ชอบเพื่อนตัวเองมา 5 ปี

แอบชอบเขามา 5 ปีได้ โดยที่ตัวเองก็ยังงงๆคือชอบไปได้ยังไง ตอนแรกตั้งแต่สมัยประถม เพื่อนรวมกลุ่มกันถามว่าชอบใคร ไอ้เราก็ไม่รู้ว่าตัวเองชอบใคร(เพื่อนทุกๆคนมีคนที่ชอบ สมัยเด็กไม่อยากแปลกเพื่อน ก็อยากมีบ้าง555) เราเลยบอกเพื่อนว่าเราชอบเขา แล้วเพื่อนมันล้อ ล้อไปล้อมาชอบจริงเฉยเลยค่ะ แอบชอบเขา แอบมองเขา แอบห่วงเขา แต่ก็ไม่กล้าทำอะไร บางครั้งก็ทำเหมือนมีใจให้เรา(หรือคิดไปเองหว่า?) ก็พยายามไม่คิด จนเมื่อวันสิ้นปีที่ผ่านมา ก็ไปบอกเขา ก่อนจะบอกมันไม่กล้าบอก แต่กลับร้องไห้แทน5555 กว่าจะบอกได้ก็แทบแย่ค่ะ คือตอนนั้นก็เมานิดหน่อย และแบบเราบอกแล้วก็พยายามปลีกตัวออกมา และสงบสติอารมณื แต่แบบมันร้องไม่หยุด เลยคิดว่าจะกลับบ้าน แต่เขาก็ตามมาจะไปส่งไรงี้ ไอ้เราก็แบบ เฮ้ย! คือจะตามกูมาทำไม กูพยายามหนีหน้านะ กูเห็นแล้วกูหยุดร้องไม่ได้ และแบบเขาก็มาทำดี ก่อนหน้านี้มันพูดกับเพื่อนเราอีกคนว่า อยากให้เรากลับบ้าน ไม่อยากเห็นเราร้องไห้ (เราเลยจะกลับแม่_!) ตอนแรกจะกลับบ้าน แต่มันไปส่งบ้านเพื่อนอีกหลังแทน เราเลยไปให้เพื่อนที่นั้นปลอบ มันไปพูดกับเพื่อนอีกแหละ ว่า เราคิดเกินเลยกับมัน แต่มันไม่ได้คิดอะไร จะให้มันทำยังไง คือตอนนั้นเราเจ็บจนร้องไห้ไม่มีเสียง หลังจากวันนั้น เราก็คิดว่าเราคงจะไม่ได้เจอกันหรอก คิดว่าบอกๆไปแล้วก็จบ(อยู่คนละโรงเรียน)แต่ก็ยังมาเจอ แล้วมันก็ยังทักปกติ ใจนึงก็ดีใจ แต่อีกใจคือแบบ...อธิบายไม่ถูก มันคิดว่าไม่ใช่อะ ไม่เอาแบบนี้ หลังจากนั้นผ่านไป เป็นอาทิตย์แล้ว แค่ดูรูปมันเรากลับร้องไห้ไม่หยุด แต่เชื่อเหอะ ว่ามันเจ็บแค่ช่วงที่ทำใจไม่ได้นั้นแหละ
*นี้ก็อยากจะบอกหลายคนไว้ ชอบเขาก็บอกไปเหอะ มันอาจจะสมหวังหรือไม่ก็ได้ แต่อย่างน้อยก็ได้บอก มันโล่งกว่าเยอะ และก็ไม่ต้องเสียเวลาเหมือนเราเลย เนี้ย เสียไป 5 ปี เพราะเอาแต่มองเขา5555 ต่อจากนี้ก็ทำใจหาผู้ใหม่555