โดนแฟนบอกเลิก (คบกันมานาน ทำใจไม่ได้เลย อยากทราบวิธีที่ทำให้ดีขึ้นครับ)

ตามชื่อกระทู้เลยครับ ขอความคิดเห็นจากทางเพื่อนๆพี่ๆน้องๆหน่อยครับ แต่ผมระบายหน่อยนะครับ (ขอบคุณครับ) คือ...เกิดมาเพิ่งจะเจอคนที่ดีสำหรับผมและเข้ากับผมมากๆ ผมคบกับเขามาตั้งแต่ ม.6 เทอมแรกเกือบๆเทอม 2 (คบกันตั้งแต่วันที่ 5 กันยายน พ.ศ.2559 จนถึงวันที่เลิกกันก็คบกันมา1 ปี 4 เดือน 6 วัน 16 ชั่วโมง กับอีก 58 นาทีครับ (วินาทีผมจำไม่ได้ ลืมจด 5555) โดยระยะเวลาที่คบกันก็มีทะเลาะกันบ้าง ใหญ่บ้างเล็กบ้าง แต่ก็คืนดีกันทุกครั้ง แค่เจอหน้ากันพาไปเที่ยว กินข้าว ซื้อเสื้อผ้า (ผมอยู่มหาลัย แต่เขาอยู่ต่างจังหวัด ผมจะนั่งรถไปหาเขา เพราะเขาออกจากบ้านไม่ได้ต้องให้ไปรับ) แต่ครั้งล่าสุดนี้ มันไม่เหมือนเดิมแล้วครับ เขาบอกให้เลื่อนจากแฟนลงเป็นพี่น้องได้ไหม (และเวลาผมคบกับใครผมจะไม่เป็นคนบอกเลิก เพราะผมเดินเข้าไปจีบเขาจะให้เขามาเจ็บเพราะเขาไม่ได้ ไม่ได้ผูกมัดตัวเองนะครับ เวลาคบใครผมจริงจังมาก) วันนี้ไปง้ออีกทีซื้อตุ๊กตาไปให้แล้วเขียนข้อความขอคืนดี แต่ก็ไม่ได้ผลครับ (โดนบอกเลิกไปแล้ว) เหมือนจะรับไว้แต่ก็แค่รับไว้งั้นๆ เขาเป็นคนใจอ่อนปกติแล้วกลับมาคืนดีกัน แต่ครั้งนี้ไม่แล้วครับ ผมเลยคิดว่าควรจะตัดใจ ที่เลิกกันเพราะว่าเขาโดนทางพ่อเขากดดันเรื่องเรียนแล้ว พ่อเขาจะโยงมาที่แฟนเขา บอกว่าที่เกรดตกเพราะว่ามีแฟนไง ก่อนหน้านั้นก็บอกว่า "เรามาทำให้พ่อเขาเห็นเถอะว่ามันไม่เกี่ยวกัน" แต่ก็ไม่ได้ทำแล้วครับ ผมรู้สึกเสียใจมากที่ผมดูแลเขาไม่ได้ ตอนนี้ผมก็ยังลืมไม่ได้ แต่เขาก็บอกนะครับว่า "ถ้าเราได้มหาลัยเมื่อไรก็มาจีบใหม่ก็ได้ แฟนอ่ะไม่มีหรอก แต่คนคุยอ่ะไม่แน่นะ" แต่แรกผมก็ดีใจเพราะผมจะรอจนกว่าเขาจะมีมหาลัย (เขาอยู่ม.5) แต่ผมเจอคำว่า "คนคุยอ่ะไม่แน่นะ" มันทำให้กำลังใจหายหมดเลยครับ ตอนนี้รู้สึกแย่มากๆ ง้อก็เฟล ทำอะไรก็ไม่ได้ จบเท่านี้ดีกว่าครับ อยากจะเล่าต่อแต่มันจะยาวเกิน (ขอบคุณที่อ่านครับ)