หนูโตกว่าน้อง 2 ปี มีปัญหาเรื่องพ่อแม่ที่เลิกกัน
และไม่ได้เอาใจใส่ในวัยเด็กซะเท่าไหร่ น้องอายุ 22 หนู 24
น้องไม่ได้ทำงาน ไม่เรียน ชอบโม้ชอบคุย บอกตัวเองว่า รู้ทุกเรื่อง
แต่ไม่ทำอะไรซักอย่าง ส่วนหนูทำงานอยู่กับแม่ พักอยู่กับแม่ ส่วนน้องอยู่หอ ตอนแรกเราอยู่หอ เคยป่วยเป็นโรคซึมเศร้าจนล้างท้อง เลยได้มาพักอยู่กับแม่ เพราะที่บ้านมีห้องนอนห้องเดียว
ในความรู้สึกหนู เราทั้งคู่ต่างมีปัญหา แต่ทำไมตัวน้องชาย ถึงต้องทำให้พ่อแม่ลำบากใจ บอกอยากไป กทม ทำงานเสียค่าหอ แม่ขับรถไปกลับเพื่อไปย้ายหอ อยู่ได้ 1 เดือน จะกลับมาบ้านที่ต่างจังหวัด ค่ามัดจำเสียฟรี พอแม่ถามก็ไม่พอใจ แม่ไม่กล้าอะไรมากเพราะรู้ว่าตัวน้องชอบคิดว่ารักหนูมากกว่า
เรื่องรักหนูมากกว่าเป็นเรื่องจริง แล้วมั่นใจด้วย ตอนเด็กพอพ่อแม่เลิกกันก็มาอยู่กัยแม่ทั้งคู่ แม่ไม่ค่อยสนใจ เพราะแม่ต้องหาเงินเลี้ยงทั้ง 2 คน พ่อไม่ได้ช่วย ตั้งแต่เกิดมาเท่าที่จำได้ ไม่เคยตรวจการบ้าน ไม่เคยถามว่าเป็นยังไง มีพี่เลี้ยงตอนเด็กๆ พอทีบ้านลำบากขึ้นมา ก็ไม่มีใครสนใจซะเท่าไหร่ จน ม.ปลาย น้องย้ายไปอยู่กับพ่อ พ่อสอนไม่ได้ เคยถีบพ่อ ชอบทำร้ายข้าวของ
เลยไม่ได้อยู่กับพ่อต่อ เรียนไม่จบแล้วมาอยู่กับแม่
น้องชายไม่กินเหล้า ไม่เที่ยว ไม่ติดยา แต่เป็นคนที่คิดว่าตัวเอง
เก่งกว่าคนอื่นทุกอย่าง
เราเป็นเด็กผู้หญิงมีปัญหาเหมือนกัน ติดเพื่อน แต่โตมาก็คิดได้
แต่หนูไม่ก้าวร้าวใส่ใคร ผิดก็ขอโทษเป็น อ้อนเป็น คุยเก่ง ถึงจะดื้อแต่ไม่เคยเถียงแม่ แม่ว่าก็ร้องไห้อย่างเดียว ต่างกับน้องใครว่าไม่ได้ ไม่สนใจใคร ไม่เคยพูดดีกับพ่อแม่ คิดว่าตัวเองดีแล้วไม่ต้องมีสอน จนใครพูดอะไรไม่ได้ แม้กระทั่งพ่อแม่
เราไม่อยากใส่ใจ ไม่อยากสนใจ แต่ทำไมในเมื่อก็มีปัญหาเหมือนกัน อยากจะบอกให้รู้ว่าไม่ได้สบาย ไม่ได้ขอเงินแม่ น้องยังได้มากกว่าด้วยซ้ำ มาระบายค่ะ ไม่รู้จะถามอะไร แค่อยากให้ยอมรับตัวเอง ขอโทษคนอื่นให้เป็น รู้จักตัวเองให้ดี หนูก็ไม่ได้ดีกว่ามันซะเท่าไหร่ แต่แค่แสดงออกไม่เหมือนกัน
ที่บ้านไม่ได้ลำบากเรื่องเงินมากค่ะ แต่หนูนี่แหละที่เครียดเรื่องน้อง สงสารแม่ และช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยจะดี และไม่ค่อยอยากตามใจมันมาก มีแนวทางแก้ปัญหาของน้องมั้ยคะ อยากพูดให้น้องฟัง แต่มันก็คงจะด่ากลับและไม่ฟังเรา
พิมพ์ในมือถือนะคะ
จะทำยังไงดี มีน้องชาย น้องคิดว่าพ่อแม่ไม่รัก ??
