กลุ้มใจมากค่ะ เราจบการศึกษาแค่ ปวช แม่ก็บีบให้เราเลิกเรียนและยืนยันที่จะไม่ส่งเรียนต่อ
ต้องการให้เราทำงานมากกว่า เพื่อนำเงินมาช่วยแม่ใช้หนี้และค่าใช้จ่ายในบ้าน แต่สมัยนี้ วุฒิ ปวช ไม่ต่างจาก ม.3เลยค่ะ ไปสมัครงาน บริษัทเขาก็ไม่เรียก งานห้างก็แพ้คนมีประสบการณ์ งานที่รับวุฒิน้อยๆมันก็เต็ม หมดหนทางเลยลองไปทำงานโรงงานดู บอกตามตรงนะคะ นี่มันแย่กว่าที่คิดอีก ทั้งอดหลับอดนอนงานหนักมาก แถมโดนใครก็ไม่รู้ด่าด้วยคำหยาบคาย โดนกดดันสารพัด นั่งรถไปทำงานใช้ เวลา 1 ชม.ครึ่ง ไปกับเวลานี้ทุกวัน กลับมาทำภารกิจส่วนตัวกว่าจะเส็จก็เลยเวลานอน วันๆนึงๆได้นอนวันละ 4-5 ชม.มากสุด แลกกับการทำงานอดหลับอดนอน มันทรมานมากเลย เราคิดในใจทำไมเราถึงเรียนอีกนิดไม่ได้ อีกแค่2ปีทำไม ล่ะ เราเลยลองไปปรึกษารุ่นพี่ที่รู้จักดู เขาเห็นใจและจะให้เรายืมเงินเพื่อเป็นค่าเทอมเข้าในปีหน้า เราดีใจมากเพราะคิดว่าจากนั้นก็จะทำเรื่องกู้ กยศ.เอา จะไม่รบกวนแม่เลย จากนั้นเลยลองมาพูดกับแม่ คำตอบที่ได้คือ..ถ้าอยากเรียนก็ออกจากบ้านไป ถ้าทุกเดือนไม่มีเงินมาให้ ก็ออกไปหาเงินเองและไปอยู่ที่อื่น เราทำใจไว้แล้วค่ะ ต้องได้คำตอบประมาณนี้ เราควรทำยังไงต่อไปดี ท้อแท้สิ้นหวังมาก ตอนนี้แค่ต้องการคนเข้าใจค่ะ ทำไมบางคนไม่เข้าใจเราเลย เราอยากเรียนมาก แต่ทำไมต้องเอาเรื่องกตัญญูมาพูดด้วยค่ะ เราดูเลวมากเหรอ??
ทำไงดีค่ะ อยากเรียนต่อแต่แม่ไม่ให้เรียน ต้องการให้ทำงาน
ต้องการให้เราทำงานมากกว่า เพื่อนำเงินมาช่วยแม่ใช้หนี้และค่าใช้จ่ายในบ้าน แต่สมัยนี้ วุฒิ ปวช ไม่ต่างจาก ม.3เลยค่ะ ไปสมัครงาน บริษัทเขาก็ไม่เรียก งานห้างก็แพ้คนมีประสบการณ์ งานที่รับวุฒิน้อยๆมันก็เต็ม หมดหนทางเลยลองไปทำงานโรงงานดู บอกตามตรงนะคะ นี่มันแย่กว่าที่คิดอีก ทั้งอดหลับอดนอนงานหนักมาก แถมโดนใครก็ไม่รู้ด่าด้วยคำหยาบคาย โดนกดดันสารพัด นั่งรถไปทำงานใช้ เวลา 1 ชม.ครึ่ง ไปกับเวลานี้ทุกวัน กลับมาทำภารกิจส่วนตัวกว่าจะเส็จก็เลยเวลานอน วันๆนึงๆได้นอนวันละ 4-5 ชม.มากสุด แลกกับการทำงานอดหลับอดนอน มันทรมานมากเลย เราคิดในใจทำไมเราถึงเรียนอีกนิดไม่ได้ อีกแค่2ปีทำไม ล่ะ เราเลยลองไปปรึกษารุ่นพี่ที่รู้จักดู เขาเห็นใจและจะให้เรายืมเงินเพื่อเป็นค่าเทอมเข้าในปีหน้า เราดีใจมากเพราะคิดว่าจากนั้นก็จะทำเรื่องกู้ กยศ.เอา จะไม่รบกวนแม่เลย จากนั้นเลยลองมาพูดกับแม่ คำตอบที่ได้คือ..ถ้าอยากเรียนก็ออกจากบ้านไป ถ้าทุกเดือนไม่มีเงินมาให้ ก็ออกไปหาเงินเองและไปอยู่ที่อื่น เราทำใจไว้แล้วค่ะ ต้องได้คำตอบประมาณนี้ เราควรทำยังไงต่อไปดี ท้อแท้สิ้นหวังมาก ตอนนี้แค่ต้องการคนเข้าใจค่ะ ทำไมบางคนไม่เข้าใจเราเลย เราอยากเรียนมาก แต่ทำไมต้องเอาเรื่องกตัญญูมาพูดด้วยค่ะ เราดูเลวมากเหรอ??