๏ เทียนหอม ๏

ตอนเลิกเรียนเทียนหอมยังนั่งเล่น
สวนหย่อมเป็นที่พักหลักรอเฝ้า
เทียนหอมคอยแม่มารับกลับบ้านเรา
เทียนหอมเหงาเศร้าซึมน้ำตานอง

แลเพื่อนฝูงจูงมือพ่อแม่พร้อม
ส่วนเทียนหอมตรอมใจแม่ไม่มอง
แม่ผ่านมาไหว้คุณครูดูหน้าหมอง
เทียนหอมจ้องปองวิ่งตามยามแม่เผลอ

ปากร้องเรียก..แม่จ๋ามารับที
หนูอยู่นี่..แม่จ๋าหาให้เจอ
แว่วเสียงคุ้นดลใจให้แม่เพ้อ
จนแม่เหม่อมองมาหน้าโรงเรียน

น้ำตาแม่ไหลพรากยากจะกั้น
ลูกน้อยนั้นจากไปไยยังวนเวียน
แม่เดินมาอ้าแขนโอบกอดเทียน
มิติเปลี่ยนเคลื่อนย้ายคล้ายสื่อถึง

สองแม่ลูกผูกพันกันเหนือภพ
วนบรรจบพามาเยือนเตือนความซึ้ง
ทางขนานมิอาจขวางรักปักตรึง
สายใยจึงดึงรักไว้นิรันดร