คนที่มีกระจกเต็มไปหมด แต่กลับไม่ค่อยชอบส่อง สะท้อนอะไรในจิตใจของเขาได้บ้างครับ

เป็นคนที่รู้จักครับ ในห้องเขามีกระจกตั้ง  กระจกแขวนรวมๆ 7 บาน ไม่นับกระจกพับที่เก็บไว้อีกสองสามอัน ที่โต๊ะทำงานมีอีก  3  บาน แต่เขาส่องแค่ตอนทาครีม บีบสิว เชคขี้ฟัน แต่ไม่ชอบเห็นหน้าตัวเอง หันกระจกไปทางอื่น (แต่ไม่คว่ำไม่ปิดกระจก) ไม่ใช่คนหลงตัวเอง เพราะไม่ชอบหน้าตัวเองเวลาถ่ายรูป ไม่ชอบการเซลฟี่  ขอคำอธิบายเชิงวิชาการทางด้านจิตหน่อยครับ