สวัสดีค่ะ ขอเกริ่นก่อนเลยว่าการตัดสินใจครั้งนี้ได้มีการพูดคุยกับผู้ใหญ่ทั้งทางเราและทางครอบครัวแฟนแล้วนะคะ
ไม่ได้หนีตามออกมาอยู่ด้วยกัน แต่เป็นการยินยอมตกลงกันทั้งสองฝ่ายแล้วค่ะ
ตัวจขกท. อายุปีนี้เข้า 22 ปี ส่วนแฟนปีนี้ 24 ปี ขอแทนตัวเองว่า เรา นะคะ
เรากับแฟนได้คบกันมาสองปีกว่าเกือบจะสามปีแล้ว อาจจะดูเป็นเวลาที่ไม่นาน ทำไมรีบตัดสินใจมาอยู่ด้วยกันแล้ว
แต่ลองมาฟังเรื่องราวของเราก่อนนะคะ อาจจะมีดราม่าและค่อนข้างยาว บอกได้เลยว่วชีวิตจริงยิ่งกว่าละครอีกค่ะ
ในปัจจุบันนี้เราได้อยู่กับตาอยู่กันที่บ้านแค่ 2 คน เป็นบ้านไม้เก่าๆ ตาก็อายุ 84 ปีแล้ว
โดยค่าใช้จ่ายคือยายเป็นคนให้ แต่ว่ายายไม่ได้อยู่ที่บ้านหลังนี้ด้วยนะคะ ยายอยู่อีกที่นึงแต่ไม่ไกลมาก
ยายก็จะมาหาทุกวันศุกร์เพราะยายมาออกกำลังแถวบ้านที่เราอยู่ประจำและก็เอาตังค์มาให้ ให้ทั้งเราทั้งตา
ส่วนพ่อแม่ของเราแยกทางกันตั้งแต่เราเด็กๆค่ะ เราเคยมีแม่บุญธรรมรับเราไปเลี้ยงตอนเรา 2 ขวบจนเราอายุ 20 ปี
ก็ได้ออกมาอยู่กับน้าแท้ๆเนื่องจากปัญหาสะสมหลายอย่าง แต่ก็อยู่กับน้าได้แค่ปีเดียวน้าก็ไม่ให้อยู่เหมือนเราไปเป็นภาระเขา
เราก็เลยไม่มีใครเหลือแต่ยาย ยายจึงให้มาอยู่กีบตาที่บ้านหลังนี้ค่ะ
ด้วยความที่ตอนนี้ ตาเป็นโรคอัลไซเมอร์ ขี้ลืมและจำอะไรไม่ค่อยได้ มันแย่ลงทุกวัน อะไรหายแกก็จะคิดว่าคนนู้นคนนี้เอาไป
หาว่าเราเอาไปบ้าง ซึ่งเราก็เข้าใจเพราะตาแก่แล้ว แต่มันก็มีปัญหาที่เราจะต้องคอยเล่าให้ยายฟังบ่อยๆ จนยายแนะนำมาก่อนว่า
ให้ไปอยู่กับเพื่อนไหม เราคิดว่ายายไล่นะคะตอนแรก แต่เหตุผลมีอย่างนี้ค่ะว่า อีกไม่นานยายจะให้ตาไปอยู่กับยายเพราะตาต้องมีคนคอยดูแลตลอด
แล้วถ้าตาไปเราก็ต้องอยู่คนเดียว ซึ่งยายก็กังวลว่าเราจะอยู่ได้ยังไง ให้เพื่อนมาอยู่ด้วยยายก็บอกบ้านเราจะให้เพื่อนมาอยู่ได้ไง
แต่ในใจเราคือไม่อยากรบกวนเพื่อน เพื่อนเขาก็อยู่ของเขาโลกส่วนตัวสูงนิดๆ ก็เลยบอกยายว่าเดี๋ยวหนูไปอยู่กับแฟนเอง
ยายก็บอกว่า ก็แล้วแต่ โตแล้ว ยายไม่ว่าอะไร ก็ไปลองคุยกับแฟนสะ เราอยู่กับตามาได้เกือบห้าเดือนแล้วค่ะ ที่ยายเสนอมาแบบนี้
ก็เพราะว่าปัญหามันเยอะยายเบื่อจะพูด คือเหมือนเราทำไม่ถูกใจยายหน่ะค่ะ เราก็เลยมาปรึกษาแฟน ก็ได้คุยกับครอบครัวแฟนแล้ว
