถ้ารุ้ว่าระหว่างเรามันจะสั้นแค่นี้หนูจะตอบแทนความรักพี่ให้มากกว่านี้อีกร้อยเท่าพันเท่าหนุมันเดกโง่ๆไม่มีความคิดหนุถึงเสียพี่ไปสิ่งที่เราทำมันผิดต่อศีลธรรมแต่หนูไม่เสียใจเลยที่เลือกทำลงไปไม่เสียใจเลยที่ได้รักพี่หนุอยากยุ่กับพี่ไปตลอดชีวิตนี้อยากดุแลพี่แบบที่ผ่านมาแต่ถ้าให้กลับไปทำผิดอีกคงไม่แล้วสงสานลูกของเรา...ขอบคุนพี่ที่เข้ามาในชีวิตผู้หญิงที่แสนธรรมดาคนนี้..ขอบคุนที่รับทุกอย่างที่เปนหนุได้...ขอบคุนที่ทำให้หนุรุ้สึกว่าตัวเองมีค่าสำหรับใครสักคนพี่คงวาดภาพหนุสวยงามเกินไปพี่ชอบหนุมาตั้งแต่เดกแต่เราไม่เคยคุยกันพอพีาได้รุ้จักหนุจิงๆมันไม่เปนอย่างภาพที่พี่วาดไว้หนุเข้าใจและไม่โกดพี่เลย...จากนี้ไปขอแค่ได้รับรุ้ว่าพี่สบายใจสบายกายมีความสุขหนุก้มีความสุขแล้วหนุอยากเหนพีาหัวเราะอยากเหนพี่ยิ้มแม้หนุจะไม่ได้เหนมันจิงๆอีกเลยก้ตาม..และหนุอยากบอกพี่ว่าหนุคงรุ้สึกแบบนี้กับใครไม่ได้อีกแล้วหนุมั่นใจไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีใครแต่ความรักคงให้ใครไม่ได้อีกแล้วนอกจากพี่..พี่คือคนที่ทำให้หนุยิ้มและหัวเราะได้แม้ตอนนั้นหนุจะมีปันหาที่หนักสักแค่ไหน...พี่คือผุ้ชายทีาหนุกอดแล้วรุ้สึกอบอุ่น อุ่นใจอุ่นกายทุกครั้งที่อยุ่ในอ้อมกอดพี่พี่คือคนที่หนุร้องไห้ได้อย่างไม่อายบนอกพี่พี่คือคนที่ทำให้หนุนึกถึงได้ตลอดเวลาไม่ว่าจะทำอารัยไปที่ไหนเค้าอยากกินอารัยเค้าชอบอารัยเค้ารุ้สึกอารัยพี่อยุ่ในหัวหนุตลอดเกิดมาจนจัครึ่งชีวิตเคยเปนก้ครั้งนี้แหละ...และถ้าขอพรจากฟ้าได้จริง........ขอให้เราได้กลับมาอยุ่ด้วยกันใข้ชีวิตด้วยกันอีกครั้งในเวลาและจังหวะที่ถูกต้องและขอให้ความรักที่พี่มีให้หนูกลับมาเหมือนเดิมเพราะสำหรับหนูไม่เคยลดลงเลย.....หนูจะรอวันนั้น..วันของเรา..หนูรักพี่ตั้มน่ะค่ะ...จากเด็กงี่เง่าของพี่...อยากถามเพื่อนๆว่าความรุ้สึกนี้เรียกว่าอารัยค่ะ....
แบบนี้คือความรักรึเปล่าค่ะ?