เราหายออกมาจากชีวิตคนๆนึง ญ/ญ

ความรักที่เรามีให้เค้ามันมากเกินกว่าความเป็นพี่น้อง....เค้ารู้และพยายามบอกเราว่าเค้านิสัยไม่ดี...ไม่เหมาะที่จะอยู่กับใครแม้แต่แม่ของเค้า....เค้าก็ยังไม่อยากอยู่ด้วย.....

เค้าเอาแต่ใจตัวเองและเค้าพูดมันออกมาเอง

บางทีก็ขี้วีนขี้โวยวายเวลาอยู่กับเราถ้าเราทำอะไรไม่ได้ดังใจ

ก่อนเราจะออกมาจากชีวิตเค้าเราก็คุยกับเค้าเรื่องนี้....เค้าบอกว่าไม่มีใครอยู่กับเค้าได้หรอก....เราบอกว่าถ้าจะมีคนนั้นต้องเป็นคนที่อดทนมากๆ

แล้วเราก็หายไป

เจอเค้าแบบบังเอิญเค้าก็ถามว่าเราเป็นอะไรรึเปล่า.....เราได้แต่หลบตาเค้าแล้วบอกว่าเปล่า

หลังจากนั้นเราก็หลีกเลี่ยงการพบเจอเค้าในทุกที่


เราอยากถามว่า....นิสัยแบบนี้จะพาติดตัวให้ตายไปด้วยหรือไง

ปล.เราแค่ระบาย....ไม่อยากถามเค้า....ไม่อยากคุย....แค่สงสัยว่าคนๆนึงจมอยู่กับสิ่งที่ตัวเองรู้ว่ามันไม่ดีแล้วไม่คิดเปลี่ยนเลยหรือไง