และไม่ได้เอาใจใส่ในวัยเด็กซะเท่าไหร่ น้องอายุ 22 หนู 24
น้องไม่ได้ทำงาน ไม่เรียน ชอบโม้ชอบคุย บอกตัวเองว่า รู้ทุกเรื่อง
แต่ไม่ทำอะไรซักอย่าง ส่วนหนูทำงานอยู่กับแม่ พักอยู่กับแม่ ส่วนน้องอยู่หอ ตอนแรกเราอยู่หอ เคยป่วยเป็นโรคซึมเศร้าจนล้างท้อง เลยได้มาพักอยู่กับแม่ เพราะที่บ้านมีห้องนอนห้องเดียว
ในความรู้สึกหนู เราทั้งคู่ต่างมีปัญหา แต่ทำไมตัวน้องชาย ถึงต้องทำให้พ่อแม่ลำบากใจ บอกอยากไป กทม ทำงานเสียค่าหอ แม่ขับรถไปกลับเพื่อไปย้ายหอ อยู่ได้ 1 เดือน จะกลับมาบ้านที่ต่างจังหวัด ค่ามัดจำเสียฟรี พอแม่ถามก็ไม่พอใจ แม่ไม่กล้าอะไรมากเพราะรู้ว่าตัวน้องชอบคิดว่ารักหนูมากกว่า
เรื่องรักหนูมากกว่าเป็นเรื่องจริง แล้วมั่นใจด้วย ตอนเด็กพอพ่อแม่เลิกกันก็มาอยู่กัยแม่ทั้งคู่ แม่ไม่ค่อยสนใจ เพราะแม่ต้องหาเงินเลี้ยงทั้ง 2 คน พ่อไม่ได้ช่วย ตั้งแต่เกิดมาเท่าที่จำได้ ไม่เคยตรวจการบ้าน ไม่เคยถามว่าเป็นยังไง มีพี่เลี้ยงตอนเด็กๆ พอทีบ้านลำบากขึ้นมา ก็ไม่มีใครสนใจซะเท่าไหร่ จน ม.ปลาย น้องย้ายไปอยู่กับพ่อ พ่อสอนไม่ได้ เคยถีบพ่อ ชอบทำร้ายข้าวของ
เลยไม่ได้อยู่กับพ่อต่อ เรียนไม่จบแล้วมาอยู่กับแม่
น้องชายไม่กินเหล้า ไม่เที่ยว ไม่ติดยา แต่เป็นคนที่คิดว่าตัวเอง
เก่งกว่าคนอื่นทุกอย่าง
เราเป็นเด็กผู้หญิงมีปัญหาเหมือนกัน ติดเพื่อน แต่โตมาก็คิดได้
แต่หนูไม่ก้าวร้าวใส่ใคร ผิดก็ขอโทษเป็น อ้อนเป็น คุยเก่ง ถึงจะดื้อแต่ไม่เคยเถียงแม่ แม่ว่าก็ร้องไห้อย่างเดียว ต่างกับน้องใครว่าไม่ได้ ไม่สนใจใคร ไม่เคยพูดดีกับพ่อแม่ คิดว่าตัวเองดีแล้วไม่ต้องมีสอน จนใครพูดอะไรไม่ได้ แม้กระทั่งพ่อแม่
เราไม่อยากใส่ใจ ไม่อยากสนใจ แต่ทำไมในเมื่อก็มีปัญหาเหมือนกัน อยากจะบอกให้รู้ว่าไม่ได้สบาย ไม่ได้ขอเงินแม่ น้องยังได้มากกว่าด้วยซ้ำ มาระบายค่ะ ไม่รู้จะถามอะไร แค่อยากให้ยอมรับตัวเอง ขอโทษคนอื่นให้เป็น รู้จักตัวเองให้ดี หนูก็ไม่ได้ดีกว่ามันซะเท่าไหร่ แต่แค่แสดงออกไม่เหมือนกัน
ที่บ้านไม่ได้ลำบากเรื่องเงินมากค่ะ แต่หนูนี่แหละที่เครียดเรื่องน้อง สงสารแม่ และช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยจะดี และไม่ค่อยอยากตามใจมันมาก มีแนวทางแก้ปัญหาของน้องมั้ยคะ อยากพูดให้น้องฟัง แต่มันก็คงจะด่ากลับและไม่ฟังเรา
พิมพ์ในมือถือนะคะ