ครอบครัวแฟนก็ไม่ได้ว่าอะไรแค่เป็นห่วงเรื่องค่าใช้จ่าายจะอยู่กินกันยังไง ตอนนี้เราได้สมัครงานพาร์ทไทม์ไว้แล้วค่ะรอเขาติดต่อย่างเดียว
เรื่องค่ากินค่าเทอมเรายายบอกว่ายายยังให้เหมือนเดิมจนกว่าจะเรียนจบ แต่ค่าห้องก็ออกกันเอง แฟนเราก็ทำงานอยู่ค่ะเป็น pc
เงินเดือนหมื่นกว่า ก็ให้พ่อแม่เขาเดือนละสี่พัน พ่อแม่ก็กลัวตรงนี้ว่าจะไม่พอใช้กัน เน้นมาแค่ว่าค่ากินการเป็นอยู่
เราเลยได้ปรึกษาไปว่าค่ากินไม่ต้องห่วงเพราะยังไงเราก็ได้จากยายอยู่ มีค่าใช้จ่ายแค่ค่าห้องอย่างเดียว
และเมื่อเรามีเงินเก็บพอตัวแล้วก็จะไม่รบกวนค่ามช้จ่ายจากยายอีกเช่นกันค่ะเพราะยายก็แก่มากแล้ว
เงินที่เหลือจากค่าห้องก็สามารถแบ่งเบาภาระจากทางแฟนได้ ก็ช่วยๆกัน เราก็ทำเก็บไปเรื่อยๆ
จึงอยากแลกเปลี่ยนความคิดเห็นหน่อยค่ะว่าใครพอจะมีประสบการณ์แบบนี้ไหม ที่ออกมาหาเงินใช้เอง
มีประสบการณ์การใช้ชีวิตยังไง เจอปัญหาและแก้ปัญหาอย่างไรบ้างหรือมีข้อแนะนำอะไร
หรือมีงานพาร์ทไทม์อะไรที่รายได้ดีบ้าง พร้อมรับฟังทุกความเห็นค่ะ ขออภัยหากมีข้อผิดพลาดประการใด
มีวิธีการใช้ชีวิตอยู่อย่างไรเมื่อตัดสินใจออกมาอยู่กับแฟน
ไม่ได้หนีตามออกมาอยู่ด้วยกัน แต่เป็นการยินยอมตกลงกันทั้งสองฝ่ายแล้วค่ะ
ตัวจขกท. อายุปีนี้เข้า 22 ปี ส่วนแฟนปีนี้ 24 ปี ขอแทนตัวเองว่า เรา นะคะ
เรากับแฟนได้คบกันมาสองปีกว่าเกือบจะสามปีแล้ว อาจจะดูเป็นเวลาที่ไม่นาน ทำไมรีบตัดสินใจมาอยู่ด้วยกันแล้ว
แต่ลองมาฟังเรื่องราวของเราก่อนนะคะ อาจจะมีดราม่าและค่อนข้างยาว บอกได้เลยว่วชีวิตจริงยิ่งกว่าละครอีกค่ะ
ในปัจจุบันนี้เราได้อยู่กับตาอยู่กันที่บ้านแค่ 2 คน เป็นบ้านไม้เก่าๆ ตาก็อายุ 84 ปีแล้ว
โดยค่าใช้จ่ายคือยายเป็นคนให้ แต่ว่ายายไม่ได้อยู่ที่บ้านหลังนี้ด้วยนะคะ ยายอยู่อีกที่นึงแต่ไม่ไกลมาก
ยายก็จะมาหาทุกวันศุกร์เพราะยายมาออกกำลังแถวบ้านที่เราอยู่ประจำและก็เอาตังค์มาให้ ให้ทั้งเราทั้งตา
ส่วนพ่อแม่ของเราแยกทางกันตั้งแต่เราเด็กๆค่ะ เราเคยมีแม่บุญธรรมรับเราไปเลี้ยงตอนเรา 2 ขวบจนเราอายุ 20 ปี
ก็ได้ออกมาอยู่กับน้าแท้ๆเนื่องจากปัญหาสะสมหลายอย่าง แต่ก็อยู่กับน้าได้แค่ปีเดียวน้าก็ไม่ให้อยู่เหมือนเราไปเป็นภาระเขา
