เคยชอบเพื่อนสนิทตัวเองกันบ้างมั้ยคะ?

เราชอบเพื่อนสนิทของตัวเอง มันดูน่าเกลียดใช่มั้ยที่เราต้องมาชอบเพื่อนตัวเองแบบนี้ ซึ่ง..เราก็ไม่คิดเลยว่าเราจะชอบเเต่สุดท้ายเราก็ชอบมันจนได้เเต่คุยกันเพื่อนกันปกติมันพอถึงเวลาจริงๆแล้วมันอึดอัดใจเเล้วเราเลยต้องบอกเพื่อนออกไปว่า'กูชอบนะ'แกคือมันสตั๊นมาก..ตอนนั้นเราก็ทำไรไม่ถูกหรอก มองหน้ายังไม่ติดเลย..นี่ก็กลัวจะเสียคำว่าเพื่อนไป เราก็เออเข้าใจกันไรงี้ เราก็คุยกันแบบเพื่อนสนิทปกติทั่วไป มันจะมีหลายครั้งที่เราเผลอพูดอะไรออกไปใส่เพื่อนสนิทคนนั้นทำให้เราเลิกคุยกันไปเลย เนี่ยเราเป็นวนกันแบบนี้มาสามรอบเเล้วแหละ พอมาวันนึง..เราก็ได้คบกันนะเเต่คบกันได้ไม่นานหรอก..เพราะคำว่า'เพื่อน'มันยังไงก็คือเพื่อน ตอนที่เลิกกันนี่โคตรจะเสียใจเลยแหละ เฮิร์ตหนักมากๆ หลังจากที่เลิกกันมองหน้าก็ไม่ติด พอผ่านมาเรื่อยๆเราก็คุยแบบเพื่อนทั่วไปนี่แหละ เราอยากให้มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้วอะ แต่ก็ไม่เป็นไร ได้คุยกันก็ดีเเล้วแหละ อยากรู้ว่าถ้าคนที่เข้ามาอ่านกระทู้นี้ลองคิดว่าเป็นตัวเราเองที่เป็นแบบนี้จะรู้สึกยังไงกันมั่ง 🤔