เราก็เลยไม่มีใครเหลือแต่ยาย ยายจึงให้มาอยู่กีบตาที่บ้านหลังนี้ค่ะ
ด้วยความที่ตอนนี้ ตาเป็นโรคอัลไซเมอร์ ขี้ลืมและจำอะไรไม่ค่อยได้ มันแย่ลงทุกวัน อะไรหายแกก็จะคิดว่าคนนู้นคนนี้เอาไป
หาว่าเราเอาไปบ้าง ซึ่งเราก็เข้าใจเพราะตาแก่แล้ว แต่มันก็มีปัญหาที่เราจะต้องคอยเล่าให้ยายฟังบ่อยๆ จนยายแนะนำมาก่อนว่า
ให้ไปอยู่กับเพื่อนไหม เราคิดว่ายายไล่นะคะตอนแรก แต่เหตุผลมีอย่างนี้ค่ะว่า อีกไม่นานยายจะให้ตาไปอยู่กับยายเพราะตาต้องมีคนคอยดูแลตลอด
แล้วถ้าตาไปเราก็ต้องอยู่คนเดียว ซึ่งยายก็กังวลว่าเราจะอยู่ได้ยังไง ให้เพื่อนมาอยู่ด้วยยายก็บอกบ้านเราจะให้เพื่อนมาอยู่ได้ไง
แต่ในใจเราคือไม่อยากรบกวนเพื่อน เพื่อนเขาก็อยู่ของเขาโลกส่วนตัวสูงนิดๆ ก็เลยบอกยายว่าเดี๋ยวหนูไปอยู่กับแฟนเอง
ยายก็บอกว่า ก็แล้วแต่ โตแล้ว ยายไม่ว่าอะไร ก็ไปลองคุยกับแฟนสะ เราอยู่กับตามาได้เกือบห้าเดือนแล้วค่ะ ที่ยายเสนอมาแบบนี้
ก็เพราะว่าปัญหามันเยอะยายเบื่อจะพูด คือเหมือนเราทำไม่ถูกใจยายหน่ะค่ะ เราก็เลยมาปรึกษาแฟน ก็ได้คุยกับครอบครัวแฟนแล้ว
ครอบครัวแฟนก็ไม่ได้ว่าอะไรแค่เป็นห่วงเรื่องค่าใช้จ่าายจะอยู่กินกันยังไง ตอนนี้เราได้สมัครงานพาร์ทไทม์ไว้แล้วค่ะรอเขาติดต่อย่างเดียว
เรื่องค่ากินค่าเทอมเรายายบอกว่ายายยังให้เหมือนเดิมจนกว่าจะเรียนจบ แต่ค่าห้องก็ออกกันเอง แฟนเราก็ทำงานอยู่ค่ะเป็น pc
เงินเดือนหมื่นกว่า ก็ให้พ่อแม่เขาเดือนละสี่พัน พ่อแม่ก็กลัวตรงนี้ว่าจะไม่พอใช้กัน เน้นมาแค่ว่าค่ากินการเป็นอยู่
เราเลยได้ปรึกษาไปว่าค่ากินไม่ต้องห่วงเพราะยังไงเราก็ได้จากยายอยู่ มีค่าใช้จ่ายแค่ค่าห้องอย่างเดียว
และเมื่อเรามีเงินเก็บพอตัวแล้วก็จะไม่รบกวนค่ามช้จ่ายจากยายอีกเช่นกันค่ะเพราะยายก็แก่มากแล้ว
เงินที่เหลือจากค่าห้องก็สามารถแบ่งเบาภาระจากทางแฟนได้ ก็ช่วยๆกัน เราก็ทำเก็บไปเรื่อยๆ
จึงอยากแลกเปลี่ยนความคิดเห็นหน่อยค่ะว่าใครพอจะมีประสบการณ์แบบนี้ไหม ที่ออกมาหาเงินใช้เอง
มีประสบการณ์การใช้ชีวิตยังไง เจอปัญหาและแก้ปัญหาอย่างไรบ้างหรือมีข้อแนะนำอะไร
หรือมีงานพาร์ทไทม์อะไรที่รายได้ดีบ้าง พร้อมรับฟังทุกความเห็นค่ะ ขออภัยหากมีข้อผิดพลาดประการใด